สภาพปัญหาและผลกระทบด้านการจราจรจากประชากรแฝงในเมืองพัทยา
คำสำคัญ:
ประชากรแฝง, สภาพปัญหาและผลกระทบด้านการจราจร, การให้บริการสาธารณะบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ประชากรแฝงเป็นอุปสรรคสำคัญของการพัฒนาคุณภาพการให้บริการสาธารณะ โดยเฉพาะการแก้ปัญหาการจราจรติดขัดในเมืองใหญ่ ที่รวมถึงพัทยาซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจด้านการท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศ ทำให้มีประชากรแฝงจำนวนมากอพยพเข้ามาทำงาน
ในพื้นที่ การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจำนวนและการกระจายตัวของประชากรแฝง และศึกษารูปแบบการเดินทาง สภาพปัญหา และผลกระทบด้านการจราจรจากการเดินทางของประชากรแฝง
ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ ด้วยวิธีตรวจนับจำนวนยานพาหนะที่
เดินทางผ่านเข้าสู่เมืองพัทยา 6 จุด ในช่วง 6.30 – 8.30 น. และช่วง 16.30 – 18.30 น. และใช้เครื่องมือแบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลจากตัวอย่างสถานประกอบการ/ หน่วยงานที่มีประชากรแฝงทำงานอยู่ 900 แห่ง โดยใช้ใช้สถิติ การแจกแจงค่าความถี่ ค่าร้อยละ และแผนที่แสดงจำนวนและการกระจายตัว ในการวิเคราะห์ข้อมูล
ผลการวิจัย: ประชากรแฝงในเมืองพัทยามีจำนวนทั้งสิ้น 459,847 คน เพิ่มจากการสำรวจในปี พ.ศ. 2566 จำนวน 68,308 คน ประชากรแฝงส่วนใหญ่เป็นประชากรแฝงกลางวันมีสัดส่วนร้อยละ 59.14 ส่วนประชากรแฝงกลางคืน มีสัดส่วนร้อยละ 40.86 การกระจายตัวของประชากรแฝงจะหนาแน่นที่สุด
ในเขตสำรวจที่ 3 และเขตสำรวจที่ 4 ซึ่งตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ ผลการศึกษาข้อมูลทิศทาง และเส้นทางที่มีการจราจรหนาแน่น จากการตรวจนับยานพาหนะที่เดินทางเข้าสู่เมืองพัทยา 6 จุด สอดคล้องกับสภาพปัญหาและผลกระทบด้านการจราจรติดขัดทั้งช่วงเช้าและช่วงเย็นบนถนนสุขุมวิท และเส้นทางเชื่อมระหว่างฝั่งตะวันออกกับฝั่งตะวันตกของเมืองพัทยา โดยเฉพาะในบริเวณที่เป็นจุดตัด
สรุปผล: ประชากรแฝงในเขตเมืองพัทยามีจำนวนทั้งสิ้น 459,847 คน เพิ่มจากการสำรวจในปี
พ.ศ. 2566 จำนวน 68,308 คน ผลจากการมีประชากรแฝงในพื้นที่จำนวนมากทำให้เกิดปัญหาจราจรติดขัดทั้งช่วงเช้าและช่วงเย็นบนถนนสุขุมวิท เส้นทางเชื่อมฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกของเมืองพัทยา และบริเวณที่เป็นจุดตัด
เอกสารอ้างอิง
กองนโยบายและแผนงาน สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง กรุงเทพมหานคร. (2561). ประชากรแฝงในเขตกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2557 – 2560. กรุงเทพฯ : กองนโยบายและแผนงาน สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง กรุงเทพมหานคร.
กิจฐเชต ไกรวาส, จักรชัย สื่อประเสริฐสิทธิ์, ธาริกานต์ ธนัญชยะกุล, จุฬาลักษณ์ พันธัง และอาภาภรณ์ สุขหอม. (2563). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการสำรวจและวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไป จำนวนการกระจายตัว และวัตถุประสงค์ในการย้ายถิ่นของประชากรแฝงในเมืองพัทยา เพื่อใช้กำหนด แนวทางในการวางแผนพัฒนาเมืองพัทยา ระยะที่ 1. ชลบุรี: เมืองพัทยา.
กิจฐเชต ไกรวาส และอาภาภรณ์ สุขหอม. (2566). ความสุขของประชาชนจากการดำเนินงานในปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 ของเมืองพัทยา. วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์, 16(1), 1-14.
ชฎิล โรจนานนท์ และสัณฑวุฒิ ตุลารักษ์. (2568). การศึกษาประชากรแฝงเพื่อการจัดสรรเงินอุดหนุนที่เหมาะสมให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีเทศบาลนคร. วารสารการวิจัยการบริหาร การพัฒนา, 15(1), 172-191.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์, มีชัย ออสุวรรณ และเมรดี อินอ่อน. (2566). ดุลยภาพดุลยพินิจ : ประชากรแฝง ภารกิจของท้องถิ่นและเงินอุดหนุนรายหัว. มติชนออนไลน์, 28 กรกฎาคม 2566.
ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง การแบ่งเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาเมืองพัทยา. (2565, 1 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 139 ตอนที่ 15 ก. หน้า 10-12.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). ประชากรแฝงในประเทศไทย พ.ศ. 2564. กรุงเทพมหานคร: กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ. เข้าถึงได้จาก www.nso.go.th
. (2567). ประชากรแฝงในประเทศไทย พ.ศ. 2566. กรุงเทพมหานคร: กองสถิติพยากรณ์, สำนักงานสถิติแห่งชาติ. เข้าถึงได้จาก www.nso.go.th
อาภาภรณ์ สุขหอม และกิจฐเชต ไกรวาส. (2566). การย้ายถิ่นและวัตถุประสงค์การย้ายถิ่นในช่วงสถานการณ์แพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชากรแฝงในเขตมืองพัทยา อำเภอ
บางละมุง จังหวัดชลบุรี. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 17(1), 1-13. https://doi.org/10.14456/nrru-rdi.2023.1
Lee, G. W., Lee, Y. J., Kim, Y. E., Hong, S. H., Kim, S. H., Kim, J. S., Lee, J. T., Shin, D. C., & Lim, Y. W. (2017). The study to estimate the floating population in Seoul, Korea. Environmental Health and Toxicology, 32(2), 1-5.
Moss, M. L. and Qing, C. (2012). The Dynamic Population of Manhattan. New York: Wagner School of Public Service, New York University.
Ping G., Wei Q., Sheng H. L., Zhen L., & Ze H. P. (2023). Moving to a healthier city? An analysis from China's internal population migration. Public Health, 11(2023), 1-14. DOI: 10.3389/fpubh.2023.1132908
Wei, Q., Shenghe L. and Haoran J. (2017). Calculation method and spatial pattern of urbanization rate of registered population in China. Geographical Research, 36(4), 616-632.
Xiaohong, J., Jian X., Cuihong Y., & Qingyun L. (2023). Can Talent Policies Attract Population Inflows? – An Empirical Analysis Based on Spatial Panel Modeling. Journal of Systems Science and Information, 11(6), 726-744. DOI: 10.21078/JSSI-E2023003
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal for Developing the Social and Community
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
