Factors Affecting Decision for Further Education in Higher Education of High School Students
Keywords:
Study Decision, Higher Education, High School Students, Factors InfluencingAbstract
The purpose of this research was to study factors influencing the decision to study at the higher education level of higher secondary school students. Primary data from survey research were obtained using a questionnaire with 379 Matthayom Sueksa Six students in the academic year 2021 under the Office of the Basic Education Commission. Data were analyzed using the technique of logistic regression analysis.
The results showed that students having parents or guardians with an occupation were more likely to enter higher education than those with non-working parents. Moreover, those who have more than one source of scholarship had a higher chance of entering higher education than those who have only one source or no scholarship. The factors influencing the decision to study at the higher education level of high school students were economic and social factors, i.e. occupations of parents or guardians and sources of scholarships, with statistical significance at 0.01 and 0.05, respectively.
References
กัลยา วาณิชย์บัญชา (2552). การวิเคราะห์ข้อมูลหลายตัวแปร. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์ สุวิมล เฮงพัฒนา และพุดตาน พันธุเณร. (2555). ความเหลื่อมล้ำของโอกาสการศึกษาและมาตรการการคลังเพื่อขยายโอกาสการศึกษาให้เยาวชนยากจน. วารสารเศรษฐศาสตร์ปริทรรศน์ สถาบันพัฒนศาสตร์, 6(1), 1-36.
ธิติมา พลับพลึง, สุวิมล เฮงพัฒนา และดิเรก ปัทมสิริวัฒน์. (2557). โอกาสของความสำเร็จทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาของครัวเรือนไทยในชนบท. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย (สสอท.), 20(2), 99-111.
ปรีดาภรณ์ กาญจนสำราญวงศ์, เขมิกา อุระวงค์, ธนาพร คงรอด และอานีซะห์ สาและ. (2557). ความต้องการการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนรัฐบาล จังหวัดสงขลา. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 11(1), 75-90.
รจเรข สายคํา และวัฒนา พัดเกตุ. (2560). ปัจจัยในการตัดสินใจเลือกศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตภาคเหนือตอนล่าง. ใน นเรศวรวิจัยครั้งที่ 13: วิจัยและนวัตกรรม ขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคม (หน้า 1348-1358). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). พระราชบัญญัติการอุดมศึกษา พ.ศ. 2562. ค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2564, จากhttps://www.mhesi.go.th/index.php/all-legal/74-act/2150-2562.html
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2564). สถิติการศึกษาประจำปี 2554-2563. ค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2564, จาก http://www.mis.moe.go.th/index.php?option=com_content&view=category&id=173&Itemid=114
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม. ค้นเมื่อ 25 กันยายน 2564, จาก https://www.nesdc.go.th/main.php?filename=develop_issue.
Becker, G. S. (1975). Human capital: A theoretical and empirical analysis. (2nd ed.). New York: Columbia University Press.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed.). New York: John Wiley and Sons.
Johnes, G., & Johnes, J. (2004). International Handbook on the Economics of Education. Cheltenham, United Kingdom: Edward Elgar.
Musambai, A. Z. (2015). Human Resource Development. Retrieved September 15, 2021, From https://www.academia.edu/17631350/Human_Resource_Development
Woodhall, M. (2004). Cost-benefit analysis in educational planning. (4th ed.). Paris, France: UNESCO.
