Adversity Quotient of Junior High School Students in Surawitthayakarn School under the Secondary Educational Service Area Office Surin
Keywords:
coping intelligence, overcoming obstaclesAbstract
Background and Aims: Problem-solving intelligence (AQ) among students is crucial in today's world, especially for students in grades 7-9 (secondary school), a period of significant academic and social change. A high AQ helps students manage problems effectively, develop creative problem-solving skills, and cultivate mental resilience, leading to continuous holistic development. This research aims to: 1. study students' problem-solving intelligence; 2. compare students' problem-solving intelligence; and
3. propose guidelines for developing problem-solving intelligence among lower secondary school students at Surawittayakarn School, Surin Secondary Educational Service Area Office.
Methodology: This research employed a mixed-methods approach. The sample consisted of 310 junior high school students from Surawittayakarn School, academic year 2024, selected using stratified random sampling based on grade level. The research instrument was a 5-point Likert scale questionnaire with a reliability coefficient of .95. Statistical analyses included percentages, means, and standard deviations. Hypothesis testing was conducted using the t-test and F-test. A purposive sampling method was used to develop problem-solving intelligence and overcoming obstacles in students. Qualitative data was collected through semi-structured interviews and analyzed using content analysis.
Results:. Students' problem-solving and coping intelligence, overall, is at a high level. Differences in gender, grade level, and study plan show no significant differences in overall or specific aspects of problem-solving intelligence. To develop students' problem-solving intelligence, educational institutions should design activities to enhance it, particularly in situational control. They should also foster a positive attitude towards problem-solving and increase confidence in decision-making, perhaps by inviting guest speakers or experienced students to share their approaches to dealing with difficult situations.
Conclusion: The overall problem-solving and perseverance intelligence of students is at a high level. A comparison of problem-solving and perseverance intelligence by gender, grade level, and study plan revealed no significant differences overall or in specific aspects. To further develop problem-solving and perseverance intelligence, educational institutions should design activities for students that will enable them to apply the skills learned in daily life and future learning.
References
กัญญาณัฐ เอกศิลป์. (2565). การออกแบบแอนิเมชัน 3 มิติ เพื่อส่งเสริมความฉลาดในการแก้ไข
ปัญหา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปะมหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยรังสิต.
กิ่งแก้ว ทรัพย์พระวงศ์, ปรัศนีย์ เกศะบุตร, และปิยวุฒิ ศิริมงคล. (2559). ภูมิหลัง ความสามารถในการสร้างสรรค์ และความสามารถในการเผชิญและฝ่าฟันอุปสรรค ที่ส่งผลต่อความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30(93), 86-99.
ธัญญามาศ คำมาตา. (2551). ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรคของนักเรียนอาชีวศึกษาในกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปิยะวันวงษ์บุญหนัก, ศรัณย์ กอสนาน,ปพิชญา แสวงผล,นัสเรีย นิมะยุ. (2564). การศึกษาความสามารถในการเผชิญและฝ่าฟันอุปสรรคของนักศึกษาเภสัชศาสตร์กรณีศึกษา:คณะเภสัชศาสตร์มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 14(28), 70-80.
พระสมุห์วัลลภ วลฺลโภ (เจสระ). (2561). รูปแบบการพัฒนาความฉลาดในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรค ตามแนวพุทธจิตวิทยาของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนชุมชนวัดไทรม้า จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิชชุดา น่วมนองบุญ. (2559). องค์ประกอบปัจจัยความฉลาดในการแก้ไขอุปสรรคของผู้บริหารกลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติรัชมังคลาภิเษก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รัชนู วรรณา. (2553). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรค การสนับสนุนทางสังคม กับความเครียดในนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โรงเรียนสุรวิทยาคาร. (2566) รายงานผลการดำเนินการเพื่อเป็นสถานศึกษาต้นแบบนักเรียนเพื่อนที่ปรึกษา สถิติผลการบริการให้คำปรึกษาแยกตามสภาพปัญหาของชมรมนักเรียนเพื่อนที่ปรึกษา YOUTH COUNSELOR (YC) วิถีใหม่. โรงเรียนสุรวิทยาคาร: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์.
วศิน ตัณฑเกยูร. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคความฉลาดทางอารมณ์ และความพึงพอใจในงานของนักธุรกิจเครือข่ายบริษัทการตลาดเครือข่ายแห่งหนึ่ง โดยมีพันธสัญญากับเป้าหมายเป็นตัวแปรสื่อ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิชุตา บุญเกตุ. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความฉลาดในการแก้ปัญหาตามบริบทยุคดิจิทัลโดย ใช้แนวคิดคอนเนคติวิสม์สำหรับนิสิตระดับปริญญาตรีที่มีบุคลิกภาพแตกต่างกัน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุรีย์พร รุ่งกำจัด. (2556). ความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษากับการดำเนิน-งาน ด้านบุคคลของสถานศึกษา อำเภอองครักษ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
อิทธิพงษ์ วรสายัณห์. (2560). ความแตกต่างระหว่างบุคคลที่มีผลต่อความสามารถเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยบูรพา.
Cronbach, Lee J. (1974). Essentials of Psychological Testing. 3 ed. New York: Harper & Publisher.
Stoltz, Paul. G. (1997). Adversity Quotient: Turning Obstacles into Opportunities. New York: John Wiley & Son Inc.
Stoltz, Paul. G. (2000). Adversity Quotient @ work : make everyday challenges the key to your success - putting the principles of AQ into action. New York: Harper Collins Publishers Inc.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal for Developing the Social and Community
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles that are published are copyrighted by the authors of the articles
