Sustainable Ecotourism Management Model using 4E's marketing that affects the demand for purchasing aromatic coconut products, Sao Cha-ngok Subdistrict, Bang Khla District, Chachoengsao Province
ไม่มี
Keywords:
Sustainable Ecotourism Management Model, 4Es Marketing Mix, Aromatic Coconut ProductsAbstract
This study aimed to: (1) examine the relationship between the 4Es marketing mix and tourists’ demand for aromatic coconut products; and (2) develop a sustainable ecotourism management model for Sao Cha-ngok Subdistrict, Bang Khla District, Chachoengsao Province. A mixed-methods research design was employed. Quantitative data were collected through questionnaires from 400 tourists, while qualitative data were obtained through in-depth interviews with 15 key informants, including local administrative organization executives, business owners, community leaders, local residents, and farmers. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s correlation coefficient, and multiple regression analysis, while qualitative data were analyzed using content analysis.
The quantitative findings revealed that the majority of respondents were female, aged 20–29 years, employed by private companies, had an educational level below a bachelor’s degree, and earned a monthly income of 7,001–15,000 baht. Tourists showed a preference for purchasing aromatic coconut products, with exchange being rated as the most important factor. Inferential analysis revealed that all four dimensions of the 4Es marketing mix were positively correlated with every stage of the purchasing decision-making process at the .01 level of statistical significance. Furthermore, all four dimensions had statistically significant positive influences on need recognition, purchase decision, and post-purchase behavior at the .01 level.
The qualitative findings revealed that the sustainable ecotourism management model for Sao Cha-ngok Subdistrict, Bang Khla District, Chachoengsao Province comprised five key aspects: local community participation, tourism product organization and ecotourism destination promotion, safety management, environmental management and visitor facilitation, and tourism resource management.
References
คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2566). แผนการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566-2570). https://shorturl.asia/sXDvl
เจตน์ เลิศจรูญวิทย์. (2566). ส่วนประสมการตลาดแบบ 4E ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อซาลาเปาโบราณในอำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
เทิดพงศ์ บุญพันธ์, กัญจนีย์ พุทธิเมธี, และสายฝน โพธิสุวรรณ. (2565). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการจัดทำสมุดปกขาว (White paper): ทําไมคนไทยไม่เดินไม่ปั่นจักรยานเดินทางในชีวิตประจำวัน. สำนักงานกองทุนสนับสนการสร้างเสริมสุขภาพภายใต้การดำเนินการของมูลนิธิสถาบันการเดินและการจักรยานไทย.
ธนภัทร แดงบุดดา. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดและการเลือกใช้บริการ
ฟิตเนสเซ็นเตอร์ในเขตเทศบาลเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัย
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 15(1), 18-30.
เปิด 8 ข้อปฏิบัติเทรนด์ “เที่ยวเชิงอนุรักษ์” ธรรมชาติ-ชุมชนได้ประโยชน์อย่างไร? (2568). ประชาชาติธุรกิจ.
https://www.prachachat.net/breaking-news/news-1796845
ไพลิน ผองใส. (2565). การจัดการสมัยใหม่ (พิมพครั้งที่ 6). จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ลักษณพร โรจน์พิทักษ์กุล, วรภัทร เมฆขจร, สราวุธ โรจนศิริ, และทวีวัฒน์ จิตติเวทย์กุล. (2563). การจัดการและ
การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรตำบลสาวชะโงก อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารวิจัยราชภัฏ
กรุงเก่า มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, 7(3), 41-48.
วนิดา อ่อนละมัย. (2563). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างมีความรับผิดชอบ ชุมชนบ้านสาวะถี จังหวัดขอนแก่น.
วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 2(1), 74-82.
สถานการณ์การท่องเที่ยวของไทยปี 2568. (2568). รายงานภาวะเศรษฐกิจการท่องเที่ยว, 6(2).
อุมาวรรณ วาทกิจ. (2566). ส่วนประสมทางการตลาด 4Es ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าสินค้าอุปโภคบริโภคของ
ผู้บริโภคผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(1), 31-45.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3),
–334.
Hoa, L. T. K. (2026). Sustainable tourism and local development in Quang Namprovince: Policy
analysis and strategic recommendations. European Journal of Sustainable Development
Research, 10(2), em0383.
Jain, V. K., Singh, S., & Sharma, P. (2025). Circular economy: Developing framework for circular supply chain implementation for energy-efficient solution in industry 4.0. Springer.
Luu, T. A., Vinh, H. Q., & Yen, D. H. P. (2025). Techno-economic and environmental assessment for polygeneration and low emission production from rice straw. ASEAN Engineering Journal, 15(1), 65-76.
Lv, C., Wang, Y., & Jin, C. (2022). The possibility of sports industry business model innovation based on blockchain technology: Evaluation of the innovation efficiency of listed sports companies. PLoS ONE, 17(1), 1–24. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0262035
Mada, Y. P. (2024). The evolution and revolution of marketing mix from 4P to 4C to 4E to e-marketing mix: A literature overview. International Journal of Innovations in Engineering Research and Technology, 11(8), 37–47.
Marshall, C., & Rossman, G. B. (2011). Designing qualitative research (5th ed.). SAGE Publications.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). Introduction to the special issue on assessment of the content validity of tests. Applied Psychological Measurement, 1(3), 301-307.
Yamane, T. (1970). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.
