การยอมรับและพฤติกรรมการบริโภคสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการยอมรับสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และ (2) วิเคราะห์รูปแบบพฤติกรรมการบริโภคสินค้าเพื่อสิ่งแวดล้อมของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม              กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม จำนวน 400 คน กำหนดขนาดตัวอย่างด้วยสูตรของ ทาโร ยามาเน่ ที่ระดับความคลาดเคลื่อนร้อยละ 5 ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญตามสัดส่วนรายคณะ เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถามวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาภายใต้กรอบทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการยอมรับสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมระดับดี ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อและการยอมรับมากที่สุดคือ ปัจจัยเชิงหน้าที่ ได้แก่ ประโยชน์ใช้สอย ความคุ้มค่า และราคาที่เข้าถึงได้ แสดงให้เห็นว่ากลุ่มเป้าหมายให้ความสำคัญกับอรรถประโยชน์ส่วนบุคคลก่อนมิติด้านสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้ยังพบความขัดแย้งเชิงพฤติกรรมโดยนักศึกษามีทัศนคติเชิงบวกต่อการอนุรักษ์ แต่ยังมีพฤติกรรมการซื้อสินค้าบรรจุภัณฑ์พลาสติกสูง ซึ่งเป็นผลจากอิทธิพลด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ กระแสนิยม และกลยุทธ์การส่งเสริมการขายระยะสั้น

ข้อเสนอแนะจากการวิจัยคือ มหาวิทยาลัยควรบูรณาการนโยบายมหาวิทยาลัยสีเขียวเข้ากับมาตรการส่งเสริมการเข้าถึงสินค้าสีเขียวที่มีคุณภาพและราคาเหมาะสม ควรให้ความสำคัญกับการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่เน้นทั้งความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและความสะดวกในการใช้งานควบคู่กัน การส่งเสริมการบริโภคสีเขียวในกลุ่ม Generation Z ควรพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่บูรณาการความสมดุลระหว่าง "อรรถประโยชน์ ความคุ้มค่า และความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม" อย่างเป็นรูปธรรมควบคู่กับการสื่อสารสร้างการรับรู้มาตรฐานสินค้าอย่างเป็นระบบ