ผลการฝึกความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

        บทความวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโปรแกรมการฝึกความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลของนักกีฬาฟุตบอลและเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างการฝึกทักษะความคล่องแคล่วว่องไวควบคู่กับทักษะการเลี้ยงลูกฟุตบอลแบบเฉพาะเจาะจงกับการฝึกทักษะแบบเฉพาะเจาะจงในการเลี้ยงลูกฟุตบอลเพียงอย่างเดียว เป็นการวิจัยเชิงทดลอง  กลุ่มตัวอย่างของการศึกษาครั้งนี้เป็นนักกีฬาฟุตบอลหญิง ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นปีที่ 1-4 ปีการศึกษา 2559 มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตจำนวน 20 คน นักฟุตบอลหญิงโรงเรียนนานาชาติบริติสภูเก็ต จำนวน 20 คน โดยแบ่งกลุ่มทดลองออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มควบคุมจำนวน 20 คน และกลุ่มทดลอง จำนวน 20 คน ได้จากการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Selection) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล โปรแกรมการฝึกด้วยความคล่องแคล่วว่องไว เครื่องมือวัดความคล่องแคล่วว่องไว และใบบันทึกผลการฝึก ก่อนการฝึก และหลังการฝึก

        ผลการศึกษาค้นคว้าสามารถสรุปได้ดังนี้

1. การเปรียบเทียบความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลของกลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลอง ก่อนการฝึก และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ผลการวิจัยพบว่า 1.1) ความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล ของกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง ก่อนการฝึกไม่แตกต่างกัน 1.2) ความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล ของกลุ่มทดลองหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 แตกต่างกับกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 1.3) ความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล ของกลุ่มทดลองหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 แตกต่างกับกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
2. ความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล ของกลุ่มควบคุม ก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
3. ความคล่องแคล่วว่องไวที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล ของกลุ่มทดลองก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05