การวิเคราะห์อัตลักษณ์ผลงานสร้างสรรค์เรื่องสั้นของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทยคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
คำสำคัญ:
อัตลักษณ์, ผลงานสร้างสรรค์, เรื่องสั้นบทคัดย่อ
รายงานวิจัยในชั้นเรียนเรื่อง “การวิเคราะห์อัตลักษณ์ผลงานสร้างสรรค์เรื่องสั้นของนักศึกษาวิชาเอกภาษาไทยชั้นปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 สาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม” ตั้งวัตถุประสงค์การวิจัยไว้ 2 ข้อคือ 1) เพื่อวิเคราะห์อัตลักษณ์ผลงานสร้างสรรค์เรื่องสั้นของนักศึกษา วิชาเอกภาษาไทยชั้นปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 สาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 2) เพื่อนำผลการวิเคราะห์มาปรับปรุงและพัฒนาการออกแบบจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชาความคิดสร้างสรรค์และการสรรสร้างงานเขียน (1010201)
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นเรื่องสั้นจำนวน 53 เรื่อง ของนักศึกษาวิชาเอกภาษาไทย ชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ที่เรียนวิชาความคิดสร้างสรรค์และการสรรสร้างงานเขียนในภาคเรียนที่ 1ปีการศึกษา 2565 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลได้แก่ข้อมูลอัตลักษณ์การสร้างสรรค์วรรณกรรมเรื่องสั้นออกแบบเป็นเครื่องมือเก็บข้อมูลในการวิจัย 9 ด้าน คือ “แรงบันดาลใจ” “การตั้งชื่อเรื่อง” “การสร้างแก่นเรื่อง” “การสร้างโครงเรื่อง” “การสร้างตัวละคร” “การสร้างฉาก” “กลวิธีการนำเสนอ” “การดำเนินเรื่อง” และ “การส่งผลกระทบ” สำหรับสถิติที่ใช้ ผู้วิจัยใช้วิธีการแจกแจงความถี่แล้วนำมาหาค่าร้อยละ
ผลการวิจัยปรากฏดังนี้
- การวิเคราะห์อัตลักษณ์การสร้างสรรค์เรื่องสั้น จากผลการศึกษาเรื่องสั้นทั้ง 53 เรื่อง พบว่า การสร้างแรงบันดาลใจ ได้รับมาจากการสังเกตบริบทชีวิต มากที่สุดจำนวน 18 เรื่อง และจากการสนทนาแลกเปลี่ยนน้อยที่สุด จำนวน 3 เรื่อง การตั้งชื่อเรื่อง ใช้แนวทางตั้งชื่อจากเหตุการณ์สำคัญมากที่สุด จำนวน 18 เรื่อง และใช้การตั้งชื่อจากคำคม บทเพลงน้อยที่สุด จำนวน 3 เรื่อง การสร้างแก่นเรื่อง สร้างแก่นเรื่องแสดงภาพเหตุการณ์มากที่สุด จำนวน 29 เรื่อง และสร้างแก่นเรื่องแสดงพฤติกรรม น้อยที่สุดจำนวน 4 เรื่อง การสร้างโครงเรื่อง ใช้วิธีการสร้างโครงเรื่องแบบขัดแย้งกับตัวเองมากที่สุด จำนวน 25 เรื่อง และไม่ปรากฏโครงเรื่องแบบขัดแย้งทางการเมือง การสร้างตัวละคร กำหนดพฤติกรรมตัวละครในทางดีมากที่สุดจำนวน 30 เรื่อง และกำหนดพฤติกรรมตัวละครในทางร้ายน้อยที่สุดจำนวน 4 เรื่อง การสร้างฉาก บรรยากาศ ใช้ฉากสภาพวิถีชีวิตมากที่สุดจำนวน 28 เรื่อง และใช้ฉากที่เป็นธรรมชาติน้อยที่สุด จำนวน 2 เรื่อง การสร้างกลวิธีการนำเสนอ ใช้วิธีการนำเสนอผ่านสายตาตัวละครเอกมากที่สุด จำนวน 26 เรื่อง และนำเสนอผ่านสายตาตัวละครรองน้อยที่สุด จำนวน 1 เรื่อง กลวิธีการดำเนินเรื่อง ใช้การดำเนินเรื่องแบบปัจจุบัน – อดีต – ปัจจุบันมากที่สุด จำนวน 23 เรื่องและใช้การดำเนินเรื่องแบบย้อนหลังน้อยที่สุด จำนวน 2 เรื่อง และความต้องการผลกระทบ มุ่งผลกระทบต่อปัจเจกบุคคลมากที่สุด จำนวน 33 เรื่อง และไม่มีการสร้างเรื่องสั้นที่ส่งผลกระทบต่อการเมือง
- การวิเคราะห์ผลของการศึกษาเพื่อนำไปพัฒนาการเรียนการสอน จากผลการศึกษาเรื่องสั้นทั้ง 53 เรื่อง มีข้อสังเกตที่น่าสนใจคือ นักศึกษามักนำเรื่องคนที่รู้จักหรือเกี่ยวข้องกับชีวิตมากเป็นข้อมูลในการเขียน ไม่ค่อยสร้างแรงบันดาลใจจากการพบปะสนทนากับคนอื่น แสดงให้เห็นถึงการใช้ชีวิตที่เป็นส่วนตัวในยุคปัจจุบัน ชอบใช้เหตุการณ์สำคัญมาสังเคราะห์เป็นชื่อเรื่องและสร้างแก่นเรื่องผ่านตัวละครที่แสดงบทบาทพฤติกรรมด้านดี ใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบพื้นฐานที่ง่าย ๆ และเป็นที่นิยมทั่วไปคือเล่าผ่านมุมมองของตัวละครเอก ใช้กลวิธีการดำเนินเรื่องโดยเริ่มจาก ปัจจุบัน ย้อนไปอดีตและกลับมาปัจจุบันอีกที ซึ่งเลียนแบบจากตัวอย่างเรื่องสั้นหลายเรื่องที่ผู้สอนนำเสนอ และจะเห็นว่านักศึกษาไม่ได้นำเรื่องการเมืองมาเขียน อาจเพราะความไม่กล้า ไม่สนใจหรือเบื่อหน่ายก็เป็นได้ โดยผลวิจัยนี้ ทำให้ทราบว่าผู้สอนควรเน้นเกี่ยวกับการหาแรงบันดาลใจจากการเขียน การศึกษาข้อมูลที่ลุ่มลึก เสริมสร้างประสบการณ์จากการอ่านเรื่องสั้นให้มาก ฝึกฝนให้นักศึกษาเป็นคนช่างคิดช่างสังเกต ตลอดทั้งสนับสนุนให้สนใจเรื่องเกี่ยวกับสังคม การเมืองเพื่อนำมาเป็นข้อมูลในการเขียนให้มากขึ้น
ผลการวิจัยในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า โดยภาพรวมนักศึกษามีความเข้าใจมโนทัศน์เกี่ยวกับเรื่องสั้นและเกิดทักษะจากการเรียนรู้ด้านการเขียนเรื่องสั้นอยู่ในระดับที่น่าพอใจ
เอกสารอ้างอิง
Bongkoch. (2004). Writer's Handbook. Bangkok: Nation Books.
Champa-ngern, S. (1996). Writer's Principles. Bangkok: Ton Or Grammy Co., Ltd.
Royal Institute. (2013). Royal Institute Dictionary B.E. 2554. Bangkok: Siriwattana Interprint Co., Ltd.
Satchapanth, R. (2010). The Influence of Foreign Literature on Thai Literature. (10thed). Bangkok: Ramkhamhaeng University Press.
Sinlarat, P. et al. (2018). Education 4.0 is more than education. (5thed). Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Sutthinarakon, W. (2020). Action Research in the Classroom. Bangkok: Siam Paritat.
Thanya, P. (2002). The Secret of Short Stories. Bangkok: Ministry of Culture.
Vongkrabakthaworn, S. (2007). Fiction in the Short Story Category. Bangkok: Odeon Store.
Vongkrabakthaworn, S. (2015). Identity of the Creation of Literary Short Stories in the Cultural Relations Series ‘Pat Ma..Plat Pai’ by Tasanawadi. Doctor of Arts Thesis, Faculty of Liberal Arts : University of Phayao.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 Journal for Developing the Social and Community
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
