รูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับโรงเรียน ขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3
คำสำคัญ:
รูปแบบการพัฒนาครู, การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21บทคัดย่อ
มนุษย์เรากำลังมีชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 21 ว่ากันว่าทุกองค์กรจำเป็นต้องปรับตัวให้เข้ากับยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงใหม่นี้ หลายประเทศประสบกับผลกระทบทั้งเชิงบวกและเชิงลบอันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ เพื่อความอยู่รอดในสังคมในอนาคต มนุษย์จะต้องได้รับทักษะใหม่ๆ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวชี้วัดของการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 2) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์การพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 3) สร้างรูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 และ 4) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 การวิจัยแบ่งออกเป็น 4 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาองค์ประกอบและตัวชี้วัดของการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน ระยะที่ 2 ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์การพัฒนาการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู รวมจำนวน 237 คน เครื่องมือการวิจัย คือ แบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .79 ระยะที่ 3 สร้างรูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คนในการสนทนากลุ่ม ผู้เชี่ยวชาญ 9 คน ในการสัมมาอิงผู้เชี่ยวชาญ และ ระยะที่ 4 ศึกษาผลการใช้รูปแบบสร้างรูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กลุ่มเป้าหมาย จำนวน 16 คน
ผลการวิจัย พบว่า
- องค์ประกอบการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ประกอบด้วย 1) การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง 2) การใช้เทคโนโลยีเป็นฐานการจัดการ 3) การพัฒนาระบบการบริหารจัดการ และ 4) การมุ่งเน้นการประเมินเพื่อการเรียนรู้
- สภาพปัจจุบันโดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก และสภาพที่พึงประสงค์โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนความต้องการจำเป็น เรียงลำดับค่าที่มีค่า PNI สูงสุดไปถึงต่ำสุด ดังนี้ 1) การใช้เทคโนโลยีเป็นฐานการจัดการเรียนรู้ 2) การมุ่งเน้นการประเมินเพื่อการเรียนรู้ 3) การพัฒนาระบบการบริหารจัดการ และ 4) การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ตามลำดับ
- 3. องค์ประกอบของรูปแบบ ประกอบด้วย 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) เนื้อหา 4) กระบวนการพัฒนา และ 5) การวัดและประเมินผล โดยมีผลการประเมินความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
- 4. ผลการใช้รูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 โดยรวมมีค่าเฉลี่ยรายการปฏิบัติตามตัวชี้วัดอยู่ในระดับมากที่สุด และมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด
สรุปแล้วการศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21 ที่เน้นการเรียนรู้ที่ใช้เทคโนโลยี การประเมินรายทาง และแนวทางที่เน้นเด็กเป็นศูนย์กลาง ด้วยคะแนนสูงสุดในด้านความเป็นไปได้และประโยชน์ใช้สอย การพัฒนาและความพึงพอใจของครูในโรงเรียนโอกาสทางการศึกษาขอนแก่นได้รับการปรับปรุงอย่างมากจากโมเดลนี้
เอกสารอ้างอิง
Chaiyarat, S. (2019). The development of teacher leadership development model in learning management according to the philosophy of sufficiency economy. in secondary school Under the Office of Education Region 1. Sakon Nakhon: Sakon Nakhon Rajabhat University.
Chiangkul, W. (2016). Study deeply, know how to use your brain efficiently. Bangkok: Institute of Learning Sciences.
Eisner, E.W. (1985). Creative education in American schools today. Educational Horizons, 63 Special Issues, 10 – 15.
Eua-arporn, B. (2014). Report of participation in the academic seminar on "Challenges of New Frontier in Learning: Education 4.0." Bangkok : Chulalongkorn University.
Joyce, B. and Weil, M. and B. Showers. (2011). Models of Teaching. Boston: Allyn and Bacon.
Kay, K. (2018). 21st century skills: Why they matter, what they are, and how we get there. In Bellanca, J., & Brandt, R. (Eds.), 21st century skills: Rethinking how students learn. Bloomington, IN: Solution Tree Press.
Keeves, J. Peter. (1988). Model and Model Building, Educational Research Methodology and Measurement: An International Handbook. Oxford: Pergamon Press.
Martin, J. (2010). The meaning of the 21st century. Bangkok, Inc.
Office of the Administration of Upper Secondary Education. (2018). Guidelines for international standard school operations. Bangkok : Thailand Agricultural Cooperative Assembly Printing House.
Panich, W. (2012). Ways of creating learning for students in the 21st century. Bangkok: Sodsri-Saritdiwong Foundation.
Runcharoen, T. (2007). School administration in the era of educational reform. Bangkok : Thana Press.
Runcharoen, T. (2011). Learning Person Development Strategies. Bangkok: Millet.
Sinlarat, P. (2017). Education 4.0 is more than education. 4th printing. Bangkok : Chulalongkorn University Printing House.
Srisaard, B. (2010). Preliminary research. Bangkok: Suweeriyasan.
USESCO. (2015). Education Quality Frame Work. Joint OECD-UNESCO Review of The Education in Thailand 2015.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 เชาวรินทร์ แก้วพรม, จำเนียร พลหาญ, ชยากานต์ เรืองสุวรรณ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
