ภาวะผู้นำเชิงเปลี่ยนแปลง การแบ่งปันความรู้ และความเชื่อมั่นในตนเองเชิงสร้างสรรค์ ที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรม ของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน PT1
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำเชิงการเปลี่ยนแปลง, การแบ่งปันความรู้, ความเชื่อมั่นในตนเองเชิงสร้างสรรค์, พฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับปัจจัยด้านภาวะผู้นำเชิงการเปลี่ยนแปลง การแบ่งปันความรู้ ความเชื่อมั่นในตนเองเชิงสร้างสรรค์ และพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน PT1 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของปัจจัยด้านภาวะผู้นำเชิงการเปลี่ยนแปลง การแบ่งปันความรู้ และความเชื่อมั่นในตนเองเชิงสร้างสรรค์ที่มีต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน PT1 มีประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ บุคลากรโรงพยาบาลเอกชน PT1 จำนวน 264 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ t-Test, F-Test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงการเปลี่ยนแปลงโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด การแบ่งปันความรู้โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ความเชื่อมั่นในตนเองเชิงสร้างสรรค์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ภาวะผู้นำเชิงการเปลี่ยนแปลงด้านการกระตุ้นทางปัญญา มีผลต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน PT1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 การแบ่งปันความรู้ทุกด้าน มีผลต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน PT1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และความเชื่อมั่นในตนเองเชิงสร้างสรรค์ทุกด้าน มีผลต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน PT1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพธุรกิจ. (2565). เครือรพ.พญาไท-เปาโล ถอดรหัสความสำเร็จ รางวัลองค์กรนวัตกรรมดีเด่นปี 2565. https://www.bangkokbiznews.com/corporate-moves/news/corporate-moves/1040490
เครือโรงพยาบาลพญาไท–เปาโล. (2567). ผู้นำด้านวิจัยและนวัตกรรมในระดับโรงพยาบาลเครือพญาไท – เปาโล และเครือ BDMS. https://www.cpria.org/about/
ชินภัทร เจริญรัตน์. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและความเป็นผู้ประกอบการในองค์กรอุตสาหกรรมค้าปลีกของพนักงานที่มีความสามารถสูงในกลุ่มคนเจเนอเรชันซี. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ฐานริณทร์ หาญเกียรติวงศ์, และรุจิกาญจน์ สานนท์. (2563). ภาวะผู้นำการบริหารในภาวะวิกฤติสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(2), 105–108.
พัชราภรณ์ อารีย์, เพชรน้อย สิงห์ช่างชัย, และณีรนุช วงค์เจริญ. (2566). โมเดลความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง ทักษะการสื่อสาร และพฤติกรรมทางด้านนวัตกรรมในการทำงานของพยาบาลหัวหน้างานโรงพยาบาลชุมชน. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 29(1), 108–128.
ภาคิน อังควิชัย. (2565). การแบ่งปันความรู้และพฤติกรรมสร้างสรรค์นวัตกรรมของพนักงานระดับบังคับบัญชาในบริษัทผลิตบรรจุภัณฑ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ยศวดี สิทธิเดช. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างแนวโน้มเอียงทางบวกและความไว้วางใจในองค์การกับความผาสุกและพฤติกรรมสร้างสรรค์นวัตกรรม: บทบาทการเป็นตัวแปรสื่อของความผูกพันต่องาน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
โรงพยาบาล พญาไท 1. (2568). เกี่ยวกับเราโรงพยาบาล พญาไท 1. https://www.Phyathai.com/th/ pyt1/about/hospital
ลักขณา ศรีบุญวงศ์, เพชรน้อย สิงห์ช่างชัย, และพัชราภรณ์ อารีย์. (2563). โมเดลความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงของหัวหน้าหอผู้ป่วย พฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทํางาน และผลการปฏิบัติงานตามหน้าที่ของพยาบาลวิชาชีพ ตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลทั่วไป. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก, 31(2), 96–111.
ไวทย์ศญากรณ์ เจริญยิ่ง, สุกัลยา ปริญโญกุล, และพงษ์เทพ จันทสุวรรณ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิดการแบ่งปันความรู้และพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมของโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 6(2), 374–387.
สมิทธิ์ เจือจินดา, และวรรณนภา โพธิ์ผลิ. (2562). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างการเห็นคุณค่าของตนเองสำหรับผู้สูงอายุในชุมชนเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2568). เทรนด์สุขภาพ ปี 2568. https://creative heal.thcampaign.thaiheal.th.or.th/microsite/icando
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์กระทรวงสาธารณสุข. (2564). ยุทธศาสตร์สุขภาพดีวิถีชีวิตไทย: Thailand 4.0.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2565). NIA ร่วมปาฐกถาในงาน "NEXT STEP THAILAND 2024: Tech & Sustain" ขับเคลื่อนนวัตกรรมสู่การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน. https://www.nia.or.th/NEXT-STEP-THAILAND-2024-Tech-Sustain
สิริพร สารวรรณ. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเปลี่ยนสภาพของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษาในอำเภอศรีราชา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
อำพร พันมะณี. (2562). ปัจจัยด้านองค์กรที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการสร้างนวัตกรรมในการปฏิบัติงาน กรณีศึกษา: บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ.
Akram, T., Lei, S., Haider, M. J., & Hussain, S. T. (2018). Exploring the impact of knowledge sharing on the innovative work behavior of employees. International Business Research, 11(3), 186–194.
Aydın, E., & Erkılıç, E. (2020). Transformational, leadership and innovative work behaviour: The mediating role of knowledge sharing. Tourism and Recreation, 2(2), 106–117.
Best, J. W. (1977). Research in education. Pretice Hall.
Hair, J. F., Risher, J. J., Sarstedt, M., & Ringle, C. M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European Business Review, 31, 2-24.
Nguyen, T. P. L., Tran, N. M., Doan, X. H., & Nguyen, V. H. (2020). The impact of knowledge sharing on innovative work behavior of Vietnam telecommunications enterprises employees. Management Science Letters, 10, 53–62.
O’Donnell, B., & Gupta, V. (2023). Continuous quality improvement (CQI). National Library of Medicine. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK559239/
Reiter-Palmon, R., Kennel, V. L., & Kaufman, J. C. (Eds.). (2018). Individual., creativity in the workplace. Academic Press. https://doi.org/10.1016/C2016-0-04403-0
Siswanti, Y., & Muafi, M. (2025). Authentic leadership for creativity and innovation: The moderating role of motivating language. SA Journal of Human Resource Management, 23, 2695.
Sudiyani, N. N., Kariyana, I. M., Sawitri, N. P. Y. R., Perdanawati, L. P. V. I., & Setini, M. (2020). The role of creative self-efficacy as mediating on entrepreneurial leadership and innovative work behavior. Solid State Technology, 63(6), 2449–2463.
Tan, A. B. C., Van Dun, D. H., & Wilderom, C. P. (2021). Innovative work behavior in Singapore evoked by transformational leaders through innovation support and readiness. Creativity and Innovation Management, 30(4), 697–712.
Wang, C., Chen, K., Feng, J., & Chen, J. (2026). Donating or collecting? Differential impact mechanisms of knowledge sharing through enterprise social media on employees’ innovative work behavior. Information Technology & People, 39(1), 34–64.
Wibowo, S., Barkhowa, M. K., & Kusuma, F. A. (2025). Pengaruh work engagement dan creative self–efficacy terhadap innovative work behavior. JUMA: Jurnal Manajemen dan Akuntansi, 26(1), 1–15.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.
Yuliawati, A. K., Kamener, D., & Anggraini, F. (2025). The effect of inclusive leadership and intrinsic motivation on innovation work behavior. Journal of Social Research, 4(8), 2097–2106.
