การพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่และการส่งเสริมพัฒนาอาชีพเพื่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในยุควิถีชีวิตใหม่ในเขตจังหวัดร้อยเอ็ด ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์

ผู้แต่ง

  • ณฐภศา เดชานุเบกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • กุณฑีรา อาษาศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ปภาพิต ศรีสว่างวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ปริญญา ทองคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

คำสำคัญ:

ความเป็นอยู่ผู้สูงอายุ, การส่งเสริมพัฒนาอาชีพผู้สูงอายุ, คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุแบบสมบูรณ์ของประเทศไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุให้มีความพร้อมในทุกมิติจึงเป็นสิ่งสำคัญต่อการพัฒนาประเทศในอนาคต งานวิจัยครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ ด้านการส่งเสริมพัฒนาอาชีพ และคุณภาพชีวิตในยุควิถีชีวิตใหม่ของผู้สูงอายุในเขตจังหวัดร้อยเอ็ด ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ ด้านการส่งเสริมพัฒนาอาชีพ และด้านคุณภาพชีวิตในยุควิถีชีวิตใหม่ของผู้สูงอายุในเขต 4 จังหวัด 3) เพื่อศึกษาความมีอิทธิพลของปัจจัยด้านการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ และด้านการส่งเสริมพัฒนาอาชีพที่มีต่อคุณภาพชีวิตในยุควิถีชีวิตใหม่ของผู้สูงอายุในเขต 4 จังหวัด 4) เพื่อพัฒนาแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตในยุควิถีชีวิตใหม่

ระเบียบวิธีการวิจัย: งานวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยแบบผสมโดยการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณด้วยแบบสอบถามจากตัวแทนสมาชิกผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุในเขตจังหวัดร้อยเอ็ด ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์ จำนวน 200 คน จังหวัดละ 50 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างตามความสะดวกและใช้การวิเคราะห์ทางสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบพหุคูณ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ จากนั้นจัดกิจกรรมพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ และเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณด้วยแบบสอบถามและเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกซึ้งความคิดเห็นเกี่ยวกับความพึงพอใจกิจกรรมพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุจากตัวแทนผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุที่เข้าร่วมกิจกรรม จำนวนจังหวัดละ 5 คน ด้วยวิธีแบบเฉพาะเจาะจง

ผลการวิจัย: ผู้สูงอายุในเขตจังหวัดร้อยเอ็ด ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์ มีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยด้านการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ ปัจจัยด้านการส่งเสริมพัฒนาอาชีพของผู้สูงอายุ และคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในภาพรวม อยู่ในระดับมาก ผลจากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง
ตัวแปรปัจจัยมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญ และปัจจัยการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่และการส่งเสริมพัฒนาอาชีพเพื่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในยุควิถีชีวิตใหม่ในเขต 4 จังหวัด พบว่า ด้านความเป็นอยู่ ด้านความรู้ในการประกอบอาชีพ ด้านการเงิน ด้านสวัสดิการ และด้านการรู้เท่าทันสื่อเทคโนโลยีมีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากนั้นนำผลมาออกแบบกิจกรรมได้เป็น 2 กิจกรรม คือ กิจกรรมการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ ได้แก่ ประเด็นด้านความเป็นอยู่ ด้านการเงิน ด้านสวัสดิการ และด้านการรู้เท่าทันสื่อเทคโนโลยี และกิจกรรมการส่งเสริมพัฒนาอาชีพ ได้แก่ ประเด็นด้านความรู้ในการประกอบอาชีพ
และพบว่าความคิดเห็นเกี่ยวกับความพึงพอใจกิจกรรมพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด รวมถึงสอดคล้องกับผลการวิจัยเชิงคุณภาพ พบว่า ทุกประเด็นตามปัจจัยในการจัดกิจกรรมมีความสำคัญต่อคุณภาพชีวิตในยุควิถีใหม่

สรุปผล: แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในยุควิถีชีวิตใหม่ (1) ส่งเสริมความรู้ความเข้าใจในการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ ได้แก่ ด้านความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ ด้วยการส่งเสริมการจัดการความเป็นอยู่ทั้งภายในบ้านและบริเวณโดยรอบบ้านสำหรับผู้สูงอายุ ด้านการเงินโดยส่งเสริมความรู้ความเข้าใจในการบริหารจัดการการใช้จ่ายเงินในชีวิตประจำวัน การวางแผนทางการเงินตลอดช่วงชีวิตและการสร้างรายได้เสริมของผู้สูงอายุ ด้านสวัสดิการ โดยเน้นส่งเสริมความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับสิทธิสวัสดิการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และด้านการรู้เท่าทันสื่อเทคโนโลยี โดยส่งเสริมความเข้าใจและทักษะของการใช้งานอุปกรณ์และระบบเทคโนโลยีพื้นฐาน รวมถึงประโยชน์และภัยจากการใช้เทคโนโลยี (2) ส่งเสริมการพัฒนาอาชีพของผู้สูงอายุ โดยส่งเสริมด้านความรู้ในการประกอบอาชีพที่เหมาะสม นอกจากนี้ควรส่งเสริมเพิ่มเติมเกี่ยวกับปัจจัยจำเป็นพื้นฐานในการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุให้มีคุณภาพมากขึ้น เช่น ด้านอาหารการกิน ด้านการดูแลสุขภาพและการออกกำลังกาย

เอกสารอ้างอิง

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2567). แผนปฏิบัติการด้านผู้สูงอายุ ระยะที่ 3 (พ.ศ.2566-2580). สืบค้น 5 มีนาคม 2567, จาก https://www.dop.go.th/th/laws/1/28/843.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2568). สถิติผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 14 มกรคม 2568, จากhttps://www. dop.go.th/th/know/1.

กัญญาณัฐ ไฝคำ. (2561). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี. 7(2), 19-26.

ทักษิกา ชัชวรัตน์ และ สุภาภรณ์ อุดมลักษณ์. (2560). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่าของผู้สูงอายุ. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้. 4(3), 176-188.

นวรัตน์ ปัญจธนทรัพย์. (2563) การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้¬สูงอายุที่ต¬องพึ่งพาตนเอง ในเขตอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 8 และระดับนานาชาติ ครั้งที่ 4, มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี.

นันทิยา ใจเย็น. (2557). แนวทางพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุที่พิการในพื้นที่ของเทศบาลตำบลท่าไม้ อำเภอท่ามะกา จังหวัดการญจนบุรี. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เนตรนภา กาบมณี, สิริลักษณ์ อุ่ยเจริญ และปานเพชร สกุลคู. (2564). การศึกษาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุตำบลหนองไผ่ อ.เมือง จ.อุดรธานี. ราชาวดีสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสุรินทร์. 11(1), 27-39.

เบญจพร เสมียนสิงห์. (2568). แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุสู่การขจัดความยากจนและพัฒนาคนทุกช่วงวัยอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารการวิจัยและพัฒนากรมพัฒนาชุมชน. 1(1), 125-140.

ปิยะวรรณ ศรีสุรักษ และ เพ็ญณี แนรอท. (2564). การเตรียมความพร้อมผู้สูงอายุและพัฒนาความรู้ผู้ดูแลต่างวัย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 8(9), 105-115.

พจนา ศรีเจริญ. (2544). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพขีวิตผู้สูงอายุในสมาคมข้าราชการนอกประจำการในจังหวัดเลย. วิทยานิพนธ์: สถาบันราชภัฏเลย.

พนม คลี่ฉายา. (2564). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุและข้อเสนอเพื่อการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังและผลิตภาพของผู้สูงอายุไทย. วารสารนิเทศศาสตร์. 39(2), 56-78.

พิมพ์พร เหล่าไชย และคณะ. (2559). รายงานผลศึกษาวิจัยการพัฒนาศักยภาพด้านอาชีพของผู้สูงอายุเพื่อลดการพึ่งพาสังคม. สำนักงานส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ 10 จังหวัดเชียงใหม่, กระทรวงปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์: เชียงใหม่.

ภาวิน ชินะโชติ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการทำงานของพนักงานก่อนวัยเกษียณอายุในอุตสาหกรรม จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. 12(2), 319-334.

วิจักษณา หุตานนท์ และ สุวรรณา นาควิบูลย์วงศ์. (2560). โมเดลโครงสร้างการพัฒนาทักษะอาชีพผู้สูงอายุ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. 11(3), 312-324.

วิทวัส คอยคำและเบญจา มุกตพันธุ์. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในเขตรับผิดชอบคลินิกหมอครอบครัว ศูนย์แพทย์โนนหนามแท่ง อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 14(1), 37-48.

วิไลพร ขำวงษ์และคณะ. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ. 5(2), 32-40.

ศรัญญา วงศ์กำปั่น, วีณา เที่ยงธรรม และเพลินพิศ สุวรรณอำไพ. (2560). ปัจจัยด้านสังคมและเศรษฐกิจที่มีผลต่อการสูงวัยอย่างประสบความสำเร็จด้านสุขภาพของผู้สูงอายุในชุมชน เขตกรุงเทพมหานคร. วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 31(3), 19-35.

สิงหา จันทริย์วงษ์. (2560). การพัฒนาคู่มือส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุสำหรับครอบครัว. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. 19(1), 27-38.

สิทธิพร เกษจ้อย และคณะ. (2563). การมีส่วนร่วมในการจัดสวัสดิการผู้สูงอายุ บ้านดอนยาง ตำบลศิลา อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. Journal of Buddhist Education and Research: JBER. 6(2), 1-14.

สุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2554). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในท้องถิ่นโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง(ระยะที่1). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล และคณะ. (2545). เครื่องมือชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL – BREF – THAI). โครงการจัดทำโปรแกรมสำเร็จรูปในการสำรวจสุขภาพจิตในพื้นที่ ปี พ.ศ.2545. สืบค้น 6 ธันวาคม 2567, จาก https:// dmh.go.th/test /download/ view.asp?id=17.

อภินันท์ สนน้อย ปิยาภรณ์ ศิริภานุมาศ และสุรชัย ปิยานุกูล. (2559). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. 8(2), 154-169.

ฤทธิชัย ชาแสน. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตพื้นที่อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

Energy Medical Center of Thailand. (2022). แนวคิดความเป็นอยู่ที่ดีและมีสุขภาพดีผ่าน Well-Being Concepts. Retrieved on 24 July 2024 from https://www.emcthai.com /well-being-concepts.

National Institutes of Health. (2023). Quality of life in older ages. Retrieved on 20 August 2024 from: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18281376/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-03

รูปแบบการอ้างอิง

เดชานุเบกษา ณ., อาษาศรี ก., ศรีสว่างวงศ์ ป., & ทองคำ ป. (2025). การพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่และการส่งเสริมพัฒนาอาชีพเพื่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในยุควิถีชีวิตใหม่ในเขตจังหวัดร้อยเอ็ด ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์. Journal for Developing the Social and Community, 12(3), 219–240. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/292174

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย