การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเพิ่มศักยภาพในการจัดกิจกรรมแนะแนวยุคดิจิทัล ของครูประจำชั้นระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
คำสำคัญ:
หลักสูตรฝึกอบรม , การจัดกิจกรรมแนะแนว , ยุคดิจิทัลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเพิ่มศักยภาพในการจัดกิจกรรมแนะแนวยุคดิจิทัลของครูประจำชั้นระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 2) พัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม 3) นำหลักสูตรไปใช้ และ 4) ศึกษาประสิทธิผลของหลักสูตร การวิจัยแบ่งออกเป็น 4 ระยะได้แก่ระยะที่ 1 และ 2 การศึกษาข้อมูลพื้นฐานและการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมโดย การวิเคราะห์ข้อมูลเอกสาร สำรวจปัญหาการจัดกิจกรรมแนะแนว และความต้องการในการฝึกอบรมระยะที่ 3 การนำหลักสูตรไปใช้กลุ่มเป้าหมายซึ่งคือ ครูที่สอนการจัดกิจกรรมแนะแนว จำนวน 20 คน และระยะที่ 4 การประเมินประสิทธิผลของหลักสูตร สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (One-Samples t-test )
ผลการวิจัยพบว่า
- การศึกษาสภาพปัญหาในการจัดกิจกรรมแนะแนวและความต้องการในการฝึกอบรมพบว่า ครูมีปัญหาในการจัดกิจกรรมแนะแนวยุคดิจิทัล และต้องการให้จัดการฝึกอบรมในด้านการจัดกิจกรรมแนะแนวและการติดตามประเมินผู้เรียนในระดับมาก
- หลักสูตรฝึกอบรมที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยหลักการ จุดประสงค์ เนื้อหาสาระ การจัดกิจกรรมฝึกอบรม สื่อ และแหล่งการเรียนรู้ และการวัดและประเมินผล การประเมินคุณภาพของหลักสูตรโดยผู้เชี่ยวชาญพบว่า หลักสูตรและเอกสารประกอบหลักสูตรมีความสอดคล้องและความเหมาะสมในระดับมากสามารถนำไปใช้ในการฝึกอบรมได้
- เมื่อนำหลักสูตรไปใช้พบว่าผู้เข้ารับการฝึกอบรมทุกคนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมแนะแนวยุคดิจิทัลโดยทุกคนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 และมีความพึงพอใจภาพรวมในระดับมาก
- ผลการจัดทำแผนการจัดกิจกรรมแนะแนวพบว่าครูทั้ง 3 คนสามารถจัดทำแผนการจัดกิจกรรมแนะแนวได้ในระดับดีมาก และผู้เรียนมีความเห็นต่อการจัดกิจกรรมแนะแนวของครูอยู่ในระดับดี
เอกสารอ้างอิง
Chonpracha, S. (2007) The development of a non-formal education training curriculum for teachers in basic education institutions under the Office of Chiang Rai Educational Service Area Office 2. Bangkok: Srinakharinwirot University.
Khaemmanee, T. (2002). Science of teaching. Bangkok : Chulalongkorn University.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Ministry of Education. (2008). Basic Education Core Curriculum 2008. Bangkok: Thailand Agricultural Cooperative Assembly Printing House.
Ministry of Education. (2019). Policy and focus of education management of the Ministry of Education, fiscal year 2019. [Online]. http///www.moe.go.th/webem/2518/5/449.html
April 2020]
Satawut, N. (2017). Curriculum Development. Bangkok : Ramkhamhaeng University.
Sukprasert, P. (2002). Seminar on District Agriculture/District Agriculture/Head of Planning Department. Bangkok: Training Division.
Upamaithichai, T. (2014). Fundamentals of Educational Management. Bangkok : Chulalongkorn University.
Utranan, S. (1989). Fundamentals and principles of curriculum development. (3rd ed). Bangkok: Mit Sahai Printing House.
Wongyai, W. (2011). Curriculum development in higher education. Bangkok : R and Print.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
