การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL ที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้, ความพึงพอใจบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ที่มุ่งพัฒนาผู้เรียนให้เป็นคนดี มีปัญญา มีความสุข มีศักยภาพในการศึกษาต่อและประกอบอาชีพ ได้กำหนดมาตรฐานการเรียนรู้ตัวชี้วัด 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ โดยเฉพาะสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์มุ่งพัฒนาผู้เรียนให้มีความรู้ ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์ใช้ในการแก้ปัญหา ในการดำเนินชีวิตและศึกษาต่อ มีเจตคติที่ดีต่อคณิตศาสตร์ พัฒนาการคิดอย่างเป็นระบบและสร้างสรรค์ การจัดการเรียนรู้ในกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีความสามารถในการคิดคำนวณ สามารถนำความรู้ทางคณิตศาสตร์ไปใช้เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ และในการดำรงชีวิตอย่างมีคุณภาพ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL ที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการบวก ลบ คูณ หารระคน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL ระหว่างก่อนกับหลังเรียน 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียน ที่มีต่อการเรียนรู้เทคนิค KWDL
ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 16 คน โรงเรียนขามเรียงเขียบโนนแสบงดอนมัน จังหวัดมหาสารคาม ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 โดยได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ที่จัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์วิชาคณิตศาสตร์ และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และสถิติทดสอบค่าทีแบบกลุ่มเดียว t-test Dependent
ผลการวิจัย: 1) การจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL วิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการบวก ลบ คูณ หารระคน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.63/82.81 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด
2) นักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนมีความความพึงพอใจต่อการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค KWDL โดยรวมอยู่ในระดับมาก
สรุปผล: การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากกิจกรรมการเรียนรู้ช่วยให้นักเรียนแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ได้ดีขึ้น มุ่งเน้นให้นักเรียนมีส่วนร่วมในกระบวนการเรียนรู้ผ่านการตั้งคำถาม ค้นคว้า และสรุปความรู้ด้วยตนเอง ซึ่งช่วยส่งเสริมพัฒนาทักษะด้านคิดวิเคราะห์และแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ ส่งผลให้นักเรียนมีความเข้าใจในเนื้อหามากขึ้น และทำให้มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่ดีขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
คนึงนิจ ยอดปานันท์. (2567). ผลการจัดการเรียนรู้แบบออนไลน์ ด้วยเทคนิค KWDL ร่วมกับแบบฝึก ทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง อัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละเพื่อส่งเสริมการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 2(3), 37-55.
จิรากร สาเร็จ. (2551). ผลการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) โดยใช้ เทคนิค KWDL ที่มีต่อความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของ นักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6 ทีมี่ระดับความสามารถทางการเรียนที่แตกต่างกัน. วิทยานิพนธ์:มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จิตติมา ศิลากาศ. (2554). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิค KWDL ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
นิตยา สินลือนาม และ มาเรียม นิลพันธ์. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานด้วย เทคนิค KWDL เพื่อเสริมสร้างทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์สําหรับนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชญาณิศา เป็งจันทร์ และคณะ. (2560) การจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค KWDL เพื่อัฒนาผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2549). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปานทอง กุลนาถศิริ. (2554). การสอนคณิตศาสตร์ จุดประสงค์และการพัฒนาความสามารถในการคิดคำนวณ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษา.
พิกุล มีคำทอง. (2563). การพัฒนาชุดฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการบวก ลบ คูณ หารระคน โดยใช้เทคนิค KWDL สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 20(4), 115-127.
ไพศาล วรคำ. (2565). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 13). มหาสารคาม : ตักสิลาการพิมพ์.
ยุวธิดา อัคฮาด. (2566). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค KWDL ร่วมกับสื่อเทคโนโลยี ความจริงเสริม. วารสารร้อยแก่นสาริกา, 8(9), 19-38.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2554). รูปแบบและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
ศิริพัฒน์ คงศักดิ์. (2550). การเปรียบเทียบผลการเรียนรู้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่องเวลาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่จัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค เค ดับเบิ้ลยู ดี แอล และการ จัดการเรียนรู้ตามแนว สสวท. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและ ส่งเสริม การจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. กรุงเทพฯ: หน่วยศึกษานิเทศก์สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ. (2567). ระบบบริหารจัดการสอบ. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2567 จาก
http://180.180.244.45/NT/ExamWeb/FrLogin.aspx?ReturnUrl=%2fNT%2fExamWe b%2fDefault.aspx
สุพัตรา ไพริน. (2563). การจัดการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์เรื่องการคูณ โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้ เทคนิค KWDL นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏ มหาสารคาม.
Ogle, D. (1986). K-W-L: A teaching model that develops active reading. Reading Teacher, 39(6), 564-570.
Sawarn, S., & Polyiem, N. (2021). The effect of KWDL technique on mathematical problem-solving skills. Journal of Educational Innovation, 10(2), 110–120.
Sawatpon, N., & Polyiem, T. (2022). Effects of the K W D L technique on mathematical problem solving abilities of lower secondary school students. Journal of Education and Learning, 11(4), 1–10.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal for Developing the Social and Community
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
