Male Ghosts and The Weakness of Masculinity in Patriarchal Thailand, Case studies on The Hotel (2002), The Letters of Death (2006) and Phii Mai Jim Fun [or Vow of Death] (2007)

Main Article Content

tanawut panyanant
Thirawat Wannapruek

Abstract

This article aims to study the representations of male ghosts in three main films, Anukul Jarotok’s The Hotel (2002), Kapon Thongphlap’s The Letters of Death (2006) and Piyapan Choopetch’s Phii Mai Jim Fun [or Vow of Death] (2007). This study analyzed: Through Hall’s Representation and Thai masculinity lens, it was found that the important form of Thai masculinity is the gentlemanliness [Suphapburut]. They present the infirmity of masculinity in patriarchal Thai society. This condition contributed masculine identity to be progression and modernity. However, it revealed the fragility of Thai masculinity and the paradox of these identities. They were attached with the gentle identities. Thus, they were uncomfortable and haunted. Becoming the ghost that showed the anguish of Thai masculinity because they cannot move on from the problems which involved their masculine identities. Furthermore, some male ghosts denoted the powerlessness of male characters. They were bullied; therefore, they choose ghostly power to empower and seek revenge. Ghostliness thus disclosed the weakness of masculinity in patriarchal Thai society.

Article Details

How to Cite
panyanant, tanawut, & Wannapruek, T. (2022). Male Ghosts and The Weakness of Masculinity in Patriarchal Thailand, Case studies on The Hotel (2002), The Letters of Death (2006) and Phii Mai Jim Fun [or Vow of Death] (2007) . Journal of Communication and Integrated Media, 10(1), 325–354. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/masscomm/article/view/253676
Section
Research article

References

ก้องสกล กวินรวีกุล. (2545). การสร้างร่างกายพลเมืองไทยในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม พ.ศ.2481-2487. (สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา.

ฉลาดชาย รมิตานนท์. (2527). ผีเจ้านาย. เชียงใหม่: โครงการตำรามหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ดารารัตน์ เมตตาริกานนท์. (2545). “บทบาทและสถานภาพของผู้หญิงกับการเมืองในประวัติศาสตร์สังคมไทย”. ศิลปวัฒนธรรม, 23(7): 62-70.

ธนวัฒน์ปัญญานันท์. (2559). การประกอบสร้าง “ความเป็นผีผู้หญิง” ในภาพยนตร์ผีไทย ระหว่าง พ.ศ.2544-2557. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (วัฒนธรรมศึกษา), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, คณะมนุษยศาสตร์.

ธนวัฒน์ปัญญานันท์. (2563). ““บ้าน”: ภาพแทนสภาวะหลอกหลอนของ “ความเป็นชาย” ในสังคมทุนนิยมเสรีนิยมใหม่ ในเรื่องสั้น “ผีอยู่ในบ้าน” และภาพยนตร์เรื่อง “ลัดดาแลนด์”. วารสารนิเทศศาสตร์, 38(1): 12-26.

นพพร ประชากุล. (2552). “ภาพแทนของชายกับความคาดหมายของหญิง”. ในยอกอักษรย้อนความคิด เล่ม 1 ว่าด้วยวรรณกรรม. กรุงเทพฯ: อ่าน และ วิภาษา.

นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2560). รื้อสร้างมายาคติ “ความเป็นชาย” ในสังคมไทย –เราจะศึกษา “ความเป็นชายอย่างไร” [บทความในเว็บไซต์การประชุมวิชาการทางมานุษยวิทยา ครั้งที่ 21]. สืบค้นจาก http://www.sac.or.th/conference/2017.

นิรินทร์ เภตราไชยอนันต์. (2551). ภาพตัวแทนผีผู้หญิงในละครโทรทัศน์. (วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน.

ปริญ รสจันทร์. (2562). “การช่วงชิงบทบาทผู้ค้ำชูระหว่างผีกับรัฐสยามในลุ่มแม่น้ำโขง พุทธศักราช 2420 – 2560”. วารสารอารยธรรมศึกษาโขง-สาละวิน, 10(2): 194-218.

ปิยะธิดา เกตุชาติ และวรรณพร พงษ์เพ็ง. (2560). “ภาพแทนผู้หญิงในวรรณกรรมรักโรแมนติกสำหรับผู้ใหญ่ ของสำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ”. วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 6(2): 20-36.

พยุง ตรงสวัสดิ์. (2544). เมืองหมื่นเทพ.กรุงเทพฯ: บริษัทจุดทอง จำกัด.

พระธัมมทัต โตภิกขุ พ.ณ ประมวญมารค. (2533). ตำนานต้นผีไทย. กรุงเทพฯ: บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้ง จำกัด.

มนสิการ เฮงสุวรรณ และอมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2557). “คำเรืยกและมโนทัศน์ "ผี" ของผู้พูดภาษาพม่า การจัดจำพวกแบบชาวบ้าน”. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 10(1), 73-96.

มาลา คำจันทร์. (2559). เล่าเรื่องผีล้านนา. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.ไม่มีใครกล้ารื้อศาลเจ้าพ่อแขก จุดยิงเป้านักโทษ สมัยจอมพลถนอม. สืบค้นเมื่อ วันที่ 20 เมษายน 2563, จาก https://www.thairath.co.th/news/local/east/1607336.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.

วัฒนาพร นนลือชา และอุมารินทร์ ตุลารักษ์. (2557). “อุดมการณ์ในละครโทรทัศน์แนวผีของไทย Ideologies in Thai Television Horror Dramas.” วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์, 1(3): 26-46.

ศุภกิจ เจนนพกาญจน์. (2556). “วิกฤติความเป็นชายและการแสวงหาความยุติธรรมผ่านบทพูดเดี่ยว (Monologue) ในเรื่องสั้น ผีอยู่ในบ้าน (2535) ของกนกพงศ์ สงสมพันธุ์”. การประชุมหาดใหญ่วิชาการ ครั้งที่ 4, ณ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, จังหวัดสงขลา, 10 พฤษภาคม. หน้า 155-167.

สายทิพย์ ภาณุทัต. (2553). เทพ ผี วิญญาณ ในพระราชวัง. กรุงเทพฯ: บริษัทลมดี จำกัด.

สภางค์ จันทวานิช. (2542). ทฤษฎีสังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุริยา สมุทคุปติ์. (2542). ทรงเจ้าเข้าผี : วาทกรรมของลัทธิพิธีและวิกฤติการณ์ของความทันสมัยในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: พิฆเณศ พริ้นติ้งเซ็นเตอร์.

เสฐียรพงษ์ วรรณปก. (2545). ผีสางคางแดง (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เรือนปัญญา.

เสนาะ เจริญพร. (2548). ผู้หญิงกับสังคมในวรรณกรรมไทยยุคฟองสบู่. กรุงเทพฯ : มติชน.

หฤทัยรัตน์ ศรีจันทร์ขำ. (2558). รักโรแมนติกในภาพยนตร์ผีไทย, วารสารศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาสื่อสารมวลชน), 13(1), 150-19

อาทิตยา จารุจินดา. (2555). การสร้างภาพความเป็นหญิงในนวนิยายไทย สมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม, (ปริญญานิพนธ์ ศศ.ด. (ศิลปวัฒนธรรมวิจัย)). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Hall, S. (1997). Representation: Cultural Representations and signifying Practices. London: Sage.

Itulua-Abumere, F. (2013),Understanding Men and Masculinity in Modern Society. Open Journal of Social Science Research, 1(2), 42-45.

Khuankaew, S. (2015). Femininity and masculinity in three selected twentieth-century Thai romance fictions. ( PhD Thesis). Cardiff University.

Pongpanit, A. (2016). “Queering” Thai Masculinities and Sexualities in Phi Mak Phra Khanong.” Journal of Social Sciences Naresuan University, 12(1), 101-123.

Wongthes, P. (2000). Society and Culture in Southeast Asia. Bangkok: Ruankaew Printing.