The Representation of Boy Love in Thai Yaoi Series

Main Article Content

Kritchanat Santawee

Abstract

The research aims to study the construction of reality of the representation of Boy Love in Thai Yaoi series with qualitative research methodology, based on the analysis of the script and the in-depth interviews of the substances recipients with different demographic characteristics including the in-depth interviews of the communication scholars. Data were collected, analyzed, and interpreted by the researcher. The main research findings has shown that the Thai Yaoi series 1) only present the boy love without appearing the lesbian love. 2) there is often an Etic perspective since most of the original scripts were composed by female writers. 3) clearly present the identity of the hero and the heroine that allows the audience to acknowledge which side is “top” and which side is “bottom”. 4) it still has not been able to contribute the social movement on the issue of gender diversity for Thai society. 5) make some people in society begin to accept the presence and existence of boy love more in Thai society. As a result, some of boy love have the courage to “jump out of the closet”. 6) influenced by the love of men and women according to social norms, a new set of ideologies has been created by accepting alternative ideals as equal and not different from the mainstream ideology, leading to an “equal ideology” 7) present the romantic love that consists of the intimacy and affection of male characters and consummate love. It is love with all three elements of affection, intimacy, and commitment by showing promise to each other and will love each other forever.

Article Details

How to Cite
Santawee, K. (2022). The Representation of Boy Love in Thai Yaoi Series. Journal of Communication and Integrated Media, 10(2), 221–250. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/masscomm/article/view/259196
Section
Research article

References

กาญจนา แก้วเทพ และ สมสุข หินวิมาน. (2551). สายธารแห่งนักคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมืองกับสื่อสารศึกษา. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

กฤตพล สุธีภัทรกุล. (2563). การประกอบสร้างตัวละครชายรักชายในซีรีย์วาย [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ขวัญฟ้า ศรีประพันธ์. (2555). ภาพตัวแทนคนจนในรายการเกมโชว์ทางโทรทัศน์ [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. National Research Council of Thailand. https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14457/TU.the.2008.573

เจษฎา ขัดเขียว และ อรทัย เพียยุระ. (2561, 9 มีนาคม). เพศวิถีในวรรณกรรมเกย์ออนไลน์. การประชุมวิชาการผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา แห่งชาติ ครั้งที่ 19, มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.

ชีรา ทองกระจาย. (2561). ความเท่าเทียมกันทางเพศสภาพ. เอกสารการสอนประจำชุดวิชาการพัฒนามนุษย์ในบริบทโลก หน่วยที่ 5 [เอกสารที่ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. นนทบุรี.

ไชยศิริ บุญยกศรีรุ่ง. (2553). เพศสภาพและเพศวิถีชายรักชายในภาพยนตร์ไทย [วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2558, 15 มิถุนายน). เควียร์กับการวิพากษ์มนุษย์วิทยากระแสหลัก. ฐานข้อมูลศัพท์ทางมานุษยวิทยา ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. http://www.sac.or.th/databases/anthropology-concepts/articles/1

นัทธนัย ประสานนาม. (2563). การเว้นระยะห่างเพศสถานะ: นวนิยายวายโออิของไทยในภาระเมื่อเรื่องบนบรรทัดฐานกับการตีความ. วารสารศาสตร์, 13(3), 160-187.

นุชเนตร กาพสมุทร และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). กระบวนการสร้างอัตลักษณ์ทางเพศของกลุ่มชายรักชาย: กรณีศึกษานักศึกษาสาขาการโรงแรมและการท่องเที่ยว คณะศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, 9(1), 56-67.

นุชณาภรณ์ สมญาติ. (2561, 15 กันยายน). ซีส์วาย (Y): สังคมไทยชายและมรดกวายกับเสนอความรักของชายรักชาย. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานระดับชาติของนักศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 1/2561, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

บุษกร สุริยสาร. (2557). อัตลักษณ์และวิถีทางเพศในประเทศไทย: โครงการส่งเสริมสิทธิความหลากหลายและความเท่าเทียมในโลกของการทำงาน (PRIDE). กรุงเทพมหานคร: องค์การแรงงานระหว่างประเทศ.

ประมาศวร์ กุมารบุญ. (2564, 17 กันยายน). ทฤษฎีความรัก (Theory of Love) กับ Poramez's love life cycle Model. GoToKnow. https://www.gotoknow.org/posts/618576

พัฒนพล วงษ์ม่วง และ มยุรี ศรีกุลวงศ์. (2559). ตัวละครเกย์ในละครโทรทัศน์ไทยยุคใหม่. วารสารการสื่อสารและการจัดการ นิด้า, 2(2), 96-109.

ภัทรพรรณ์ อมรศิริวงษ์ และ ปัณฑิต สวรรณกิจสิทธิ์. (2562). การศึกษาทัศนคติและพฤติกรรมการบริโภคสื่อของสาววาย. วารสารวิจัยบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 5(1), 34-49.

กังวาฬ ฟองแก้ว, อโนพร เครื่องแตง, สุมณ อ่นสาธิต, เมธาวี คัมภีรทัศน์, นิตารัตน์ จงวิศาล, อรอนงค์ อรุณเอก, และ Jensen, B. (2560). สื่อเพื่อการเปลี่ยนแปลง:การทำงานร่วมกับสื่อในประเด็นเพศวิถีอัตลักษณ์ทางเพศสถานะการแสดงออกและลักษณะทางเพศในประเทศไทย. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

ศิริมิตร ประพันธ์ธุรกิจ. (2551). ความสัมพันธ์ไทย-ลาวในสื่อบันเทิงไทย: ศึกษากรณีการประกอบสร้างอัตลักษณ์ความเป็นลาวจากภาพยนตร์เรื่อง "หมากเตะโลกตะลึง" [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. National Research Council of Thailand. https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14457/TU.the.2008.626

ศิวรัฐ หาญพานิช. (2560). ความเป็นชายที่มีอำนาจนำและความสัมพันธ์ทางเพศสถานะในโฆษณารถที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ พ.ศ. 2558 – 2559. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สิริวัฒน์ มาเทศ. (2553). อิสตรีที่มีความพยายามในละครโทรทัศน์ไทย [วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อภิรัตน์ รัทยานนท์. (2547). กระบวนการสร้างความเป็นจริงทางสังคมของตัวละครนางร้ายในละครโทรทัศน์ [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. National Research Council of Thailand. https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=

อริชัย อรรคอุดม. (2554). มุมมองด้านวัฒนธรรมกับกรอบการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภค. วารสารนักบริหาร, 31(1), 95-100.

อรสุธี ชัยทองศรี. (2560). Boys Love Manga and Beyond: History, Culture, and Community in Japan. วารสารมนุษยศาสตร์, 24(2), 344 - 359.

Sternberg, R. J. (1986). A triangular theory of love. Psychological Review, 93(2),119-135.