กระบวนการสร้างอัตลักษณ์สินค้าพื้นเมืองภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง

ผู้แต่ง

  • ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ประภัสสร ฤทธิสุทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • นัชชา อู่เงิน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

คำสำคัญ:

อัตลักษณ์, สินค้าพื้นเมือง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิจัย เรื่อง นวัตกรรมยกระดับมาตรฐานสินค้าชุมชนกับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคมสู่การพัฒนาภูมิปัญญาสร้างสรรค์บนฐานศาสตร์พระราชา พื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะของการสร้างสรรค์รูปแบบผลิตภัณฑ์ผ่านการค้นหาอัตลักษณ์ที่โดดเด่นเพื่อออกแบบตราสินค้า ทำการศึกษาจังหวัดในกลุ่มพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง ประกอบไปด้วย จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดขอนแก่น จังหวัดมหาสารคาม และจังหวัดกาฬสินธุ์ โดยการเลือกพื้นที่การวิจัยและหน่วยในการวิเคราะห์ในระดับชุมชน ซึ่งเป็นชุมชนที่มีการผลิตสินค้าและการรวมกลุ่ม ซึ่งมีกลุ่มบุคคลที่ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการผลิตสินค้าชุมชนครบวงจรตั้งแต่การผลิต จนถึงการจำหน่าย รวมทั้งมีบทบาทในการอนุรักษ์และสืบสาน คือ กลุ่มผู้นำชุมชน กลุ่มผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้า และ นักวิชาการด้านการตลาดและการออกแบบผลิตภัณฑ์ จำนวน 40 คน ดำเนินการเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัย พบว่า การค้นหาและสังเคราะห์อัตลักษณ์ของท้องถิ่น และชุมชนนั้น สามารถนำมาสู่การออกแบบตราสัญลักษณ์เพื่อพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์ การสร้างมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์ชุมชน อีกทั้งการเพิ่มช่องทางสำหรับการทำการตลาดและการจำหน่าย ตลอดจนการพัฒนากลยุทธ์ทางการตลาดที่เหมาะสมกับประเภทของผลิตภัณฑ์นั้น การสร้างอัตลักษณ์ให้กับสินค้าชุมชนเป็นปัจจัยสำคัญต่อความสำเร็จในการยกระดับมาตรฐานสินค้าชุมชนเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานราก แต่ถึงอย่างไรก็ตามการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อสร้างมาตรฐานนั้นควรได้รับการกำหนดและสนับสนุนให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตของชุมชน รวมทั้งรูปแบบของการพัฒนามาตรฐานของสินค้าแต่ละประเภทนั้นมีความต้องการ เงื่อนไข และข้อจำกัดที่แตกต่างกัน ไม่สามารถที่จะใช้มาตรฐานเดียวกันหรืออัตลักษณ์เดียวกันเพื่อยกระดับของการพัฒนาได้

เอกสารอ้างอิง

Chaturongkul, A. (2000). Consumer Behavior (2nd ed.). Bangkok: Thammasat University Press.

Chanhom, T. (2016). The Development of Textiles Products:Wisdom of Thai Song Dam

in The Western Region of Thailand. Journal of the Association of Researchers,

(1), 181-192.

Chimplee, K. (2012). Local wisdom knowledge management model for handicraft weaving: A case study of community enterprises in Nakhon Ratchasima Province. [Online].http://repository.nida.ac.th/handle/662723737/1197.

Office of the National Economic and Social Development Board. (2023). Objectives and guidelines for regional development 2023 - 2027. [Online]. https://www.opsmoac.go.th/udonthani-action_plan-files-451291791813

Seesap, N. (1999). Thai wisdom. In Thai Encyclopedia for Youth by the Royal Initiative of His Majesty the King, Volume 23. Bangkok: Amarin.

Songpanya, M. & Suwacharaphinan, S. (2013) Integration of local culture in the design of contemporary Isan brand identity. Chiang Mai University: Chiang Mai University.

Wiboonpong, A. et al. (2006). Tripartite Researcher and Action Research Development Project to Enhance Community Enterprises, Phase 1: Upper Northern Region. Chiang Mai: Chiang Mai University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-08-16

รูปแบบการอ้างอิง

โพธิวรรณ์ ป. ., ฤทธิสุทธิ์ ป. ., & อู่เงิน น. . (2024). กระบวนการสร้างอัตลักษณ์สินค้าพื้นเมืองภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง. Journal for Developing the Social and Community, 11(2), 293–310. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/277691

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย