รูปแบบการบริหารวัดสร้างสุขด้วยกิจกรรม 5 ส จังหวัดสิงห์บุรี

Main Article Content

พระมหาจินตวัฒน์ จารุวฑฺฒโน
พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ
พระมหาสุนันท์ สุนนฺโท

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสภาพทั่วไปปัจจัยและรูปแบบการบริหารวัดการศึกษาวิจัยเป็นแบบผสานวิธีทำการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 18 รูป/คน จัดสนทนากลุ่มเฉพาะกับผู้เชี่ยวชาญ 12 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา และทำการสำรวจกับกลุ่มตัวอย่าง 184 รูป วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า1. การบริหารวัดเป็นนโยบายสำคัญของคณะสงฆ์จังหวัดสิงห์บุรี เพราะเป็นนโยบายจากมหาเถรสมาคมที่กำชับให้วัดทุกวัดทั่วประเทศพัฒนาวัดของตนเองตามหลัก 5 ส มีการแต่งตั้งคณะกรรมการในการขับเคลื่อนงาน มีการประชุมคณะทำงาน มีการอบรมจากทางคณะสงฆ์และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างสม่ำเสมอ 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารวัด ได้แก่ ปัจจัยด้านการดำเนินการกิจกรรม 5 ส ปัจจัยด้านการบริหาร POCCC และปัจจัยด้านการบริหารวัดสร้างสุขตามหลักสัปปายะ 3. รูปแบบการพัฒนาการบริหารวัด ได้แก่ 1)พัฒนาแปลนวัด แผนผัง โดยระบุการใช้ประโยชน์พื้นที่ แบ่งพื้นที่เป็นสังฆาวาสและพุทธาวาส 2)พัฒนาวัดให้เกิดความสะดวกในการติดต่อ พัฒนาที่จอดรถ การขึ้นลง ป้ายบอกทาง 3)พัฒนาพื้นที่สีเขียว ให้มีไม้ยืนต้นที่ให้ความร่มรื่น เย็นสบาย อย่างเพียงพอและเหมาะสม 4) จัดให้มีภาชนะกักเก็บน้ำดื่มน้ำใช้อย่างเพียงพอ สะอาด เป็นระเบียบ ถูกหลักสุขอนามัย

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

พระครูวัชรสุวรรณาทร (ลูกชุบ ธมฺมโชโต). (2558). การประยุกต์ใช้อิทธิบาทธรรมเพื่อส่งเสริมกลยุทธ์การอนุรักษ์โบราณสถานของพระสังฆาธิการในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 15 (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูวินัยธรธรรมภณ ธมฺมพโล (แก้วแจ่มศรี). (2558). การพัฒนาการจัดการศาสนสมบัติของวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูวิสิฐพัชราจาร (ไชยยา เขมสิริ). (2558). การพัฒนาการจัดการสาธารณูปการของพระสังฆาธิการจังหวัดเพชรบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูวิสุทธินนทคุณ (ทวี สุทฺธิวํโส). (2558). บทบาทของวัดในการอนุรักษ์โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหานพรักษ์ ขนฺติโสภโณ (นาเมือง). (2558). การบริหารจัดการวัดพัฒนาตัวอย่างในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2545). การจัดการคุณภาพ: จาก TQC ถึง TQM. ISO 900 และการประกันคุณภาพ. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
พระพิพัฒน์ โสภณจิตฺโต ทับงาม. (2563). รูปแบบการบริหารจัดการของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดอ่างทอง เพื่อเสริมสร้างศักยภาพทางปัญญา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 8(1), 222-232.
พระมหาจินตวัฒน์ จารุวฑฺฒโน. (2562). รูปแบบการบริหารวัดสร้างสุขด้วยกิจกรรม 5 ส จังหวัดสิงห์บุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Ouchi, W. (1971). Organization and Management. Eaglewood Cliffs: Prentice Hill.