ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการเรียนรู้ผ่านระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ ของเจ้าพนักงานเรือนจำ กรมราชทัณฑ์
คำสำคัญ:
ความสำเร็จในการเรียนรู้, ระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์, เจ้าพนักงานเรือนจำบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ (E-learning) เป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรภาครัฐให้มีความรู้และทักษะที่ทันต่อการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี กรมราชทัณฑ์ได้ส่งเสริมให้เจ้าพนักงานเรือนจำเข้ารับการอบรมผ่านระบบดังกล่าว เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จในการเรียนรู้ของแต่ละบุคคลอาจแตกต่างกันตามคุณลักษณะของผู้เข้าอบรมและสภาพแวดล้อมในการทำงาน การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของผู้เข้าอบรมและสภาพแวดล้อมในการทำงาน กับความสำเร็จในการเรียนรู้ผ่านระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ของเจ้าพนักงานเรือนจำ กรมราชทัณฑ์ 2) ทดสอบผลกระทบของคุณลักษณะของผู้เข้าอบรมและสภาพแวดล้อมในการทำงาน กับความสำเร็จในการเรียนรู้ผ่านระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ของเจ้าพนักงานเรือนจำ กรมราชทัณฑ์
ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ จำนวนประชากร คือ เจ้าพนักงานเรือนจำที่ผ่านการอบรมระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ จำนวน 10,591 คน ใช้สูตรคำนวณ Taro Yamane (1973) ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และความคลาดเคลื่อน 5% ได้กลุ่มตัวอย่าง 386 คน ใช้แบบสอบถามออนไลน์เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ได้รับการตอบกลับ 294 ชุด คิดเป็นร้อยละ 76.17 % สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ วิเคราะห์สหสัมพันธ์พหุคูณ และวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ
ผลการวิจัย: 1) คุณลักษณะของผู้เข้าอบรมและสภาพแวดล้อมในการทำงาน มีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อความสำเร็จในการเรียนรู้ผ่านระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
ซึ่งแสดงให้เห็นว่า เมื่อผู้เข้าอบรมมีคุณลักษณะส่วนบุคคลที่เหมาะสม เช่น แรงจูงใจในการเรียนรู้
ความรับผิดชอบ ทักษะ รวมถึงเมื่อองค์กรมีสภาพแวดล้อมในการทำงานที่เอื้อต่อการเรียนรู้ เช่น
การสนับสนุนจากผู้บังคับบัญชา เทคโนโลยีที่เพียงพอ ปัจจัยเหล่านี้ช่วยเพิ่มระดับความสำเร็จในการเรียนรู้ผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ของเจ้าพนักงานราชทัณฑ์ และ 2) แรงจูงใจในการเรียนรู้ (p < 0.01) ความสามารถในการเรียนรู้ (p < 0.01) พื้นฐานความรู้เดิม (p < 0.01) โอกาสในการใช้ความรู้
(p < 0.01) การสนับสนุนจากผู้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงาน (p < 0.10) และการสนับสนุนด้านเทคโนโลยี (p < 0.10) ชี้ให้เห็นว่า ตัวแปรอิสระที่นำเข้ามาศึกษาสามารถพยากรณ์ผลของความสำเร็จในการเรียนรู้ผ่านระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ของเจ้าพนักงานเรือนจำ กรมราชทัณฑ์ ร้อยละ 54.60 (R2=0.546) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
สรุปผล: ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า คุณลักษณะของผู้เข้าอบรมและสภาพแวดล้อมในการทำงานมีความสัมพันธ์และผลกระทบต่อความสำเร็จในการเรียนรู้ผ่านระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ของเจ้าพนักงานเรือนจำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปัจจัยด้านแรงจูงใจในการเรียนรู้ ความสามารถในการเรียนรู้ พื้นฐานความรู้เดิม โอกาสในการนำความรู้ไปใช้ และการสนับสนุนจากผู้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงาน ร่วมกันพยากรณ์ความสำเร็จในการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ได้ร้อยละ 54.60 ขณะที่ด้านบรรยากาศภายในหน่วยงานและการสนับสนุนจากองค์กร ไม่ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สะท้อนให้เห็นว่า ความสำเร็จในการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์เกิดขึ้นจากคุณลักษณะภายในตัวผู้เรียนและความพยายามส่วนบุคคลมากกว่าปัจจัยการสนับสนุนจากองค์กร เนื่องจากผู้เรียนสามารถแสวงหาความรู้เพิ่มเติมจากแหล่งอื่นได้เมื่อมีแรงจูงใจที่เพียงพอ จึงทำให้บรรยากาศภายในหน่วยงานและการสนับสนุนจากองค์กรไม่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์
เอกสารอ้างอิง
คุณานนต์ ชนินทร์สถาปัตย์. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลการเรียนรู้ ผ่านระบบ E-Learning ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ในเขตพื้นที่จังหวัดปทุมธานี. วารสาร Journal of Modern Learning Development, 7(9): 1-12.
ณัฐนรี ตรณโนภาส. (2563). การศึกษาเปรียบเทียบทัศนคติของผู้เข้าอบรมต่อการฝึกอบรมผ่านการเรียนรู้แบบออนไลน์ (E-learning) กับการฝึกอบรมปกติในองค์กรธุรกิจ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ดวงใจชนก พรรษา, ปัญจพร พจนปัญญา, และ อธิปัตย์ บุญเหมาะ. (2565). ความคิดเห็นของนักศึกษาต่อการเรียนในชั้นเรียนปกติและการเรียนออนไลน์แบบกะทันหันในช่วงการแพร่ระบาดของ COVID-19. ภาษาปริทัศน์, 37: 1–22.
ทวีโภค เอี่ยมจรูญ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับความรู้ การใช้ประโยชน์ กับความพึงพอใจการเรียนแบบออนไลน์ (e-learning) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยหัวเฉียว.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ปอรยา สุวรรณสิทธิ์, และ น้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการเรียนรู้ทางไกลสำหรับนักเรียน สังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดชัยนาท. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา, 4(3): 1–19.
ปฏิมา ถนิมกาญจน์ และ เพ็ญพร ปุกหุต. (2565). บรรยากาศองค์การส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานผ่านคุณภาพชีวิตในการทำงานของพนักงานบริษัทในเขตนิคมอุตสาหกรรมสุรนารี. วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 3(1): 83-96.
พิชชาพร สงวนศักดิ์โยธิน. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการเรียนรู้ผ่านระบบการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ (e-Learning) กรณีศึกษา: การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.). วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมบูรณ์ สุริยวงศ์. (2552). วิจัยและสถิติทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
สถาบันพัฒนาข้าราชการกรมราชทัณฑ์. (2567). การฝึกอบรม. สืบค้นเมื่อ 5 สิงหาคม 2567 จาก ttps://www.correct.go.th.
สุภาณี เขียวสม. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการถ่ายโอนความรู้จากการฝึกอบรมของพยาบาลวิชาชีพ: กรณีศึกษา ฝ่ายการพยาบาล โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อรณิชา เสตะคุณ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลของการเรียนรู้ผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ของบุคลากรภาครัฐ. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 5(1): 73-92.
อัจฉรีย์ มานะกิจ, และ วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2562). บทบาทของการรับรู้การสนับสนุนจากองค์กร การรับรู้การสนับสนุนของเพื่อนร่วมงาน และการรับรู้การสนับสนุนของผู้บังคับบัญชาที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานผ่านความมุ่งมั่นทุ่มเทของข้าราชการส่วนกลาง กรมการพัฒนาชุมชน. Veridian E-Journal มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(6): 2267–2282.
Baruch, Y., & Holtom, B. C. (2008). Survey response rate levels and trends in organizational research. Human Relations, 61(8): 1139–1160.
Baldwin, T. T., & Ford, J. K. (1988). Transfer of training: A review and directions for future research. Personnel Psychology, 41(1): 63–105.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Prentice Hall.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Association Press.
Nunnally, J. C. (1967). Psychometric theory. McGraw-Hill Book Company.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
O’Brien, R. M. (2007). A caution regarding rules of thumb for variance inflation factors. Quality & Quantity, 41: 673–690.
Wang, X., Lin, W., Xue, T., Green, A., Gu, L., He, Y., Huang, X., Jin, Z., & Wu, Y. (2022). Workplace learning in China: Transferring training into practice to improve performance. International Journal for Research in Vocational Education and Training, 9(3): 294–315.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. Harper & Row.
Zhenjing, C., Jian, Z., & Yixiong, L. (2022). Impact of employees’ workplace environment on task performance: A study on workplace factors influencing employee productivity. Frontiers in Psychology, 13: 879112.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal for Developing the Social and Community
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
