แนวคิดการจัดการนโยบายการท่องเที่ยว: กรณีศึกษาดัชนีการพัฒนาการเดินทาง และการท่องเที่ยวโดยสภาเศรษฐกิจโลก

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้นำเสนอแนวคิดเพื่อการจัดการนโยบายการท่องเที่ยว โดยศึกษาผ่านดัชนีการพัฒนา               การเดินทางและการท่องเที่ยว (Travel and Tourism Development Index: TTDI) ที่ถูกกำหนดโดยสภาเศรษฐกิจโลก (World Economic Forum: WEF) กำหนดการวัดผลใน 5 มิติ ได้แก่ มิติสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวย มิตินโยบาย
ด้านการเดินทางและการท่องเที่ยว และเงื่อนไขที่เอื้ออำนวย มิติโครงสร้างพื้นฐานและการบริการ มิติทรัพยากร
การเดินทางและการท่องเที่ยว และมิติความยั่งยืนด้านการเดินทางและการท่องเที่ยว ทั้งนี้เมื่อศึกษาโดยเปรียบเทียบรายงานในปี ค.ศ.2024 ในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 8 ประเทศ โดยเรียงตามอันดับสูงที่สุด ได้แก่ สิงคโปร์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ไทย เวียดนาม ฟิลิปปินส์ กัมพูชา และลาว อย่างไรก็ตาม เมื่อจัดเรียงข้อมูลประเทศที่มีพัฒนาการของค่าคะแนนจากเพิ่มขึ้นจากรายงานปี ค.ศ. 2021 มากที่สุด ได้แก่ ฟิลิปปินส์ และอินโดนีเซีย ในขณะที่ประเทศที่มี
ค่าคะแนนลดลงมากที่สุด ได้แก่ ลาว กัมพูชา มาเลเซีย เวียดนาม สิงคโปร์ และไทย โดยไทยได้ค่าคะแนนลดลงมากที่สุด ลดลง 0.16 คะแนน จึงนำไปสู่การเสนอแนะการจัดการนโยบายการท่องเที่ยวของไทยเพื่อนำไปสู่การแข่งขันระดับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และระดับโลก โดยการเน้นการพัฒนาอย่างเร่งด่วนใน 2 มิติที่คะแนนลดลงมากที่สุด ได้แก่ มิติความยั่งยืนด้านการเดินทางและการท่องเที่ยว และมิตินโยบายด้านการเดินทางและการท่องเที่ยว และเงื่อนไขที่เอื้ออำนวย