พฤติกรรมนักท่องเที่ยวและแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอม ในจังหวัดลพบุรี
คำสำคัญ:
พฤติกรรมนักท่องเที่ยว, การจัดการการท่องเที่ยว, แหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมลพบุรีบทคัดย่อ
การศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวและแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมในจังหวัดลพบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมและความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการจัดการแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมในจังหวัดลพบุรี และเสนอแนวทางการจัดการให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์อย่างยั่งยืน โดยเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากนักท่องเที่ยวรวมทั้งสิ้น 300 ตัวอย่างในช่วงเดือนตุลาคม 2561 – กันยายน 2562 ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่าง สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา จากการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เดินทางมาจากกรุงเทพฯ และภาคกลาง เดินทางมาเพราะความน่าสนใจของแหล่งท่องเที่ยว ได้รับข้อมูลการบอกเล่าจากเพื่อนและบุคคลในครอบครัว ค่าใช้จ่ายประมาณ 1,000 – 3,000 บาทต่อคน ในด้านการจัดการแหล่งท่องเที่ยวพบว่า นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง คือ พระปรางค์สามยอด ( x̄ = 3.32) ศาลพระกาฬ (x̄ = 3.23) ปรางค์แขก (x̄ = 3.14) และจากการสังเคราะห์ข้อมูลพฤติกรรมและความคิดเห็นของนักท่องเที่ยว สามารถเสนอแนวทางการจัดการได้ 5 ด้าน คือ 1) การพัฒนาด้านกายภาพของแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอม (2) การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมให้เกิดการสร้างมูลค่าเพิ่มจากเรื่องเล่า (3) การพัฒนาและปรับปรุงระบบโลจิสติกส์ด้านการรับข้อมูลข่าวสารเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมกับองค์ประกอบการท่องเที่ยวต่างๆ ในเขตเมืองเก่าลพบุรี (4) การพัฒนาทักษะและความเชี่ยวชาญของบุคลากรทางการท่องเที่ยวในการแนะนำแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอม และ (5) การประชาสัมพันธ์การตลาดเชิงรุกเพื่อส่งเสริมการสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่แหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมเพื่อให้โบราณสถานเหล่านี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ที่สำคัญของชาติต่อไป
เอกสารอ้างอิง
References
Department of Tourism. (2018). Tourism Development Strategic Plan 2018 – 2021. Bangkok : VIP Copy Print.
Document Processing and Archives Committee. (1999). Culture, historical development, identity and wisdom of Lopburi Province. Bangkok : Fine Arts Department, Ministry of Education.
Jaturong Phokaratasiri. (2013). Summary of Creative Economy and Cultural Heritage Projects for Sustainable Tourism Phase 2. Bangkok : Faculty of Architecture and Urban Planning, Thammasat University.
Ministry of Tourism and Sports. (2019). Statistics of domestic tourists in 2018. [Online] www.mots.go.th/more_news.php?cid=497&filename=index. [1 July 2019]
Nuttavuthisit, K. (2011). Consumption and marketing: the Asian perspectives and practices. Bangkok : Chulalongkorn University.
Papatchon Jariyapan. (2019). Value Chain Analysis for the Development of a Smart Tourism Destination in Eastern Economic Corridor. Bangkok : Office of the National Research Council of Thailand and the Office of the Research Fund.
Rungroj Thamrungraeng. (2005). Khmer castle in Thai territory : background and information on art history. 1st edition, Bangkok: Matichon.
Sayamol Theptha. (2016). Management of Creative Tourism for Cultural Heritage in Tourism Destinations of Lop Buri Watershed. Academic Journal, Buriram Rajabhat University (Humanities and Social Sciences), 8 (Special issue), 499-510.
Song, H. (2012). Tourism Supply Chain Management. New York : Routledge.
Suddan Wisudthiluck. (2015). Creative Tourism Knowledge: Handbooks and Practices. Bangkok : Special Area Development Administration for Sustainable Tourism (Public Organization).
Wuttigrai Ngamsirijit et al. (2014). The Development of Supply Network for Creative Tourism in Bangkok Metropolitan Area. Bangkok : Research Fund Office.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
