A Comparative Study of Public Satisfaction with Information Services Provided by Subdistrict Municipalities in Ubonratchathani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were: (1) to examine the public’s exposure to information provided by subdistrict municipalities in Ubon Ratchathani Province; (2) to investigate the public’s information needs; (3) to assess public satisfaction with municipal information services; and (4) to compare differences between demographic characteristics and satisfaction with information services. The sample consisted of residents from all 54 subdistrict municipalities. The sample size was determined using Yamane’s formula at a 95% confidence level, and multi stage sampling was employed to ensure proportional representation based on the population size of each municipality. The research instrument was a questionnaire validated by experts, yielding an overall reliability coefficient of 0.95. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, t-test, and one-way ANOVA.
The results revealed that: (1) overall public exposure to municipal information was at a moderate level (= 3.33, S.D. = 0.67). The most frequently accessed communication channels were public bulletin boards, interpersonal communication, and LINE; (2) Overall information needs were at a high level (
= 3.65, S.D. = 0.41). Respondents preferred information that was interesting, useful, accurate, and credible, with emphasis on content related to social welfare and rights, public health and the environment, and disaster prevention and mitigation. Preferred communication channels included the municipality’s Facebook page, municipal officers’ Facebook pages, and municipal websites; (3) overall satisfaction with information services was at a high level (
= 3.59, S.D. = 0.75). The highest level of satisfaction was found in content related to public health and the environment, social welfare and rights, and occupational promotion and quality-of-life development; and (4) gender and occupation were found to significantly affect satisfaction with information services at the 0.05 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธ์ที่ผู้เขียนบทความต้องยอมรับ
References
กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์. (2559, 1 กันยายน). พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ.2540. http://ipthailand.go.th/th/2016-09-24-07-12-09.html
กองยุทธศาสตร์และงบประมาณ. (ม.ป.ป.). คู่มือการปฏิบัติงานด้านประชาสัมพันธ์. องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม. https://www.nkppao.go.th/customers/webpages/datas/content/download/240202/0ee10253.pdf
กัญชรส เนตรนุช. (2545). การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับความต้องการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการจัดการศึกษาของโรงเรียนประถม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
จารุพร เลิศพิสัณห์, สุภาพร ศรีสัตตรัตน์, กัลยกร นรภัทรทวีพร, และ พลอยชนก แสนอาทิตย์. (2554). แนวโน้มการประชาสัมพันธ์ในศตวรรษหน้า (พ.ศ. 2554-2563). วารสารสยามคอมมิวนิเคชันรีวิว, 10(1). 186-206.
จิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2560). คุณภาพของเครื่้องมือที่ใช้ในการวิจัย. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 7(1), 1-15.
จีรษา หลักเมือง. (2560). การเปิดรับ ความพึงพอใจ และความต้องการข่าวสารประชาสัมพันธ์ของประชาชนเขตจตุจักรผ่านเฟซ บุ๊กสำนักงานเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/10450/1/158633.pdf
เจนณรงค์ ผ่านคำ และ ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2565) สิทธิเสรีภาพและการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองส่วนท้องถิ่น ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. วารสารมนุษย์กับสังคม, 7(2), 115–134.
ชนรรดา สว่างภพ, วิจิตรา ศรีสอน, และ อิงอร ไผ่สุวัฒน์. (2565). การรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางการเมืองของกลุ่มเจเนอเรชั่น Y กรณีศึกษาบุคลากรสำนักข่าวกรองแห่งชาติ. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(5), 227-240.
ณัฐยศ อาจหาญ. (2565). หน้าที่และอำนาจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: ศึกษากรณีหน้าที่และอำนาจด้านสาธารณสุข [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. TU Digital Collections. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2022/TU_2022_6301032162_16845_26818.pdf
ธนาชัย สุนทรอนันตชัย, ปกรณ์ ปาลวงษ์พานิช, และ ปกรณ์ ปาลวงษ์พานิช. (2561). มาตรการทางกฎหมายในการเข้าถึงและการใช้ประโยชน์จากข้อมูลข่าวสารของรัฐและการคุ้มครองปกป้อง. วารสารวิชาการคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ, 8(2), 107–126.
ธิติ สิงห์คง. (2560). การเปิดรับสื่อ ความต้องการข้อมูลข่าวสารประชาสัมพันธ์ภายในและความผูกพันที่มีต่อองค์การของบุคลากรมหาวิทยาลัยนเรศวร [วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/1622/1/Thesbib159371.pdf
นันทวรรณ เนียมวีระ. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการประชาสัมพันธ์ละครโทรทัศน์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. TU Digital Collections. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2015/TU_2015_5707011192_4270_3253.pdf
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปัณณธร เธียรชัยพฤกษ์. (2561). ทิศทางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทยในอนาคต. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 3(2), 183–196.
มณี ศรีสมุทร, วิทยาธร ท่อแก้ว, และ สุรสิทธิ์ ศรีสมุทร. (2567). การจัดการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลเมืองเขารูปช้าง จังหวัดสงขลา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(11), 261-271.
มยุเรศ ตนะวัฒนา และ กัญสุภาสินี แซ่ตัน. (2563). แนวโน้มการใช้สื่อประชาสัมพันธ์ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองกะทู้ จังหวัดภูเก็ต [Paper presentation]. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ครั้งที่ 13. อุดรธานี, ประเทศไทย.
วรวิทย์ ศรีทองเกิด. (2550). การเปิดรับการสื่อสารเพื่อการประชาสัมพันธ์ของนักศึกษาและบุคลากร มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิรัช ลภิรัตนกุล. (2546). การประชาสัมพันธ์ฉบับสมบูรณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วุฒิชัย วงษ์อินทร์, ธิติพัฒน์ เอี่ยมนิรันดร์, หัสพร ทองแดง, และ สมาน งามสนิท. (2567). การพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารของนายกเทศมนตรีเทศบาลตำบล. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(11), 72-87.
ศูนย์ข้อมูลการเลือกตั้งท้องถิ่นแห่งชาติ กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2569, 16 มีนาคม). สรุปข้อมูล อปท. ทั่วประเทศ. https://nlc.dla.go.th/public/orgInfo01.do
สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำ (องค์การมหาชน). (2559, 15 มีนาคม). พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496. https://cmu.to/MhFV4
สันต์ชัย รัตนะขวัญ. (2559, 18 กรกฎาคม). การบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สถาบันพระปกเกล้า. https://shorturl.asia/mo3Ab
สัญญา เคณาภูมิ, ภาคย์ สธนเสาวภาคย์, สนุก สิงห์มาตร, พิชิต กันยาวรรณ, ดวงตา ราชอาษา, พิกุล มีมานะ, ศุภลักษณ์ ปุระมงคล, และ กฤษฎา แสนบัวคำ (2563). การสำรวจความพึงพอใจของประชาชนที่มีต่อการให้บริการขององค์การบริหารส่วนตำบลสงยาง อำเภอมหาชนะชัยจังหวัดยโสธร. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. https://shorturl.asia/xcDJO
สุนทร โคตรบรรเทา. (2524). การศึกษานอกโรงเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 4). ภาควิชาการศึกษาผู้ใหญ่และการศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
สุวัฒน์ วัฒนวงศ์. (2538). จิตวิทยาการเรียนรู้วัยผู้ใหญ่ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส์.
เสรี มีสุข. (2544). การศึกษาความต้องการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานด้านอาชีวศึกษาของผู้บริหารสถานประกอบการในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา]. Academic Resource and Information Technology Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University. https://library.aru.ac.th/cgi-bin/koha/opac-detail.plbiblionumber=42379&query_desc=su%2Cwrdl%3A%20%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568, 24 กุมภาพันธ์). จำนวนประชากรจากการทะเบียน ชาย หญิง และบ้าน จำแนกเป็นรายภาค และจังหวัด พ.ศ. 2564-2567. https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/statistics_and_indicators?order=&search=&impt_side=&impt_branch=300&impt_group=0&impt_subgroup=&year=2567&announcement_date=#gsc.tab=0
อดิพล เอื้อจรัสพันธุ์. (2561). พฤติกรรมการใช้สื่อของกลุ่มเจ็นเนอเรชั่น เอ็กซ์ และเจ็นเนอเรชั่น วาย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 6(1), 59–65.
อัญรินทร์ อมรอิสริยาชัย. (2562). แนวทางการสื่อสารออนไลน์ของผู้ทรงอิทธิพลบนสื่อสังคมออนไลน์ (รายงานวิจัย). คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:181443
อิทธิพล จันทร์รัตนกุล, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ, และ ทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช. (2564). บทบาทของหน่วยงานภาครัฐต่อการใช้สื่อสังคมออนไลน์. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 8(1), 222–234.
Alderfer, C. (1972). Existence, relatedness and growth: Human needs in organizational settings. Free Press.
Atkin, C. (1973). Antipated communication and mass media information seeking. Free Press.
Klapper, J. T. (1960). The effects of mass communication. The Free Press.
Kornpitack, P., & Sawmong, S. (2022). Analysis of factors affecting satisfaction in using different online systems for successful learning in the next normal era of high school students in Thailand. Academy of Entrepreneurship Journal, 28(25), 1-14.
Organization for Economic Co-operation and Development (OECD). (2022, September 22). Public communication trends after COVID-19. https://www.oecd.org/en/publications/public-communication-trends-after-covid-19_cb4de393-en.html
Phumisat, K. (2025). Perception and satisfaction of the citizens towards civil service development in 2021-2022 in Nong Chok District, Bangkok. SSRU Journal of Communication, Arts, and Management, 1(1), 45–60.
Polnok, C., Doungphummes, N., & Boonrugsa, T. (2024). Impact of use of LINE application on employees’ satisfaction and work–life balance in broadcasting organization employees in Thailand. Journal of language and culture, 43(2), 123–148.
Schramm, W. (1973). Channels and audiences in handbook of communication. Rand McNally College.
Tannen, D. (1990). You just don’t understand: Women and men in conversation. Ballantine Books. https://archive.org/details/youjustdontunder00tann
Wood, J. T. (2015). Gendered lives: Communication, gender, and culture (11th ed.). Cengage Learning.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd Edition). Harper and Row.
