การศึกษาเปรียบเทียบความพึงพอใจต่อการให้บริการข้อมูลข่าวสารเทศบาลตำบลของประชาชนในจังหวัดอุบลราชธานี

Main Article Content

วิชิราภรณ์ สายพิมพ์
ไพบูรณ์ คะเชนทรพรรค์
สันทัด ทองรินทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเปิดรับข้อมูลข่าวสารเทศบาลตำบลของประชาชนในจังหวัดอุบลราชธานี 2) ศึกษาความต้องการข้อมูลข่าวสาร 3) ศึกษาความพึงพอใจต่อการให้บริการข้อมูลข่าวสาร และ 4) เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรกับความพึงพอใจต่อการให้บริการข้อมูลข่าวสารของประชาชน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นประชาชนในเขตเทศบาลตำบลทั้ง 54 แห่ง กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของยามาเน่ ที่ระดับร้อยละ 95 และใช้การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนเพื่อแบ่งสัดส่วนกลุ่มตัวอย่างให้เท่าเทียมกันตามสัดส่วนประชากรของแต่ละเทศบาลตำบล เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่แบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพจากผู้เชี่ยวชาญแล้ว และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับที่ 0.95 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
 
ผลการวิจัยพบว่า 1) การเปิดรับข้อมูลข่าวสารของประชาชนโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (equation= 3.33, S.D. = 0.67) สื่อที่เปิดรับมากที่สุด ได้แก่ ป้ายประชาสัมพันธ์สื่อบุคคลและไลน์ 2) ความต้องการข้อมูลข่าวสารของประชาชนโดยรวมอยู่ในระดับมาก (equation= 3.65, S.D. = 0.41) ในด้านรูปแบบการนำเสนอต้องการให้นำเสนอให้มีความน่าสนใจ ตรงตามความต้องการใช้ประโยชน์ มีความถูกต้องและมีความน่าเชื่อถือ เน้นการนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับสิทธิและสวัสดิการสังคม สาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมและการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ในช่องทางการสื่อสารควรนำเสนอผ่านเฟซบุ๊กของเทศบาลตำบลหรือเจ้าหน้าที่เทศบาลตำบลและเว็บไซต์เทศบาลตำบล 3) ความพึงพอใจต่อการให้บริการข้อมูลข่าวสารโดยรวมอยู่ในระดับมาก (equation= 3.59, S.D. = 0.75) โดยพึงพอใจมากที่สุดในด้านเนื้อหาเกี่ยวกับสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม ด้านสิทธิและสวัสดิการสังคมและด้านการส่งเสริมอาชีพและการพัฒนาคุณภาพชีวิต 4) เพศและอาชีพของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลในจังหวัดอุบลราชธานีที่แตกต่างกัน มีความพึงพอใจต่อการให้บริการข้อมูลข่าวสารของเทศบาลตำบลแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
   

 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สายพิมพ์ ว., คะเชนทรพรรค์ ไ., & ทองรินทร์ ส. (2026). การศึกษาเปรียบเทียบความพึงพอใจต่อการให้บริการข้อมูลข่าวสารเทศบาลตำบลของประชาชนในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ, 14(1), 31–64. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/masscomm/article/view/293636
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์. (2559, 1 กันยายน). พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ.2540. http://ipthailand.go.th/th/2016-09-24-07-12-09.html

กองยุทธศาสตร์และงบประมาณ. (ม.ป.ป.). คู่มือการปฏิบัติงานด้านประชาสัมพันธ์. องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม. https://www.nkppao.go.th/customers/webpages/datas/content/download/240202/0ee10253.pdf

กัญชรส เนตรนุช. (2545). การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับความต้องการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการจัดการศึกษาของโรงเรียนประถม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

จารุพร เลิศพิสัณห์, สุภาพร ศรีสัตตรัตน์, กัลยกร นรภัทรทวีพร, และ พลอยชนก แสนอาทิตย์. (2554). แนวโน้มการประชาสัมพันธ์ในศตวรรษหน้า (พ.ศ. 2554-2563). วารสารสยามคอมมิวนิเคชันรีวิว, 10(1). 186-206.

จิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2560). คุณภาพของเครื่้องมือที่ใช้ในการวิจัย. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 7(1), 1-15.

จีรษา หลักเมือง. (2560). การเปิดรับ ความพึงพอใจ และความต้องการข่าวสารประชาสัมพันธ์ของประชาชนเขตจตุจักรผ่านเฟซ บุ๊กสำนักงานเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/10450/1/158633.pdf

เจนณรงค์ ผ่านคำ และ ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2565) สิทธิเสรีภาพและการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองส่วนท้องถิ่น ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. วารสารมนุษย์กับสังคม, 7(2), 115–134.

ชนรรดา สว่างภพ, วิจิตรา ศรีสอน, และ อิงอร ไผ่สุวัฒน์. (2565). การรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางการเมืองของกลุ่มเจเนอเรชั่น Y กรณีศึกษาบุคลากรสำนักข่าวกรองแห่งชาติ. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(5), 227-240.

ณัฐยศ อาจหาญ. (2565). หน้าที่และอำนาจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: ศึกษากรณีหน้าที่และอำนาจด้านสาธารณสุข [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. TU Digital Collections. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2022/TU_2022_6301032162_16845_26818.pdf

ธนาชัย สุนทรอนันตชัย, ปกรณ์ ปาลวงษ์พานิช, และ ปกรณ์ ปาลวงษ์พานิช. (2561). มาตรการทางกฎหมายในการเข้าถึงและการใช้ประโยชน์จากข้อมูลข่าวสารของรัฐและการคุ้มครองปกป้อง. วารสารวิชาการคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ, 8(2), 107–126.

ธิติ สิงห์คง. (2560). การเปิดรับสื่อ ความต้องการข้อมูลข่าวสารประชาสัมพันธ์ภายในและความผูกพันที่มีต่อองค์การของบุคลากรมหาวิทยาลัยนเรศวร [วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/1622/1/Thesbib159371.pdf

นันทวรรณ เนียมวีระ. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการประชาสัมพันธ์ละครโทรทัศน์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. TU Digital Collections. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2015/TU_2015_5707011192_4270_3253.pdf

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

ปัณณธร เธียรชัยพฤกษ์. (2561). ทิศทางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทยในอนาคต. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 3(2), 183–196.

มณี ศรีสมุทร, วิทยาธร ท่อแก้ว, และ สุรสิทธิ์ ศรีสมุทร. (2567). การจัดการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลเมืองเขารูปช้าง จังหวัดสงขลา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(11), 261-271.

มยุเรศ ตนะวัฒนา และ กัญสุภาสินี แซ่ตัน. (2563). แนวโน้มการใช้สื่อประชาสัมพันธ์ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองกะทู้ จังหวัดภูเก็ต [Paper presentation]. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ครั้งที่ 13. อุดรธานี, ประเทศไทย.

วรวิทย์ ศรีทองเกิด. (2550). การเปิดรับการสื่อสารเพื่อการประชาสัมพันธ์ของนักศึกษาและบุคลากร มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

วิรัช ลภิรัตนกุล. (2546). การประชาสัมพันธ์ฉบับสมบูรณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วุฒิชัย วงษ์อินทร์, ธิติพัฒน์ เอี่ยมนิรันดร์, หัสพร ทองแดง, และ สมาน งามสนิท. (2567). การพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารของนายกเทศมนตรีเทศบาลตำบล. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(11), 72-87.

ศูนย์ข้อมูลการเลือกตั้งท้องถิ่นแห่งชาติ กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2569, 16 มีนาคม). สรุปข้อมูล อปท. ทั่วประเทศ. https://nlc.dla.go.th/public/orgInfo01.do

สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำ (องค์การมหาชน). (2559, 15 มีนาคม). พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496. https://cmu.to/MhFV4

สันต์ชัย รัตนะขวัญ. (2559, 18 กรกฎาคม). การบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สถาบันพระปกเกล้า. https://shorturl.asia/mo3Ab

สัญญา เคณาภูมิ, ภาคย์ สธนเสาวภาคย์, สนุก สิงห์มาตร, พิชิต กันยาวรรณ, ดวงตา ราชอาษา, พิกุล มีมานะ, ศุภลักษณ์ ปุระมงคล, และ กฤษฎา แสนบัวคำ (2563). การสำรวจความพึงพอใจของประชาชนที่มีต่อการให้บริการขององค์การบริหารส่วนตำบลสงยาง อำเภอมหาชนะชัยจังหวัดยโสธร. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. https://shorturl.asia/xcDJO

สุนทร โคตรบรรเทา. (2524). การศึกษานอกโรงเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 4). ภาควิชาการศึกษาผู้ใหญ่และการศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

สุวัฒน์ วัฒนวงศ์. (2538). จิตวิทยาการเรียนรู้วัยผู้ใหญ่ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส์.

เสรี มีสุข. (2544). การศึกษาความต้องการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานด้านอาชีวศึกษาของผู้บริหารสถานประกอบการในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา]. Academic Resource and Information Technology Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University. https://library.aru.ac.th/cgi-bin/koha/opac-detail.plbiblionumber=42379&query_desc=su%2Cwrdl%3A%20%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568, 24 กุมภาพันธ์). จำนวนประชากรจากการทะเบียน ชาย หญิง และบ้าน จำแนกเป็นรายภาค และจังหวัด พ.ศ. 2564-2567. https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/statistics_and_indicators?order=&search=&impt_side=&impt_branch=300&impt_group=0&impt_subgroup=&year=2567&announcement_date=#gsc.tab=0

อดิพล เอื้อจรัสพันธุ์. (2561). พฤติกรรมการใช้สื่อของกลุ่มเจ็นเนอเรชั่น เอ็กซ์ และเจ็นเนอเรชั่น วาย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 6(1), 59–65.

อัญรินทร์ อมรอิสริยาชัย. (2562). แนวทางการสื่อสารออนไลน์ของผู้ทรงอิทธิพลบนสื่อสังคมออนไลน์ (รายงานวิจัย). คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:181443

อิทธิพล จันทร์รัตนกุล, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ, และ ทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช. (2564). บทบาทของหน่วยงานภาครัฐต่อการใช้สื่อสังคมออนไลน์. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 8(1), 222–234.

Alderfer, C. (1972). Existence, relatedness and growth: Human needs in organizational settings. Free Press.

Atkin, C. (1973). Antipated communication and mass media information seeking. Free Press.

Klapper, J. T. (1960). The effects of mass communication. The Free Press.

Kornpitack, P., & Sawmong, S. (2022). Analysis of factors affecting satisfaction in using different online systems for successful learning in the next normal era of high school students in Thailand. Academy of Entrepreneurship Journal, 28(25), 1-14.

Organization for Economic Co-operation and Development (OECD). (2022, September 22). Public communication trends after COVID-19. https://www.oecd.org/en/publications/public-communication-trends-after-covid-19_cb4de393-en.html

Phumisat, K. (2025). Perception and satisfaction of the citizens towards civil service development in 2021-2022 in Nong Chok District, Bangkok. SSRU Journal of Communication, Arts, and Management, 1(1), 45–60.

Polnok, C., Doungphummes, N., & Boonrugsa, T. (2024). Impact of use of LINE application on employees’ satisfaction and work–life balance in broadcasting organization employees in Thailand. Journal of language and culture, 43(2), 123–148.

Schramm, W. (1973). Channels and audiences in handbook of communication. Rand McNally College.

Tannen, D. (1990). You just don’t understand: Women and men in conversation. Ballantine Books. https://archive.org/details/youjustdontunder00tann

Wood, J. T. (2015). Gendered lives: Communication, gender, and culture (11th ed.). Cengage Learning.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd Edition). Harper and Row.