Modelling on 4PBL for Developing Teaching Practices in Chinese – Thai and Thai – Chinese Translation Courses in Higher Education

Main Article Content

Kanokporn Numtong
Chatuwit Keawsuwan

Abstract

This paper proposes a teaching approach for Chinese – Thai and Thai – Chinese translation courses in higher education. The proposed teaching approach has been re-designed and developed from teaching practices in translation, in combination with the lecturers’ expertise and experience as members of the committee of curriculum approval, translators, and translation editors. Therefore, this teaching approach provides a conceptual framework of translation courses, teaching environment features and elements, including teaching practices along with research-driven guidance on how to teach Chinese – Thai and Thai – Chinese translation effectively. To accomplish this, the theoretical framework of 4PBL: Problem-Based Learning, Pattern-Based Learning, Practice-Based Learning, and Project-Based Learning are modelled on the teaching approach and implemented in translation classes to help students foster learning Chinese – Thai and Thai – Chinese translation.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Numtong, K. ., & Keawsuwan, C. (2021). Modelling on 4PBL for Developing Teaching Practices in Chinese – Thai and Thai – Chinese Translation Courses in Higher Education. Journal of Liberal Arts Thammasat University, 21(1), 269–297. https://doi.org/10.14456/lartstu.2021.11
Section
Research Articles

References

กนกพร นุ่มทอง. (2554). การแปลภาษาไทยเป็นภาษาจีน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

กนกพร นุ่มทอง, และศิริวรรณ ลิขิตเจริญธรรม. (2562). หลักและข้อควรระวังในการแปลจีน-ไทย ไทย-จีน. วารสารจีนศึกษา, 12(2), 105-151.

ก่อศักดิ์ ธรรมเจริญกิจ. (2553). หลักการแปลไทย-จีน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จีนสยาม.

คณาพร แก้วแกมจันทร์. (2556). การใช้สื่อมัลติมีเดียในการเรียนการสอนแบบร่วมมือกันในวิชาการแปลภาษาอังกฤษธุรกิจ 2. วารสารวิชชา, 32(2), 1-15.

จิราพร เนตรสมบัติผล, และเดชา ชาติวรรณ. (2560). การศึกษาวิเคราะห์ข้อผิดพลาดการแปล ภาษาจีนเป็นภาษาไทยในระดับคำของนักศึกษาจีน สาขาวิชาภาษาไทย คณะภาษา ต่างประเทศ มหาวิทยาลัยต้าหลี่. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 12(2), 157-169.

จุฑามาศ นามสูงเนิน. (2550).การใช้สื่อมัลติมีเดียในการเรียนการสอนแบบร่วมมือกันในรายวิชาการแปลภาษาเยอรมัน II. วารสารมนุษยศาสตร์, 14(2), 62-73.

ชณัณกร เพ็ชรวัฒนา. (2559). การแปลของไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารการแปลและล่าม, 1(1), 16-49.

ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรีมา มัลลิกะมาส, และวิโรจน์ อรุณมานะกุล. (2549). ผลของการใช้คลังข้อมูลภาษาอังกฤษเฉพาะด้านที่มีต่อการแปลระหว่างภาษาอังกฤษและภาษาไทย. วารสารศิลปศาสตร์, 6(1), 99-136.

ปัญญา ศรีสิงห์. (2560). การวิจัยในชั้นเรียนเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ทักษะภาษา. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 8(3), 83-92.

พงศักดิ์ อันประเสริฐ, และกนกพร นุ่มทอง. (2559). การประยุกต์ใช้หลักการแปลกับการแปลงานวิศวกรรมเรือจากภาษาจีนเป็นภาษาไทย. วารสารจีนศึกษา, 9(1), 108-142.

พิมพันธ์ เตชะคุปต์, และพเยาว์ ยินดีสุข. (2558). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิมพลักษณ์ โมรา. (2561). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน: ทางเลือกในการจัดการศึกษาสำหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 8(1), 42-52.

รัชนีโรจน์ กุลธำรง. (2552). ความรู้ความเข้าใจเรื่องภาษาเพื่อการแปล จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วรรณา แสงอร่ามเรือง. (2552). ทฤษฎีและหลักการแปล (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศศิ อินทโกสุม. (2557). การประเมินงานแปลในการเรียนการสอนแปล.วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 33(1), 23-50.

สมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2560). ปัญหาการแปลภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยและสาเหตุของปัญหา. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 34(1), 75-91.

สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2554). หลักการสอนเพื่อพัฒนาผู้เรียนและการประเมินตามสภาพจริง. กรุงเทพฯ: ดวงกมล.

สัญฉวี สายบัว. (2550). หลักการแปล (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (ม.ป.ป.). สืบค้นจาก bit.ly/skill_meaning.

ทิพย์ ขำอยู่, สุกฤษฎิ์ วงแวงน้อย, และสมยศ เผือดจันทึก. (2561). การจัดการเรียนรู้แบบฝึกปฏิบัติเป็นฐาน. วารสารแสงอีสาน, 15(2), 215-226.

Catford, J. C. (1965). A Linguistic Theory of Translation. London: Oxford University Press.

Newmark, P. (1988). A Textbook of Translation. London: Prentice Hall International (UK).

Nida, E. A., & Charles, R. T. (1982). The Theory and Practice of Translation (Second Photomechanical reprint).

Leiden E.J. Brill: The United Bible Society.

Stumpf, S. E. (1994). Philosophy: History and Problems. New York: McGraw-Hill.

何慕.(2016).三国谍影: 暗战定军出.南京: 江苏人民出版社.

兰陵笑笑生.(1998).金瓶梅.台南:世一文化事业股份有限公司.

雾满拦江.(2014).三国真英雄曹操.北京: 民主与建设出版社.

张觉.(1995).荀子译注.上海:上海古籍出版社.