Communication Style of Fans for Boy’s love Thai Television Series Actors.

Main Article Content

Permporn Na Nakorn
Nattawat Thanaphansin

Abstract

The purpose of this research is to study 1) characteristics of the fans boy lover thai television series actors and 2) communication style of the fans boy lover Thai television series actors. It is qualitative research. The tool is an in-depth interview with semi-structured open-ended questions. The key informants, 28 person in Bangkok Metropolitan region, are fans of boy lover thai television series, 2gether The Series, Love Mechanics and Theory of Love. The researcher identified the first key informant, next step using word-of-mouth referrals to select the next key informant of other fans, the snowball technique. And non-participatory observations until data saturation. Presented by descriptive 28. 


The results of the research found that key informants, age between 13 and 35 year, 24 females and 4 LGBTQ. There are 2 characteristics of the fan club, Main fans, who participate in communication and role of the messenger and informing the movement of the group continuously, and general fans club, who love the work and like the actors, according to the press, may not interact deeply, tend to receive information from the main fans. Reasons for joining are; 1) need to support actors, 2) need to have a power to communicate to the actors and 3) need to promote marketing to the actors. There are 2 directions of fandom communication, linear communication; notification of schedule and group activities and circular communication, exchanging opinions about the actors, creating cooperation activities. There are 3 types of communication styles of boy’s love thai television series actor’s fans; 1) Intra Communication is the starting point for the individual to intra communicate, the content communicated includes the details of the series and actors. 2) Communication between fans and fans, communication content includes information on dates, times and locations of performers' reception, encouragement, and travel advice. Media used include online media such as Twitter, Instagram and Line. and 3) Communication between fans and actors, the content communicated included sending encouragement, wishing birthday wishes, congratulating graduation, organizing birthday activities, and making merit. Media used were online media, event media, and mass media.

Article Details

How to Cite
Na Nakorn, P., & Thanaphansin, N. (2022). Communication Style of Fans for Boy’s love Thai Television Series Actors. Journal of Communication and Integrated Media, 10(1), 355–380. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/masscomm/article/view/253323
Section
Research article
Author Biography

Permporn Na Nakorn, Faculty of Mangement Sciences, Chandrakasem Rajabhat University

ประวัติการศึกษา

2559 - 2564   ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

2544 - 2546   นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต  (นศ.ม.) สาขาการโฆษณา มหาวิทยาลัยศรีปทุม

2549 - 2554   นิเทศศาสตรบัณฑิต (นศ.บ.) สาขาการโฆษณา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

2537 - 2541   นิเทศศาสตรบัณฑิต (นศ.บ.) สาขาศิลปะการแสดง มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

2556 - ปัจจุบัน อาจารย์ประจำหลักสูตรนิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ  มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

2552 - 2555   Marketing Executive บริษัท เมคอัพเทคนิค อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด

2551 - 2553   อาจารย์พิเศษ คณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยนครราชสีมา

2550 - 2551   ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายการตลาดและบริการลูกค้า บริษัท วีซีวี สแตนเลส จำกัด

2547 - 2549   อาจารย์โปรแกรมวิชานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ  มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

2546 - 2547   เจ้าหน้าที่ส่งเสริมการตลาด : CRM  แผนก Tele Marketing บริษัท ออฟฟิศเมท จำกัด

2541 - 2544   เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์และแนะนำหลักสูตรเรียน สถาบันสยามคอมพิวเตอร์และภาษา

ประวัติการอบรม

11 มิถุนายน 2564 อบรมการปฏิบัติการ การจัดสตรีมมิ่งสดด้านเนื้อหาเชิงวิชาการและเผยแพร่ไปยังสื่อสังคมออนไลน์ จัดโดย ภาควิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มจพ. ร่วมกับ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

21 พฤษภาคม 2564 อบรมเชิงบรรยาย “โครงการมุ่งเป้าสู่การพัฒนานักวิจัยบนเส้นทางความก้าวหน้าทางวิชาการที่สูงขึ้น” จัดโดย กองการวิจัยและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยนเรศวร ในรูปแบบออนไลน์โปรแกรม ZOOM

29-30 มีนาคม 2564 อบรมผู้ประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน ระดับหลักสูตร ตามเกณฑ์การประกันคุณภาพการศึกษาของกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ (หลักสูตรสำหรับผู้ไม่มีประสบการณ์) รุ่น 2 จัดโดย คปภ. รวมกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

6 ตุลาคม 2563 การศึกษามูลค่าตลาดกิจการโทรทัศน์ของประเทศไทย ปี 2563 โรงแรมมิราเคิล   แกรนด์ กรุงเทพมหานคร

8, 10, 15 มิ.ย. 2563 พัฒนาศักยภาพอาจารย์มหาวิทยาลัยสู่ตำแหน่งทางวิชาการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเษม

16 มิ.ย 2562 อบรมการเขียนเขียนบทละครโทรทัศฯแนวย้อนยุค กรณีศึกษา เรื่องบุพเพสันนิวาส โดย อาจารย์แดง ศัลยา โรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค

25 พ.ค. 2562 อบรมการเขียนบทละครโทรทัศน์/ภาพยนตร์ โดยนักเขียนและผู้กำกับ ลองของ คุณ ก้องเกียรติ โขมศิริ โรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค

22 เม.ย. 2561  อบรมหลักสูตร AMOS เพื่อการวิจัย. มหาวิทยาลัยปทุมธานี

22 ม.ค. - 20 ส.ค. 2558 หลักสูตรพัฒนาศักยภาพบุคลิกภาพด้านวิจัยเพื่อความเป็นเลิศ: กิจกรรมแลกเปลี่ยนความรู้ด้านการวิจัย

18  ธ.ค. 2556 หลักสูตรธรรมาภิบาลกับการปฏิบัติราชการและสถานศึกษา 3D       

17 ธ.ค. 2556 โครงการ “หลักการออกข้อสอบ การวัดและประเมินผลตามมาตรฐาน TQF”

31 มี.ค. 2557 อบรมเชิงปฏิบัติการความรู้เรื่อง “ระบบสารบรรณเพื่อประกันคุณภาพการศึกษา”

8, 10, 15 มิ.ย. 2558 เพิ่มศักยภาพอาจารย์มหาวิทยาลัยสู่ตำแหน่งทางวิชาการ

15 ต.ค. – 6 พ.ย. 2548 หลักสูตร IMC Certificated Program  โดย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต

 3 เม.ย. - 7 พ.ค. 2548 หลักสูตร Advertising Design & Creative Thinking โดย สถาบัน Net Design

31 ม.ค. - 22 ก.พ. 2548 หลักสูตร MBA in Pocket marketing โดย BrandAge 2537  หลักสูตรแต่งเพื่อการแสดง โดย สถาบันแต่งหน้า MTI

ผลงาน งานวิจัย/บทความวิชาการ

เพิ่มพร ณ นคร. (2560). เอกสารประกอบการสอน รายวิชาหลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

เพิ่มพร ณ นคร และณัฏฐ์วัฒน์ ธนพรรณสิน.  (2564).  รูปแบบการสื่อสารของแฟนคลับนักแสดงซีรี่ส์โทรทัศน์ไทยชายรักชาย. ใน วารสาร........ (รอการตอบรับ)

เพิ่มพร ณ นคร และณัฏฐ์วัฒน์ ธนพรรณสิน.  (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการส่งออกการผลิตซ้ำละครโทรทัศน์ไทยเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์. ใน วารสาร........ (รอการตอบรับ)

เพิ่มพร ณ นคร, ธิติพัฒน์  เอี่ยมนิรันดร์ และสันทัด ทองรินทร์.  (2563, กรกฎาคม – ธันวาคม). การประยุกต์ใช้เศรษฐกจิสร้างสรรค์ในการผลติซ้ำละครโทรทัศน์ไทย. ใน วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ. 10(2). 111-125.

เพิ่มพร ณ นคร, ธิติพัฒน์  เอี่ยมนิรันดร์ และสันทัด ทองรินทร์. (2563, มกราคม-มิถุนายน). การประยุกต์ใช้เศรษฐกิจสร้างสรรค์กับช่องทางการตลาดการผลิตซ้ำละครโทรทัศน์ไทย. ใน วารสารการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่: คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.  8(1). 100-127.

เพิ่มพร ณ นคร และณัฏฐ์วัฒน์ ธนพรรณสิน. (2560). การใช้ทฤษฎีบทบาทหน้าที่ของสื่อและสื่อมวลชน. ใน วารสารการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่: คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 5(2). 144-163.

ณัฏฐ์วัฒน์ ธนพรรณสิน, เพิ่มพร ณ นคร, น้ำเพชร บานชื่น และพรเพ็ญ ชวลิตธาดา (2559). สารสนเทศเกี่ยวกับนักท่องเที่ยวในอำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมทางวิชาการระดับชาติ, หอประชุมพระยางำเมือง:  มหาวิทยาลัยพะเยา. หน้า 1512-1522

ณัฏฐ์วัฒน์ ธนพรรณสิน ปิยพัชร์ สุกใส และเพิ่มพร ณ นคร. (28-29 มกราคม 2559).  การเตรียมตัวของผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวในจังหวัดนครราชสีมา เพื่อการเข้าร่วมเป็นประชาคมเศรษฐกิจ อาเซียน. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมทางวิชาการระดับชาติ, หอประชุมพระยางำเมือง: มหาวิทยาลัยพะเยา. หน้า 1484-1494

Nattawat Thanaphansin, Permporn Na Nakorn, Pornpen Chawalittada, Siriporn Thitalampoon.   (2015). A Study to Evaluate the Social Media Trends among University Students in Bangkok Thailand. PEOPLE: International Journal of Social Sciences, 1(2), pp. a-b.

เพิ่มพร ณ นคร.  (2552).  Product Placement in Sit. Com. ใน วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา  จ.นครราชสีมา. 1(2). 30-40.

เพิ่มพร ณ นคร.  (2548).  Subliminal.  ใน วารสารประภาคาร ครั้งที่ 1 . กรุงเทพฯ: โปรแกรมวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

References

กรุงเทพธุรกิจออนไลน์. (2563). ส่องมูลค่าตลาด ‘ซีรีส์วาย’ เรื่องรัก ‘ชายชาย’ ที่ได้ใจคนดูทุกเพศ. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2565, จาก https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/884794.

กฤตพล สุธีภัทรกุล. (2563). การประกอบสร้างตัวละครชายรักชายในซีรีส์วาย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.

กฤตยา ธันยาธเนศ. (2560). รูปแบบการสื่อสารในพื้นที่สาธารณะสื่อสังคมออนไลน์ของงานเขียนแฟนฟิคชั่นวายศิลปินเกาหลีในสังคมไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

กาญจนา แก้วเทพ. (2549). ใต้ฟากฟ้าแห่งการศึกษา สื่อบุคคลและเครือข่ายการสื่อสารภาพรวมงานวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

กาญจนา แก้วเทพ. (2555). แฟนศึกษาฉันมาแล้วจ้ะ. ใน สื่อที่ใช่ของใครที่ชอบ. กาญจนา แก้วเทพ, (บรรณาธิการ), หน้า 292-511. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

กาญจนา มีศิลปวิกกัย. (2553). ความรู้เบื้องต้นและทฤษฎีการสื่อสาร. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

กำจร หลุยยะพงศ์. (2558). ก้าวที่ผ่านมาและก้าวต่อไปของการสื่อสารชุมชน: ตอนที่ 2 การศึกษาการสื่อสารชุมชนในรูปแบบใหม่. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 2(1), 1-30.

กิติมา สุรสนธิ. (2542). ความรู้ทางการสื่อสาร. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

จินตนา สุจจานันท์. (2549). การศึกษาและการพัฒนาชุมชน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เจษฎา รัตนเขมกร. (2541). ศิลปินเพลงไทยและเครือข่ายการสื่อสารกับแฟนคลับ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชนกานต์ รักชาติและพัชนี เชยจรรยา. (2559). วิธีการสื่อสารและการธำรงอยู่ของกลุ่มแฟนคลับศิลปินนักร้องกลุ่มจากประเทศเกาหลีใต้ในประเทศไทย. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 3(1), 163-180.

ถวิลวดี บุรีกุล. (2543). แนวคิดของการมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตย. จดหมายข่าวสถาบันพระปกเกล้า. 2(8), 4-6.

นันทิชา ลือพืช. (2560). การสร้างความหมายและแสดงตัวตนของสาววาย ในพื้นที่ออฟไลน์และพื้นที่ออนไลน์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พัชนี เชยจรรยา, เมตตา วิวัฒนากุล และถิรนันท์ อนวัชศิริวงศ์. (2541). แนวคิดหลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.

พัน ฉัตรไชยยันต์. (2563). วัฒนธรรมแฟน: กรณีศึกษาเชิงชาติพันธุ์วรรณา เป๊ก ผลิตโชค แฟนคลับ. วารสารนิเทศศาสตร์, 38(2), 35-51.

พิชญาพร ประครองใจ. (2558). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เพิ่มพร ณ นคร และณัฏฐ์วัฒน์ ธนพรรณสิน. (2560). การใช้ทฤษฎีบทบาทหน้าที่ของสื่อกับสื่อมวลชน. วารสารการสื่อสารมวลชน, 5(2), 144-163.

ภัสวลี นิติเกษตรสุนทร. (2550). หน่วยที่ 1 ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการสื่อสารและพฤติกรรมการสื่อสาร. ในเอกสารการสอนชุดวิชาทฤษฎีและพฤติกรรมการสื่อสาร หน่วยที่ 1-7. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

เมธาวี พีระพัฒน์. (2553). ความน่าเชื่อถือของเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์และสื่อกระแสหลัก. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วันชัย วัฒนศัพท์. (2553). คนไทยไม่ทอดทิ้งกัน: คู่มือการจัดการสร้างความปรองดองในระบบบริการสาธารณสุข. ขอนแก่น: ศิริภัณฑ์ ออฟเซ็ท.

ศุภิสรา นิ่มครุฑ. (2560). กระบวนการสื่อสาร การสร้างเครือข่ายและปฏิสัมพันธ์ทางสังคมกึ่งความจริงของแฟนคลับเกาหลีผ่านสื่อทวิตเตอร์ กรณีศึกษา: ศิลปินวงทงบังชินกิ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

สมศักดิ์. (2560). การสื่อสารภายในตนเอง. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2564, จาก http://www.elfms.ssru.ac.th/somsak_kl/file.php/1/1-2560/1/7.pdf.

เสนาะ ติเยาว์. (2541). การสื่อสารในองค์การ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อรวรรณ วิชญวรรณกุล. (2559). ผู้หญิงกับการสร้างนวนิยายชายรักชาย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Brandbuffet. (2022). ทำความรู้จัก Fandom Marketing กลยุทธ์สร้างแบรนด์ยุคดิจิทัลให้ทรงพลังจาก “แฟนคลับ”. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2565, จาก https://www.brandbuffet.in.th/2022/01/the-wall-2021-fandom-marketing/.

Certeau, D. M. (1984). The practice of everyday life (translated by Steven Rendall. Berkeley: University of California Press.

Galuszka, P. (2015). New economy of fandom. In Popular music and society, 38(1), 25-43.

Jenkins, Henry. (1992). Texual Poachers. New York and London: Routledge.

McQuail, D. (1994). The Media Audience-Alternative Concept of Audience. An Introduction of Mass Communication Theory. Second edition, California. SAGE Publication.

Otmazgin, N. & Lyan, I. (2013). Hallyu across the desert: K-pop fandom in Israel and Palestine. In Cross Currents East Asian History and Culture Review, 9. Retrieved from http://cross-currents.berkeley.edu/e-journal/issue-9 tonkit360.