การพัฒนาผ้าไหมพื้นเมืองเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดชุมพร
คำสำคัญ:
การพัฒนา, ผ้าไหมพื้นเมือง, เศรษฐกิจชุมชน, จังหวัดชุมพรบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา สภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการในการพัฒนาผ้าไหมพื้นเมืองบ้านป่ากล้วย เพื่อพัฒนาผ้าไหมพื้นเมือง และเพื่อพัฒนาลวดลายผ้าไหมพื้นเมืองบ้านป่ากล้วย และเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ผ้าไหมพื้นเมืองบ้านป่ากล้วยจากลวดลายที่ได้รับการพัฒนา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ หัวหน้าหน่วยงานราชการ ผู้นำชุมชน นักวิชาการ ปราชญ์พื้นบ้าน ชาวบ้านของบ้านป่ากล้วย การเก็บรวบรวมข้อมูล ใช้เครื่องมือ แบบสำรวจ แบบสังเกต แบบสัมภาษณ์ และแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ทฤษฎีทางวัฒนธรรม และนำเสนอผลการวิจัยด้วยวิธีการพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนบ้านป่ากล้วย ตั้งอยู่ที่หมู่ 12 ตำบลนาสัก อำเภอสวี จังหวัดชุมพร เป็นชุมชนที่เป็นคนอีสานซึ่งย้ายมาจากจังหวัดนครราชสีมา ย้ายมาตั้งถิ่นฐาน เป็นชุมชนที่มีการทอผ้าไหม และได้จัดตั้งเป็นกลุ่มหม่อนไหมวิสาหกิจชุมชนบ้านป่ากล้วย ในปี 2549 สภาพปัจจุบันยังคงมีการทอผ้าไหมอย่างต่อเนื่อง ปัญหาของชุมชนคือ ขาดตลาดขายสินค้า ขาดความรู้ด้านเทคนิคการออกแบบลายผ้า ชุมชนมีความต้องการพัฒนาการทอผ้าไหม พบว่า กลุ่มหม่อนไหมวิสาหกิจชุมชนบ้านป่ากล้วย ต้องการพัฒนาการทอผ้าไหมในชุมชน เพื่อพัฒนาผ้าพื้นเมืองและสามารถยกระดับเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดชุมพร ได้แก่ การจัดหาแหล่งเงินทุน และตลาดจำหน่ายสินค้า ในด้านการพัฒนาลวดลาย พบว่า ได้มีการออกแบบลายผ้าขึ้นมาใหม่ ชื่อลายนกนางแอ่นจัตุรงค์ชุมพร โดยรูปแบบลาย มี 4 ลายในผ้าผืนเดียว ได้แก่ ลายนกนางแอ่น ลายรังนก ลายขอ และลายดอกไม้ สีที่ใช้มี 4 สี ได้แก่ สีน้ำตาล สีเหลืองทองสุข สีเหลืองอ่อน และสีครีม และการสร้างผลิตภัณฑ์ผ้าไหมพื้นเมืองบ้านป่ากล้วยจากลวดลายที่ได้รับการพัฒนา พบว่า ได้นำลวดลายออกแบบลายผ้าขึ้นมาใหม่ ชื่อลายนกนางแอ่นจัตุรงค์ชุมพร มาสร้างผลิตภัณฑ์ผ้าไหม ได้แก่ ผ้าถุง ผ้าพื้น ผ้าคลุมไหล่ โดยใช้เทคนิคที่เรียกว่า มัดหมี่ร่าย ทำให้ผ้ามีความปราณีต สวยงาม
เอกสารอ้างอิง
Boonmee, B. (2016). Diversity of life. Cultural diversity. Bangkok: Sai Than.
Boonpat, A. & Kaewnet, P. (2019). Creation of Chiang Saen Woven Fabric Identity. Chiang Rai To increase the value of tourism products. Chiang Rai : Bureau of Tourism Studies, Chiang Rai Rajabhat University.
Chanhom, T. (2016). Product Development of Weaving Wisdom of the Thai Song Dam People in the Western Region of Thailand. Journal of the Association of Researchers Humanities and Social Sciences, Vol. 21 No. 1 January - April P. 181-192.
Chantajorn, S. (2018). Qualitative research on culture. Kalasin : Prasan printing.
Department of Sericulture. (2018). Sericulture Research Report 2017. Bangkok: Ministry of Agriculture and Cooperatives.
Ketkhao, M. (2015). A Study of Teen Jok Fabric Patterns in the Lower North of Thailand. Bangkok : Srinakharinwirot University Prasarnmit.
Namprasertchai, S. (2015). Knowledge Management. Bangkok: SE-EDUCATION.
Phasang, P. et al. (2017). A study of adding value to local weaving fabrics. Nan Case Study : Ban Hia Community Enterprise Group, Laterite Subdistrict, Pua District, Nan Province. Nan : Community College Institute, Office of the Higher Education Commission.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
