การบริหารจังหวัดเชียงใหม่ในรูปแบบมหานคร

Main Article Content

วสันต์ ปานสังข์

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพโครงสร้างการบริหารองค์กรปกครอง
ส่วนท้องถิ่นของจังหวัดเชียงใหม่ในปัจจุบัน 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีส่วนสาคัญต่อการเปลี่ยนแปลง
รูปแบบโครงสร้างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของจังหวัดเชียงใหม่สู่รูปแบบโครงสร้างเชียงใหม่มหา
นคร 3) เพื่อนาเสนอรูปแบบ (Model) การบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่
ในรูปแบบเชียงใหม่มหานคร


ผลการวิจัยพบว่า
1. โครงสร้างการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของจังหวัดเชียงใหม่ในปัจจุบัน ตาม
พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ.2540 นั้น ยังมีความทับซ้อนเชิงโครงสร้างและ
บทบาทอานาจหน้าที่ระหว่างผู้ว่าราชการจังหวัดและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จึงเกิดปัญหา
ในความชัดเจนของอานาจในการจัดทาบริการสาธารณะขององค์การบริหารส่วนจังหวัด เนื่องจาก
ภายในจังหวัดเชียงใหม่มีทั้งหน่วยงานราชการส่วนกลางและราชการส่วนภูมิภาคที่มีอานาจหน้าที่ในการจัดทาบริการสาธารณะอยู่อีกส่วนหนึ่งด้วย ดังนั้น เพื่อไม่ให้เกิดความทับซ้อนเชิงโครงสร้างและ
บทบาทอานาจหน้าที่ดังกล่าว ควรให้มีการกระจายอานาจและการถ่ายโอนภารกิจของหน่วยงาน
จากราชการส่วนกลางและส่วนภูมิภาคให้องค์การบริหารส่วนจังหวัดให้มากขึ้น เพื่อให้องค์การ
บริหารส่วนจังหวัดมีอานาจในการจัดทาโครงการบริการสาธารณะเพื่อตอบสนองความต้องการ
ประชาชนโดย
ส่วนการกากับดูแลท้องถิ่นในระดับล่าง เช่น เทศบาล นั้น ยังมีความจาเป็นอยู่ตามระบบ
ของการตรวจสอบและควรให้อยู่ในการกากับดูแลของหน่วยงานราชการส่วนกลาง โดยให้จัดเป็น
กลุ่มจังหวัดในการกากับดูแลท้องถิ่นทั้งนี้เพื่อเป็นการควบคุมความใกล้ชิดและการปฏิสัมพันธ์
ระหว่างบุคคลในเชิงพื้นที่
2. ปัจจัยสาคัญต่อการเปลี่ยนแปลงรูปแบบโครงสร้างการบริหารจังหวัดเชียงใหม่สู่
รูปแบบมหานครนั้น พบว่าปัจจุบันมีการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตาม
พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัดอยู่แล้ว เพียงแต่สร้างความชัดเจนในอานาจหน้าที่ของ
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดโดย ด้วยการถ่ายโอนภารกิจของราชการส่วนภูมิภาคทั้งหมดให้กับ
ท้องถิ่นเป็นผู้ดาเนินการในภารกิจ ส่วนการกากับดูแลท้องถิ่นให้จัดตั้งกลุ่มจังหวัดโดย 5 – 8 จังหวัด
ขึ้นในแต่ละภาคของประเทศและให้มีผู้ว่าราชการจากส่วนกลางมาเป็นผู้กากับดูแลท้องถิ่น ส่วนการ
กากับดูแลท้องถิ่นระดับล่างนั้น ให้เป็นอานาจหน้าที่ของผู้ว่าราชการจากลุ่มจังหวัดเป็นผู้กากับดูแล
โดยให้องค์การบริหารส่วนจังหวัด โดยเป็นเพียงการประสานแผนยุทธศาสตร์ของการพัฒนาจังหวัด
เป็นไปในแนวทางเดียวกันเท่านั้น
3. รูปแบบการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่ในรูปแบบมหานครนั้น
รัฐบาลควรเร่งรัดการถ่ายโอนภารกิจของราชการส่วนกลางและส่วนภูมิภาคให้กับท้องถิ่นพร้อม
จัดสรรงบประมาณในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น เพื่อให้ผู้บริหารท้องถิ่นมีอานาจหน้าที่ที่ชัดเจนและเด็ดขาด
ในการจัดทาบริการสาธารณะเพื่อแก้ปัญหาให้กับประชาชนในท้องถิ่น โดยให้สานักงาน
คณะกรรมการการกระจายอานาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ก.ก.ถ.) เป็นผู้ประสานแผนงาน
กระทรวงการคลังจัดสรรงบประมาณให้แก่ท้องถิ่นโดยเพิ่มภาษีและเงินอุดหนุนคืนสู่ท้องถิ่นในอัตรา
สวน 70% ต่อ 30% เพื่อให้ท้องถิ่นมีงบประมาณเพียงพอต่อภารกิจ ส่วนการกากับดูแลท้องถิ่นโดย
ให้กระทรวงมหาดไทยจัดให้มีกลุ่มจังหวัดโดยมี 5 ถึง 8 จังหวัด หรือภาคต่างๆของประเทศ จะต้อง
กระทาเท่าที่จาเป็นในระดับที่เหมาะสมเพื่อรักษาความอิสระของท้องถิ่น และให้ท้องถิ่นระดับ
จังหวัดเป็นเพียงผู้ประสานแผนงานและโครงการในการพัฒนาจังหวัดกับท้องถิ่นระดับล่าง โดยใน
การจัดทาแผนงานโครงการของท้องถิ่นทุกระดับจะต้องนาหลักพุทธธรรม ปฏิรูปเทสวาโส คือ
การอยู่ในถิ่นที่เหมาะสมไปบูรณาการ เข้ากับการทาแผนงานโครงการด้วยทุกครั้ง

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Charanvas Suwanabal, Group. (2004). New Way of The Local Government in
Thailand (Research Report). Research Projects Institution Local New
Way Faculty of Political Science. Chulalongkorn University.
Chuwong Sharyabood. (1997). Local Government. 2nd Edition. Bangkok: Alumni
Association Chulalongkorn University.
Prasert Thilao. (2018). The Strategy of Buddhist Human Resource Development
Towards The High Competency Organization of Buddhist Universities of
Thai Sangha. Journal of MCU Social Science Review, 7(3), 37-50.
Piranha Sriram. (2013). Development Strategies Governance of Local
Administration With Buddhism in The Province Central Regiontop
(Doctor of Thesis). College Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Supasawad Chardchawarn. (2004). The Role of Provincial Governer:
Covetemporary Politics in Thai Provincial. Dissertation Kobe: Kobe
University.
Supprasawas Chatchawan. (2009). Decentralization in Japan and Thailand :
Comparative Study to See The Conditions Andthe Success of
Decentralization (Research Report).Presentation The King Prajadhipok's
Institute Faculty of Political Science, Thammasat University.
Supprasawas Chatchawan. (2012). Politics in The Decentralization Process. 1st
Edition. Bangkok: Printing House of Chulalongkorn University.
Sakdapinij Narongchatsophon. (2006). Analysis Policy Decentralization for Local
Government in to Community Economic Development (Doctor of Thesis).
College: Ramkhamhaeng University.