Student 4.0 with an Enrichment Morality and Ethics
Keywords:
Enrichment, Morality, Ethics, Student 4.0Abstract
Students or youth 4.0 are the cornerstones of national development. Therefore, to promote the potential of students in morals and ethics, it is important to instill in students’ awareness by learning through various situations on their own. Experiential learning or being a part of society, students will be able to learn from real situations to adjust different attitudes and concepts based on morality, ethics, and correctness according to 21st century skills. It is divided into 8 skills: 1) critical thinking and problem solving, 2) creativity and innovation, 3) cross–cultural understanding, 4) collaboration, teamwork, and Leadership, 5) communications, information, and media literacy, 6) computing and ICT literacy, 7) career and learning skills, and 8) compassion. Learning these skills will result in students being able to distinguish for themselves what they should or shouldn't be doing based on logic and effect.
References
จิรภา คำทาและสมบัติ วรินทรนุวัตร. (2559, พฤษภาคม-สิงหาคม.). การศึกษาคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษา คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย สาขามนษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(2),
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2554). การใช้งานวิจัยนำงานพัฒนาบุคลากรในองค์การ. วารสารการ พัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ, 3 (2), 4-7.
ดิเรก พรสีมา. (2559, 4 พฤศจิกายน). ครูไทย 4.0. มติชนออนไลน์. ค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2563,จาก https://www.matichon.co.th/news/345042.
ปิยนันท์ สวัสดิ์ศฤงฆาร. (2556). รูปแบบการพัฒนาคุณธรรมในองค์กร. ค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2562, จาก http://oknation.nationtv.tv/blog/piyanan/013/12/01/entry-1.
พระสำราญ ปภสฺสโร และอำนาจ บัวศิริ. (2559,กันยายน-ธันวาคม.). การพัฒนาคุณธรรม เยาวชนรุ่นใหม่. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 3(3),
พรนิภา จันทร์น้อย และคณะ. (2559, ตุลาคม-ธันวาคม). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อิสเทอร์น, 10 (4), .
พนอม แก้วกำเนิด. (2552, เมษายน - มิถุนายน). การเสริมสร้างคุณธรรมให้ปฏิบัติได้อย่างยั่งยืน. จุลสารสำนักงาน ป.ป.ช. สุจริต, 9(31)
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). การศึกษาไทย 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สุรยุทธ์ จุลานนท์. (2550). การเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม และธรรมมาภิบาลในสังคมไทย. ใน ปาฐกถาพิเศษในการประชุมสัมมนาทางวิชาการประจำปีครบรอบ 52 ปี คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สำนักงาน ก.พ. (2555). คู่มือการพัฒนาและส่งเสริมการปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมข้าราชการพลเรือน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2559). สภอ.พัฒนาพัฒนานักศึกษาสู่ Thailand 4.0. อนุสารอุดมศึกษา, 43(462), 11-13.
อนิวัช แก้วจำนงค์. (2556). จริยธรรมทางธุรกิจ (พิมพ์ครั้งที่ 2). สงขลา : นำศิลป์โฆษณา.
อ้อมเดือน สดมณีและฐาศุกร์ จันประเสริฐ. (2554, มกราคม). การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม : จากแนวคิดสู่แนวทางการปฏิบัติ. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 17(1),
Ajzen, I. & Fishbein, M. (1980). Understan-ding attitudes and predicting social behavior. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Crain, W.C. (1985). Theory of Development. New Jersey: Prentice Hall.
Kant, I. (1970). Critique of Pure Reason. London: Macmillan
Kohlberg, L. (1976). Moral Stages and Moralization: The Cognitive-Development Approach. In Lickona, T. (Ed.). Moral Development and Behavior: Theory and Research and Social Issues (pp. 31-53). New York, NY:
McClelland, D. C. (1963). Motivational patterns in Southeast Asia with special reference to the Chinese case. Journal of Social Issues, 19(1), 6-19.
Piaget, J. (1971). The Theory of Stages in Cognitive Development. In Green, D.R. (Ed.). Measurement and Piaget. New York: McGraw-Hill.
Piaget, J. (1997). Equilibration of Cognitive Structures. New York: Viking Press.
Rotter, J. B. (1966). The Development and Application of Social Learning Theory. New York: Prager.
