การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู สาขาวิชาศิลปศึกษา
คำสำคัญ:
องค์ประกอบและตัวบ่งชี้, โปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะ, สมรรถนะการจัดการเรียนรู้, นักศึกษาวิชาชีพครู, ศิลปศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน 2)พัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะ
การจัดการเรียนรู้ สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู 3) ศึกษาผลของการใช้โปรแกรม โดยใช้รูปแบบการวิจัยและพัฒนา มีการดำเนินการวิจัย 3 ระยะ ประกอบด้วย ระยะที่ 1 การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน เพื่อศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ และสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และแนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ ระยะที่ 2 การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ สำหรับนักศึกษาครูวิชาชีพครู สาขาวิชาศิลปศึกษา และระยะที่ 3 การศึกษาผลของการใช้โปรแกรม กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาวิชาชีพครู สาขาวิชาศิลปศึกษา ชั้นปีที่ 3 ที่ฝึกปฏิบัติการสอนในสถานศึกษา ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 13 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบสอบถามความเหมาะสมองค์ประกอบและตัวชี้วัดสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ แบบสอบถามสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และแนวทางวิธีการพัฒนาสมรรถนะ แบบบันทึกสนทนากลุ่ม แบบประเมินความเหมาะสมองค์ประกอบโปรแกรม แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจ แบบประเมินสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNImodifired) และสถิติทดสอบที
ผลการวิจัย พบว่า 1) การศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาวิชาชีพครู สาขาวิชาศิลปศึกษา มี 5 องค์ประกอบ 26 ตัวชี้วัด มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ซึ่งสภาพปัจจุบันการจัดการเรียนรู้ อยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด และเมื่อจัดลำดับความต้องการจำเป็นจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการวัดประเมินผลตามสภาพจริง ด้านการออกแบบและการจัดการเรียนรู้ ด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ด้านการวิเคราะห์ผู้เรียน ด้านการผลิตสื่อสร้างสรรค์ และการใช้นวัตกรรมเทคโนโลยี สำหรับแนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ตามหลักการพัฒนาแบบ 70 : 20 : 10 ประกอบด้วย การเพิ่มความรู้ (ร้อยละ 10) การนำสู่การปฏิบัติ (ร้อยละ 70) และการเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ (ร้อยละ20) และวิธีการพัฒนาประกอบด้วย การฝึกอบรม การสอนงาน ระบบพี่เลี้ยง การเรียนรู้ด้วย การนิเทศ และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
- การออกแบบและพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ พบว่า โปรแกรมมี 5 องค์ประกอบ คือ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) โครงสร้างเนื้อหา 5 Module ประกอบด้วย
การวิเคราะห์ผู้เรียน การออกแบบการจัดการเรียนรู้ การจัดการเรียนรู้ศิลปะที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ การผลิตสื่อสร้างสรรค์ และการใช้นวัตกรรม เทคโนโลยี และการวัดและประเมินผลตามสภาพจริง 4) วิธีการพัฒนา และ5) การวัดและประเมินผล มีผลประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก - การทดสอบความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนรู้ พบว่า คะแนนทดสอบความรู้
ความเข้าใจหลังเข้ารับการพัฒนาสูงขึ้นกว่าก่อนเข้ารับการพัฒนา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05
มีสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ โดยรวมอยู่ในระดับมาก และมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
Bangkok Civil Servant Development Institute. (2018). Development Guide of the 70 : 20 : 10 Learning Model according to the Human Resource Development Plan of Bangkok Metropolitan Government (2018-2022). Bangkok: Bangkok Civil Service Development Institute.
Bangkokbiznews. (2022). Thai Teacher Production Closed system has better quality and standards than open system. https://www.bangkokbiznews.com/social/1000888.
Buasri, T. (1999). Curriculum theory: curriculum design and development. Bangkok: Thanarat.
Dechakupt, P. & Yindeesuk, P. (2015). Learning Management in the 21st Century. (3rded) .Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Government Gazette. (2020). Notification of the Board of Directors of the Council of Teachers Re: Details of the Standards of Professional Knowledge and Experience of Teachers in accordance with the Regulations of the Council of Teachers on Professional Standards (No. 4) B.E. 2562 (2020, 7 May). Volume 137 Special Episode 109d. 10-14.
Janhom, P. (2022). Competency development in art learning management of school art education teachers that develops the 21st century learner skills through online training. Journal of MCU Nakhondhat, 9(5), 445–461.
Johnson, R.T. and Johnson, D.W. (1986) Action Research: Cooperative Learning in the Science Classroom. Science and Children, 24, 31-32.
Kaewpuang, P. et al. (2022). Guidelines for Developing Learning Management Competencies of Pre-service Social Studies Teachers, Rajabhat University Rattanakosin Group. The 13th Hatyai National and International Conference. Hatyai: University.
Khamwisettanaton, K. (2021). Qualifications of Pre-service Student Teachers in Field Experiences. journal of social science for local rajabhat mahasarakham university, 5(4), 271-280.
Knowles. (1980). The Modem Practice of Adult Education from Pedagogy to Andragogy. New York: The Adult Education Company.
McGill, L. & Brockbank (2004). A. The action learning handbook. London: RoutledgeFalmer.
Michaelsen, L. K., Knight, A. B., & Fink, L. D. (2004). Team-Based Learning. United States of America: Greenwood Publishing Group.
NAEA. (2016). Professional Code for Art Educators. Retrieved March 18, 2017 from https://www.arteducators.org/advocacy-policy/articles/549-naea-position.
Paruang, S., et al. (2020). A Study of the Pedagogy Competency of Student Teachers. Ph.D. In Social Sciences Journal, 10(2), 393–405
Paston, H. S. (1973). Learning to Teach Art. London: Professional Educater.
Pettai, C., & Chansirisira, P. (2020). The program development to enhance learning management competencies of primary school teacher under the office of the basic education commission. Journal of Buddhist Anthropology, 5(11), 170–184
Phromsa, R. et al. (2018). A Development of Indicators for Learning Management Competencies of Pre-Service Teachers in Faculty of Education at Phuket Rajabhat University. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 24 (1), 255-268.
Phutawang, P., & Junsuwan, S. (2023). development of program ofr enhancing capacity of learning management active learning of primary school teacher under of office of the basic education. Journal of MCU Social Science Review, 12(4), 282–296.
Pinthong, S. et al. (2022). Guidelines for Learning Management Competency Development of Science Teachers in Secondary School, Office of the Private Education Commission in Bangkok. The 13th Hatyai National and International Conference. Hatyai: University.
Pujeeb , N. et al. (2020). The Model of Teaching Competency Development for Visual Art Teachers of Secondary
Schools . Journal of Education Studies, 48(3), 106–124.
SEAMEO INNOTECH. (2010). Teaching Competency Standards in Southeast Asian Countries. Quezon City: SEAMEO INNOTECH.
Supanyabutra, C. & Thummatasasananon, S. (2019). Development of teacher competency strengthening program of active learning management under the secondary educational service area office 24. Saeng-Isan Academic Journal, 16(2), 266-280.
Suphan Buri College of Fine Arts. (2019). Bachelor of Education Program in Art Education (4 years). Graduate Institute of Development Arts, Ministry of Culture.
Tang Charoen, V. (2005). Visual Arts Education. Bangkok: E&IQ.
Thummatassananon, S. (2020). Principles theories and practice administration educational to innovation organization. Mahasarakham: Mahasarakham University.
Yatisomboon, P. & Phonprasit, A. (2016). guidelines to develop art education teaching ability of in-service. An Online Journal of Education, 11(4), 556–573.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 Journal for Developing the Social and Community
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
