การใช้ประโยชน์จากปัญญาประดิษฐ์เพื่อการจัดการการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ

ผู้แต่ง

  • ทยิดา เลิศชนะเดชา มหาวิทยาลัยรามคำแหง https://orcid.org/0009-0000-2161-0818
  • สมชาย อุ่นแก้ว โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฝ่ายประถม) https://orcid.org/0009-0002-1247-8960
  • สมบูรณ์ แก้วลมัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0009-0001-6989-1556

คำสำคัญ:

การใช้ประโยชน์, ปัญญาประดิษฐ์, การเพิ่มประสิทธิภาพ, การจัดการการเรียนรู้

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ปัญญาประดิษฐ์ (AI) กำลังปฏิวัติการศึกษาด้วยการเปลี่ยนระบบการจัดการการเรียนรู้แบบดั้งเดิม (LMS) ให้เป็นแพลตฟอร์มที่ปรับเปลี่ยนได้ ปรับแต่งได้ตามความต้องการ และมีประสิทธิภาพมากขึ้นบทวิจารณ์นี้จะสำรวจการใช้งาน AI ที่หลากหลายในการจัดการการเรียนรู้ รวมถึงเส้นทางการเรียนรู้ที่ปรับแต่งได้ การประเมินนักเรียนแบบเรียลไทม์ การมีส่วนร่วมของผู้เรียนที่เพิ่มขึ้น และการสนับสนุนด้านการบริหาร เครื่องมือที่ขับเคลื่อนด้วย AI เช่น ระบบการเรียนรู้ที่ปรับเปลี่ยนได้ ระบบกวดวิชาอัจฉริยะ (ITS) และการวิเคราะห์เชิงทำนาย กำลังปรับเปลี่ยนวิธีที่นักการศึกษาโต้ตอบกับนักเรียน การให้ข้อเสนอแนะแบบรายบุคคล และการระบุผู้เรียนที่มีความเสี่ยง นอกจากนี้ เทคโนโลยี AI ยังช่วยปรับกระบวนการบริหารให้มีประสิทธิภาพ ลดภาระงานด้านการบริหารของนักการศึกษา และเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการทรัพยากร

วัตถุประสงค์: บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การใช้ประโยชน์จากปัญญาประดิษฐ์เพื่อการจัดการการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ

ระเบียบวิธีการศึกษา: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเอกสารทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง ทำการวิเคราะห์และสังเคราะห์ แล้วนำเสนอตามประเด็นวัตถุประสงค์การศึกษา

ผลการศึกษา: ผลการศึกษาพบว่าการผสานรวม AI เข้ากับการศึกษานั้นก่อให้เกิดความท้าทายหลายประการ รวมถึงความกังวลเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวของข้อมูล อคติทางอัลกอริทึม และต้นทุนทางการเงินในการนำไปใช้งาน นอกจากนี้ยังมีการต่อต้านจากนักการศึกษาที่อาจรู้สึกถูกคุกคามจากบทบาทของ AI ในการศึกษา ตลอดจนความกังวลเกี่ยวกับศักยภาพของ AI ที่จะทำให้ความไม่เท่าเทียมกันในการศึกษาเลวร้ายลง แม้จะมีความท้าทายเหล่านี้ แต่อนาคตของ AI ในการจัดการการเรียนรู้ก็ยังคงมีความหวังอย่างมาก ความก้าวหน้าในการทำงานร่วมกันระหว่าง AI กับมนุษย์ การผสานรวมเทคโนโลยีใหม่ ๆ เช่น ความจริงเสริมและเสมือนจริง (AR/VR) และการสนับสนุนการเรียนรู้ตลอดชีวิตที่ขับเคลื่อนโดย AI พร้อมที่จะปรับปรุงประสบการณ์ทางการศึกษาให้ดียิ่งขึ้น

บทสรุป: นอกจากความลังเลของผู้สอนและปัญหาความเท่าเทียมแล้ว การนำ AI มาใช้ในระบบการศึกษายังก่อให้เกิดอุปสรรคสำคัญ เช่น การปกป้องข้อมูล อคติ และอุปสรรคด้านงบประมาณ แต่ยังคงมีช่องว่างอีกมากสำหรับนวัตกรรมทางการศึกษาที่ปฏิวัติวงการและครอบคลุม เนื่องมาจากการพัฒนาความร่วมมือระหว่าง AI กับมนุษย์และเทคโนโลยีใหม่ๆ เช่น AR และ VR

เอกสารอ้างอิง

Aljawarneh, S. (2020). Reviewing and exploring innovative ubiquitous learning tools in higher education. Journal of Computing in Higher Education, 32(1), 57-73. https://doi.org/10.1007/s12528-019-09207-0

Baker, R. S. (2019). “Artificial intelligence in education”. Computational Intelligence. 35(4), 837-849.

Baker, R. S., & Yacef, K. (2009). “The state of educational data mining in 2009: A review and future visions”. Journal of Educational Data Mining. 1(1), 3-17.

Brusilovsky, P., & Millán, E. (2007). “User models for adaptive hypermedia and adaptive educational systems”. In The Adaptive Web. (pp. 3-53). Springer.

Chassignol, M., Boniface, D., & Clément, J. (2019). “Artificial intelligence in education: Promises and challenges”. “International Journal of Educational Technology in Higher Education”. 16(1), 1-15.

Chen, X., Xie, H., & Li, J. (2020). “AI-driven learning management systems: A survey of trends, applications, and challenges”. Educational Technology & Society. 23(4), 78-90.

Corbett, A. T., & Anderson, J. R. (2001). “Cognitive tutoring: From research to practice”. AI Magazine. 22(4), 23-28.

Drachsler, H., & Greller, W. (2016). “Personal learning environments, social media, and self-regulated learning: A research agenda”. Educational Technology & Society. 19(1), 3-14.

Floridi, L., Cowls, J., Beltrametti, M., Chatila, R., Chazerand, P., Dignum, V., ... & Schafer, B. (2018). “AI4People—An ethical framework for a good AI society: Opportunities, risks, principles, and recommendations”. Minds and Machines. 28(4), 689–707.

Floridi, L., et al. (2018). Ethics of Artificial Intelligence in Education. Springer.

Goodfellow, I., Bengio, Y., & Courville, A. (2016). Deep learning. MIT Press.

Heffernan, N. T., & Heffernan, C. L. (2014). “The ASSISTments project: Using assessment to improve student learning”. ACM Transactions on Computing Education (TOCE). 14(2), 1-24.

Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign.

Huang, K., Tlili, A., Chang, T. W., & Burgos, D. (2020). “Artificial intelligence in education: Promises and implications for supporting sustainable development goals”. Sustainability. 12(21), 8854. https://doi.org/10.3390/su12218854

Huang, R., Spector, J. M., & Yang, J. (2020). Educational Technology and Artificial Intelligence: Examining the Ethical Dimensions. UNESCO.

Koedinger, K. R., McLaughlin, E. A., & Heffernan, N. T. (2015). “The future of formative assessment: A collaborative approach to designing more effective learning environments”. Educational Psychologist. 50(4), 309-322.

Kulik, C. L. C., & Fletcher, J. D. (2016). “Effectiveness of intelligent tutoring systems: A meta-analytic review”. Review of Educational Research. 86(1), 42-60.

Nawaz, A., et al. (2020). AI Integration in Education: Challenges and Opportunities. Oxford University Press.

Nawaz, N., Munir, F., & Anwar, F. (2020). “The role of artificial intelligence in higher education”. International Journal of Research in Education and Science. 6(4),

–667.

Perkins, D. (2014). Future of learning: Rethinking education. Harvard Education Press.

Russell, S., & Norvig, P. (2020). Artificial intelligence: A modern approach (4th ed.). Pearson.

Shute, V. J. (2008). “Focus on formative feedback”. Review of Educational Research. 78(1), 153-189.

Siemens, G. (2013). “Learning analytics: The emergence of a discipline”. American Behavioral Scientist. 57(10), 1380-1400.

VanLehn, K. (2011). “The relative effectiveness of human tutoring, intelligent tutoring systems, and other tutoring systems”. Educational Psychologist. 46(4), 197-221.

Yudelson, M., Koedinger, K. R., & Gordon, M. (2013). “Design principles for adaptive learning environments”. Journal of the Learning Sciences. 22(3), 424-444.

Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M., & Gouverneur, F. (2019). “Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education–where are the educators?”. International Journal of Educational Technology in Higher Education. 16(1), 39.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-02-18

รูปแบบการอ้างอิง

เลิศชนะเดชา ท., อุ่นแก้ว ส. ., & แก้วลมัย ส. . (2025). การใช้ประโยชน์จากปัญญาประดิษฐ์เพื่อการจัดการการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. Journal for Developing the Social and Community, 12(1), 57–78. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/284219

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย