สมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1

ผู้แต่ง

  • ธนวุฒิ คุณนาม สถาบันรัชต์ภาคย์
  • สุภาพ วิเศษศรี สถาบันรัชต์ภาคย์
  • พินิจ นิ่มปรางค์ สถาบันรัชต์ภาคย์
  • เพ็ชรา พรมตวง สถาบันรัชต์ภาคย์
  • กิตติศักดิ์ ศิวินา สถาบันรัชต์ภาคย์

คำสำคัญ:

สมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครู, สถานศึกษาขั้นพื้นฐานในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ปัจจุบันเป็นโลกดิจิทัลที่ครูจำเป็นต้องมีสมรรถนะดิจิทัล เพื่อใช้ในการจัดการเรียนรู้ และการพัฒนาตนเองในการประกอบอาชีพ ผู้สอนพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้เรียนผ่านการจัดการเรียนรู้บูรณาการสมรรถนะดิจิทัลอย่างต่อเนื่อง การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษา สมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครู 2) เปรียบเทียบสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1 จำแนกตามเพศ ระดับการศึกษา และประสบการณ์ทำงาน

ระเบียบวิธีวิจัย : การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ข้าราชการครู จำนวน 340 คน กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเครจซี่และมอร์แกน สุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .967 และหาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครู มีกลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 7 คน โดยเลือกแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ สถิติทดสอบโดยใช้ t-test Independent การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ANOVA (One - way Analysis of Variance) หรือ F – test

ผลการวิจัย : พบว่า สมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครู โดยรวมอยู่ในระดับมาก ครูที่มีเพศต่างกันมีสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ทั้งโดยรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน มีระดับการศึกษาแตกต่างกัน
มีสมรรถนะโดยรวมไม่แตกต่างกัน มีประสบการณ์ทำงานต่างกัน มีสมรรถนะโดยรวมแตกต่างกัน
และด้านความรู้พื้นฐานทางเทคโนโลยีดิจิทัล ด้านทักษะทางเทคโนโลยีดิจิทัล และด้านการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครู ควรกำหนดวิสัยทัศน์ และนโยบายที่ชัดเจน ควรมีการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่ทันสมัย ควรคัดกรองความสามารถของครูและพัฒนาครูอย่างเป็นระบบผ่านกิจกรรมที่หลากหลาย

สรุป: ครูที่มีเพศและระดับการศึกษาแตกต่างกันมีสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ทั้งโดยรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน ส่วนครูที่มีประสบการณ์ทำงานต่างกัน มีสมรรถนะโดยรวมและด้านความรู้พื้นฐานทางเทคโนโลยีดิจิทัล ด้านทักษะทางเทคโนโลยีดิจิทัล และด้านการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครู ควรกำหนดวิสัยทัศน์ และนโยบายที่ชัดเจน มีการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่ทันสมัย และคัดกรองความสามารถของครูและพัฒนาครูอย่างเป็นระบบผ่านกิจกรรมที่หลากหลาย

เอกสารอ้างอิง

กณิชชา ศิริศักดิ์. (2559). การวิจัยหลักสูตรวิชาชีพครูเพื่อพัฒนาแนวทางการส่งเสริมสมรรถนะ

ดิจิทัล. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).

ฉันทนา ปาปัดถา; สรญา เปรี้ยวประสิทธิ์; และ วิลัยวรรณ ตระกูลวงศ์. (2564), การสังเคราะห์และพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลครูอาชีวศึกษา เพื่อรองรับนโยบายประเทศไทย 4.0. วารสารวิจัยและนวัตกรรมสถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร.

ธนบดี สอนสระคู. (2564). โปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการรู้ดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพหมหานคร: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.

ภควรรณ อยู่เย็น. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านดิจิทัลของโรงเรียนบ้านห้วยไผ่อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ศศิวิมล ม่วงกล่ำ. (2562). การวิเคราะห์องค์ประกอบด้านความสามารถทางดิจิทัลของครูและบุคลากรทางการศึกษา จังหวัดสระบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

สไบทิพย์ แสงอรุณ. (2566). สมรรถนะด้านดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร. การค้นคว้าอิสระ หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาบริหารการศึกษา สาขาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2567. สุรินทร์: กลุ่มนโยบายและแผน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานการประชุมคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ครั้งที่ 4/2564. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2567, จาก https://www.facebook.com/obec.pr/posts/1338665433170602/ ?locale=th_TH.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (2563), กรอบสมรรถนะด้านดิจิทัลสำหรับพลเมืองไทย. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2567, จากhttps://drive.google.com/file/d/1A29jgrV0Q1xBGAUIfkXIht-k7sOw8abn/view.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๐ - ๒๕๗๙ กรุงเทพมหานคร : กระทรวงศึกษาธิการ.

Cabero-Almenara, J., Gutierrez-Castillo, J., Palacios-Rodriquez, A. and Barroso-Osuna, J. (2020). Development of the Teacher Digital Competence Validation of DigCompEdu Check-In Questionnaire in the University Context of Andalusia (Spain). Sustainobility.

Phan, T. C., Ngo, T. T. and Phan, T. (2020). Assessment of Information Technology Use Competence for Teachers: Identifying and Applying the Information

Technology Competence Framework in Online Teaching. Thanh Chi Phan et al, Journal of Technical Education and Training.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-15

รูปแบบการอ้างอิง

คุณนาม ธ. ., วิเศษศรี ส., นิ่มปรางค์ พ. ., พรมตวง เ. ., & ศิวินา ก. . (2026). สมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1. Journal for Developing the Social and Community, 13(1), 19–40. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/295528

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย