Image Communication via Social Media Platforms by Thai Politicians
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aim of this study was to comprehend political image communication via social media platforms of Thai politicians. Four Thai politicians; Jurin Laksanawisit, Gen.Prayut Chan-o-cha, Pita Limjaroenrat and Khunying Sudarat Keyuraphah were chosen to be a sample of this study as they represented both the coalition government and opposition. Their official Facebook accounts were the platform which this study focused on. The contents analyzed ranged from 10 August – 10 December 2021. This is because, during this period several concreted political movements from both the anti-and pro-government run by Gen.Prayut Chan-o-cha occurred.
The results revealed that the images which politicians presented could be divided into 5 forms: 1) providing information as well as demonstrating knowledge and expertise related to economic, social, and political issues, for instance, agricultural goods problems, constitution reform, political movements and crisis. 2) showing responsibility and credentials: the politicians publicized that they worked tirelessly on government duties, and acted responsibly as a Minister, political party leader, or public servant works. 3) presenting their two-way supports; they publicized that they were accepted by social institutions as well as giving them support. 4) illustrating experiences including political engagement, management in organizations or educational background. 5) shaping personality, primarily verbal and nonverbal languages; for example, apparels, languages, personal space, gestures, self expression and respect for monarchy. In addition, the images usually presented online by Thai politicians were information dissemination and knowledge comprehension often related to economic, social environmental, and affliction issues. This is because these issues directly effected and therefore attracted attentions from most people. Politicians always highlighted their responsibility at work. Each politician’s outstanding political image reflected what politician demanded to present to the public. Moreover, it conveyed significant images, supports, and political interests that politicians would like to embed in the voter’s mind.
The results obtained from this study can help create understandings of the multiple ways in which Thai politicians built and portrayed their political images as well as comparing them. In addition, the results can be applied by political organizations and leaders in their careers and online communication related to political images.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธ์ที่ผู้เขียนบทความต้องยอมรับ
References
สถิต วงศ์สวรรค์. (2542). ปรัชญาเบื้องต้น, พิมพ์ครั้ที่2 . กรุงเทพ : วารสาร (1997)
ดำรงศักดิ์ ชัยสนิท และสุนี เลิศแสวงกิจ. (2552). การพัฒนาบุคลิกภาพ. กรุงเทพฯ: ภิญโญการพิมพ์.
ตระหนักจิต ยุตยรรยง. (2562). การสร้างแบรนด์บุคคลในยุคประเทศไทย 4.0. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิชาการระดับนานาชาติ UTCC Academic Day, 2: 1229-1337
ทรงชาย ศรีชาย และธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. (2563). บทบาททางการเมืองของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ พ.ศ. 2561-2562. การนำเสนอในการประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยรังสิต ประจำปี 2563. มหาวิทยาลัยรังสิต
นวพร คล้ายโพธิ์ทอง. (2550). วาทะทางการเมืองของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และ นายสมัคร สุนทรเวช ก่อนการเลือกตั้ง.[วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต]จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรทิพย์ วรกิจโภคาธร. (2537). ภาพพจน์นั้นสำคัญยิ่ง : การประชาสัมพันธ์ภาพพจน์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รัตติกร จงวิศาล. (2545). ปัจจัยด้านเชาวน์อารมณ์ บุคลิกภาพ และภาวะผู้นำที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในการทำงานของผู้ใต้บังคับบัญชา และผลการปฏิบัติงานของหัวหน้างานระดับกลางในองค์การธุรกิจ. รัฐประศาสนศาสตร์, 3(1), 77–111.
วิภา ประดิษฐผลพานิช. (2545) . การรับรู้ทางการเมืองเดี่ยวกับภาพลักษณ์ของนักการเมืองในทัศนะของนักศึกษา มหาวิทยาลัยเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต].มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สติธร ธนานิธิโชติ. (2562). การปรึกษาหารือสาธารณะ: แนวคิด ประสบการณ์ และข้อเสนอรูปแบบสำหรับการรับฟังความคิดเห็นตามมาตรา 77 ของรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สถาบันพระปกเกล้า.
สมบัติ จันทรวงศ์. (2540). การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร 2539: การศึกษายุทธศาสตร์การสร้างภาพ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2562). ภาพรวมโครงสร้างพื้นฐาน ทางด้าน ICT ของประเทศไทย (Hard Infrastructure). https://www.etda.or.th/content/infrastructure.html
เสรี วงษ์มณฑา. (2540). การประยุกต์ทฤษฎีการสื่อสาร ใน เอกสารการสอนชุดวิชาหลัก และทฤษฎีการสื่อสาร หน่วยที่ 9-15. (พิมพ์ครั้งที่ 13). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.
เสรี วงษ์มณฑา. (2540). การสื่อสารการตลาดส่วนประกอบที่ขาดไม่ได้สำหรับความสำเร็จ. กรุงเทพฯ: A.N. การพิมพ์.
อัญญรัตน์ เอี่ยมเอิบ. (2553). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมือง และกลุ่มผลประโยชน์ทางการเมืองไทยผ่านเว็บไซต์เครือข่ายทางสังคม. [วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต (วารสารสนเทศ)].จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิรวิชญ์ สิริศักดิ์เกษมพร. (2556). บุคลิกภาพภายนอกและทักษะความรู้ความสามารถส่งผลต่อการตักสินใจเลือกใช้ครูฝึกส่วนตัวในสถาณออกกำลังกาย. การค้นคว้าอิสระ,บริหารธุระกิจมหาบัญฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สมชาย ภคภาสน์อิวัฒน์.(2542). การบริหารเชิงกลยุทธ์. พิมพ์ครั้งที่2. กรุงเทพ:อมรินทร์.
รัตนา จันทร์เทาว์. (2562). สื่อสารอย่างไรเพื่อไม่ให้"เผาอ้อย". มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ออทธิเดช สุพงษ์. (2553). การสื่อสารเพื่อสร้างสัญลักษณ์ของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ,นายกรัฐมนตรี. รายงานโครงการเฉพาะบุคคลปริญญาบัณฑิต, สาขาวิชาการจัดสารสื่อสารองค์กร คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
A'lvarez, B. R. (2010). Personal Brands: Manager Your Life with Talent andTurn It into a Unique Experience. Houndmills, Basingstoke:Palgrare Macmillan.
Montoya, P. & Vandehey, T. (2009). The Brand Called You. New York: McGrawHill.
lOeldorf-Hirsch, A. & Sundar, S. S. (2012, August 9-12). Engagement with news content in online social networks [Paper presentation]. The Communication Technology Division at the 95th annual conference of the Association for Education in Journalism and Mass Communication, Chicago, Illinois.
Solito, L. & Sorrentino, C. (2018). Political Communication and Social Change. Political Communication and Challenges in the Digital Age, Icono14, 16(1), 22-41.
Syaza Farhana Binti Mohammad Shukri. (2021). Dignity and Political Expectation of the Malay Electorate in Malaysia. Intellectual Discourse, 29(1), 149–174.
Guilford, J. P. (1968). The Nature of Human Intelligence. New York: McGraw Hill Book.
