รูปแบบการจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ด้วยการประยุกต์ใช้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงและความผูกพันพื้นที่โดยชุมชนร่วมกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

บทคัดย่อ

 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.เพื่อศึกษาความสำเร็จของการจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนของชุมชนร่วมกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 2.เพื่อเปรียบเทียบความสำเร็จของการจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนของชุมชนร่วมกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 3.เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของการจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนของชุมชนร่วมกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์  4.เพื่อนำเสนอรูปแบบความสำเร็จของ การจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนของชุมชนร่วมกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

               การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยผสานวิธี (Mixed methods Research) แบบตามลำดับขั้น(Sequential Methodology) กล่าวคือ มีทั้งการวิจัยเชิงปริมาณและคุณภาพ โดยทำการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) และการสำรวจเอกสาร (Documentary Analysis) การสัมภาษณ์ ผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าชายเลน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตัวแทนภาคประชาชน สื่อมวลชนและผู้ประกบการเลี้ยงกุ้งและปลาในพื้นที่ป่าชายเลน ผู้นำชุมชน นายกองค์การบริหารส่วนตำบล รองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลผู้รับผิดชอบ งานจัดการด้านสิ่งแวดล้อม ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล ผู้อำนวยการกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งสิ้น  27 ราย การวิจัยเชิงปริมาณ  ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้นำชุมชน ผู้บริหาร อปท. ประชาชนในพื้นที่ป่าชายเลน โดยทำการสุ่มตัวอย่าง แบบแบ่งชั้นภูมิขนาดตัวอย่างคำนวณด้วยด้วยสูตรของ Yamane จำนวน 360 รายใช้แบบสอบถามรวบรวมข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ  ใช้การวิเคราะห์เอกสาร และข้อมูลจากคำสัมภาษณ์แล้วทำการตีความหาข้อสรุป การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติอ้างอิงใช้ การวิเคราะห์ ค่า ที ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าเพียรสันอาร และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ   ผลปรากฏดังนี้

               1.ความสำเร็จของการจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนอยู่ในระดับปานกลาง

               2.ความสำเร็จของการจัดการอนุรักษ์ป่าชายเลนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 เมื่อพิจารณาจากลักษณะประชากรของกลุ่มตัวอย่าง

               3.ปัจจัยที่ส่งผลต่อรูปแบบความสำเร็จการจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนของชุมชนร่วมกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05และพยากรณ์ความสำเร็จได้ร้อยละสามสิบจุดเจ็ด

               4.รูปแบบความสำเร็จ   การจัดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าชายเลนของชุมชนร่วมกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประกอบด้วย การทำบัญชีครัวเรือน การจัดตั้งองค์กรดูแลรักษาป่า เข้าร่วมประชุมการรักษาป่าสม่ำเสมอ   สรรหาผู้นำการรักษาป่า   ให้ความร่วมมือกับผู้นำในการรักษาป่า ใช้ความคิดเห็นร่วมกันในการรักษาป่า  องค์กรปกครองส่วนท้องถี่นมอบอำนาจการเฝ้าระวังรักษาป่า ร่วมกันจัดการจับกุมผู้บุกรุกทำลายป่าตามกฎหมาย      ร่วมกันป้องกันการบุกรุกทำลายป่า