รูปแบบการส่งเสริมการท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขงเพื่อยกระดับ สู่ความเป็นสินค้าวัฒนธรรมบนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ

ผู้แต่ง

  • พระธนาวุฒิ ฐิตเมโธ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • เสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

คำสำคัญ:

รูปแบบการส่งเสริมการท่องเที่ยว, วัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขง, เส้นทางยุทธศาสตร์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาค้นหาแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขง บนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขง บนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ 3) เพื่อสร้างและยืนยันรูปแบบการส่งเสริมการท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขง บนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพล้วน กลุ่มเป้าหมาย คือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หุ้นส่วนราชการจังหวัดหนองคาย - อำนาจเจริญ จำนวน 60 คน เครื่องมือการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสัมภาษณ์ ชุดคำถามที่ใช้ในการสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพล้วนใช้การวิเคราะห์เนื้อหา

          ผลการวิจัยพบว่า 1) การค้นหาแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขงบนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ พบว่า แหล่งท่องเที่ยวด้านสถาปัตยกรรมวัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขงบนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ ประกอบด้วย วัด พระอุโบสถ วิหาร พระพุทธรูป ประดิษฐ์ฐานภายในพระอุโบสถ ลานปฏิบัติธรรม ป่าธรรมชาติ ภูเขา โบราณสถาน ใบเสมาโบราณ และพระธาตุเจดีย์ พบว่า แหล่งท่องเที่ยวด้านความเชื่อวัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขงบนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ  ประกอบด้วย พญานาค หมายถึง พญานาคราช  ประวัติตำนานเริ่มมาจาก คำชะโนด อำเภอหนองหาน จึงเกิดมีประเพณีวัฒนธรรม รำบวงสรวงพญานาค ประเพณียักษ์คุ หรือยักษ์คุกเข่า เชื่อว่าเป็นยักษ์ที่ช่วยปกปักรักษาหมู่บ้านชุมชนในเขตพื้นที่ริมฝั่งแม่น้ำโขงของจังหวัดอำนาจเจริญ  พบว่า แหล่งท่องเที่ยวด้านวิถีชีวิตวัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขงบนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ มีอัตลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไปของแต่ละชนเผ่า เชื่อชาติ การแต่งกาย ผ้าฝ้าย ผ้าไหม ลวดลาย สีย้อมคราบ ผ้าฝ้ายหมักโคลนสวยเป็นสีธรรมชาติ มีความเป็นอัตลักษณ์ที่โดดเด่นและสวยงามของแต่ละจังหวัด การประดิษฐ์เครื่องเล่นดนตรีไทย การทำพิน แคน หมู่บ้านท่าเรือของจังหวัดนครพนม และการจัดคุ้มโฮมสเตย์ ไว้เพื่อรองรับนักท่องเที่ยว 2) ปัจจัยที่มีผลต่อแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขงบนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ  พบว่า ด้านศักยภาพพื้นที่ ประกอบด้วย มีความสวยงาม สมบูรณ์ การเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว สะดวก มีป้ายบอกทาง แผนที่ เอกสาร แผ่นพับแสดงแหล่งท่องเที่ยว มีมัคคุเทศก์หรือนักเล่าเรื่อง มีความปลอดภัย และมีที่พัก โรงแรม โฮมสเตย์ พบว่า ด้านการเป็นหุ้นส่วนของแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขง ประกอบด้วย ด้านการสร้างอัตลักษณ์หมู่บ้าน ด้านการสร้างอัตลักษณ์สินค้าวัฒนธรรม ด้านการสนับสนุนเงินงบประมาณ ด้านการสร้างกลุ่มกิจกรรมวัฒนธรรม พบว่า ด้านการหนุนเสริมจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประกอบด้วย ด้านการหนุนเสริมอนุรักษ์กิจกรรมวัฒนธรรม ด้านการหนุนเสริมเงินงบประมาณกิจกรรม ด้านการหนุนเสริมการประชาสัมพันธ์ ด้านการหนุนเสริมอัตลักษณ์หมู่บ้าน ด้านการหนุนเสริมอัตลักษณ์สินค้าวัฒนธรรม พบว่า ด้านการส่งเสริมและสนับสนุนจากภาคีเครือข่าย ประกอบด้วยด้านการสนับสนุนอนุรักษ์กิจกรรม  ด้านการสนับสนุนเงินงบประมาณ ด้านการสนับสนุนวัสดุ อุปกรณ์ กิจกรรม ด้านการส่งเสริมและสนับสนุนอัตลักษณ์หมู่บ้าน ด้านการส่งเสริมอัตลักษณ์สินค้าวัฒนธรรม พบว่า ด้านการจัดการตนเอง ประกอบด้วย ด้านการสร้างอัตลักษณ์หมู่บ้าน  ด้านการสร้างอัตลักษณ์สินค้าวัฒนธรรมด้านทรัพยากรธรรมชาติ วัสดุ อุปกรณ์ กรรมวิธี ด้านการเงินทุนงบประมาณกิจกรรม การสร้างสมาชิกกิจกรรม3) การสร้างและยืนยันรูปแบบ 1) ด้านศักยภาพพื้นที่ 2) ด้านการเป็นหุ้นส่วน 3) ด้านการหนุนเสริมจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4) ด้านการส่งเสริมและสนับสนุนจากภาคีเครือข่าย 5) ด้านการจัดการตนเอง.

เอกสารอ้างอิง

Pilwas, T. (2012). Strategy for promoting the tourism industry for community economic development in the Andaman Triangle (Phuket, Phang Nga, Krabi). Pathum Thani : Valaya Alongkorn Rajabhat University. Under the Royal Patronage.

Puangpanya, B. (2018). Management of cultural products in the Mekong Basin Special Economic Zone. Maha Sarakham : Maha Sarakham Rajabhat University.

Sujarit, B. & Sujarit, C. (2017). Community tourism management model of Nang Phaya Subdistrict, Tha Pla District, Uttaradit Province. Academic Journal: Uttaradit Rajabhat University. 12(2), 53-65.

Srirathu, W. (2008). Potential of ecotourism destinations in Khao Kho District. Phetchabun Province. Bangkok: Srinakharinwirot University.

Jitthangwattana, B. (2006). Development and conservation of tourist attractions. Bangkok : Pochanasuansri.

Keeves P.J. (1988). Educational research, methodology and measurement :An international handbook. Oxford : Pergamon Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-12-25

รูปแบบการอ้างอิง

ฐิตเมโธ พ. ., & โกศลกิตติอัมพร เ. (2023). รูปแบบการส่งเสริมการท่องเที่ยววัฒนธรรมเชิงพุทธลุ่มแม่น้ำโขงเพื่อยกระดับ สู่ความเป็นสินค้าวัฒนธรรมบนเส้นทางถนนยุทธศาสตร์หนองคาย-อำนาจเจริญ. Journal for Developing the Social and Community, 10(3), 93–116. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/260712

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย