ข้อจำกัดและผลกระทบของมรดกทางภูมิปัญญาอันเป็นอัตลักษณ์ร่วมทางสังคมและ วัฒนธรรมของอาเซียนภาคพื้น : ไทย ลาว และกัมพูชา
คำสำคัญ:
ข้อจำกัด, ผลกระทบ, มรดกภูมิปัญญา, อัตลักษณ์ร่วมบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัย เรื่องการสร้างกลไกความร่วมมือเพื่อสืบสานและ
คุ้มครองภูมิปัญญาที่เป็นมรดกร่วมทางสังคมและวัฒนธรรมของอาเซียนภาคพื้นดิน : กรณีไทย ลาว และ
กัมพูชา ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อจำกัดและผลกระทบต่อการคงอยู่ของมรดกทางภูมิปัญญาอัน
เป็นอัตลักษณ์ร่วมทางสังคมและวัฒนธรรมของอาเซียนภาคพื้น : ไทย ลาว และกัมพูชา ซึ่งเป็นงานวิจัย
เชิงคุณภาพ แหลงข้อมูลการวิจัยประกอบด้วย
(1) เอกสารและหลักฐานที่เกี่ยวข้อง แนวคิด ทฤษฎี และ
งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และ
(2) ประชากรูเป้าหมายซึ่งเป็นประชากรผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ พระสงฆ์
นักวิชาการผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญ ผู้ปฏิบัติการและเจ้าหน้าที่ี่จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องด้านสังคมและ
วัฒนธรรม ภาครัฐ ภาคประชาชน ภาคประชาสังคม และสถาบันการศึกษาทั้ง 3 ประเทศ ซึ่งคัดเลือก
โดยวิธีการสืบเสาะหา ด้วยวิธีการบอกต่อ (Snow ball) จำนวน 21 รูป/คน
ผลการศึกษาพบว่า
(1) ข้อจำกัดต่อการคงอยู่ของมรดกภูมิปัญญาอันเป็นอัตลักษณ์ร่วมทาง
สังคมและวัฒนธรรม ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจ ระบอบการเมืองการปกครอง การ
ตระหนี่กในคุณค่าของมรดกภูมิปัญญา การเคลื่อนย้ายแรงงาน และกระแสการเปลี่ยนแปลงของ
ประเทศภายนอก
(2) ผลกระทบต่อการคงอยู่ของมรดกภูมิปัญญาอันเป็นอัตลักษณ์ร่วมทางสังคมและ
วัฒนธรรม ได้แก่ ผลกระทบต่อวิถีชีวิต ผลกระทบต่อสูงแวดลอม ผลกระทบต่อระบบสังคม และ
ผลกระทบต่อภาคเกษตรและผลผลิตทางการเกษตร
เอกสารอ้างอิง
Ariya Hoonwongsa. (2017). “Thai Silk Career Group Promotion”Journal of Research andDevelopment Institute, Rajabhat Maha Sarakham University, 4 (1) : January–
June 2017 p. 53-62
Bung-orn Khamkamon. (2009). The Influence of Capitalism on Culture and Society.[Online] from; https://www.thaingo.org.com [27 April 2018].
Chayaporn Sukprasert, Phrakoosripanyawikom and Wai Sueram. (2017). “Sema : History,Value and Conservation Management of Buddhist Organization in Buriram
Province” Journal of Research and Development Institute, Rajabhat MahaSarakham University, 4 (1) : January–June 2017 p. 135-150
Chuen Srisawat. (2013). Perception and preparation of Situation and Impact from ASEAN Community of Thai-Lao border community in Lower East Side : Ubon
Ratchathani, AmnatCharoen and Mukdahan. Ubon Ratchathani RajabhatUniversity.
Narong Phophuesanan. (2013). ASEAN Studies = ASEAN Studies. Bangkok: McGregor-Hill.
Niphaphan Jensantikul. (2015). “Ethnic diversity with the ASEAN community : Problems and Considerations”. Executive Journal, 35 (2) : July-December 2015.
P.O. Payutto. (2000). Life’ Quality Development by Sustainable Psychology. Bangkok:Buddhadhamma Foundation.
Rachan Ninwonnapa and Pipat Prasertsung. (2015). “Literlature of Isan Jataka : Identity reflection of Belief, Way of life, Tradition and Rite”. Journal of Research for
Development Social and Community, Rajabhat Mahasarakham University, 3 (1): August 2015 – January 2016.
Rogers, E.M.. (1995). Diffusion of Innovation.
New York : The Free Press.Watcharaporn Thaweekul. (2016). “New Paradigm of Rajabhat University for LocalDevelopment” Journal of Research for Development Social and Community,Rajabhat Mahasarakham University, 3 (3) : August–December 2016
Wethaka Sawekkornburi. (2011). Guidelines for restoration and inheritance of traditional culture of Karen, Ban Raipa, Huaykhayeng Sub-district,
Thongphaphoom District, Kanjanaburi Province. Kanjanaburi : KanchanaburiCultural Office.
Wolman, B. B. (1973). Dictionary of Behavioral Science. London: Litton Educational.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
