From Funeral Castle to Lanna Pulpit

Main Article Content

Phra Peeyapob Thanpanalee
PhraKru Pravitvaranuyut
PhraKru Pipitsuttatorn

Abstract

            The purpose of this survey research, From the Funeral Castle to Lanna Pulpit, was to investigate the location, history, characteristics and beliefs of the pulpit made from the funeral castle. The findings revealed that 3 out of 15 pulpits from funeral castles are at (1) Chetupon Temple which is from the funeral castle of Chao Inthawichayanon, (2) Phra That Hariphunchai Temple which is from the funeral castle of the 7th ruler of Lamphun province, Chao Luang Daorueang, and (3) Wat Phra That Cho Hae which is from the funeral castle of Mr. Krong Thongtin, a wealthy merchant of Phrae province. At present, the three pulpits are still used for giving sermons on important occasions. Offering the northern rulers’ funeral castles to a temple may come from the Lanna belief that when they leave this world, their belongings cannot be used by anyone, except monks. For example, former royal residences will be dismantled to build a temple, and funeral castles will be used as a pulpit. However, funeral castles and pulpits have certain characteristics that are different according to their usage. The funeral castles will have a folded top to prevent contact with electrical wires. The funeral castles are airy and there are no poles so that the coffin can be placed easily. The base will be rectangular according to the coffin style, and the decorative items are normally light and easy to ignite.

Article Details

How to Cite
Thanpanalee, P. P., PhraKru Pravitvaranuyut, & PhraKru Pipitsuttatorn. (2020). From Funeral Castle to Lanna Pulpit. Journal of Humanities Naresuan University, 17(3), 49–60. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jhnu/article/view/249020
Section
Research Article / Academic Article
Author Biographies

Phra Peeyapob Thanpanalee

พระพีร์ญาภพพ์ ธารพนาลี

นิสิตพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต (พระพุทธศาสนา) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

E-Mail: aninshito99@gmail.com

PhraKru Pravitvaranuyut

พระครูประวัตรวรานุยุต

Ph.D. (Pali & Buddhism)

อาจารย์ประจำภาควิชาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

E-Mail: sanehm@yahoo.com

PhraKru Pipitsuttatorn

พระครูพิพิธสุตาทร

Ph.D. (Buddhist Studies)

อาจารย์ประจำภาควิชาพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

E-Mail: bdoojai@gmail.com

References

กรมศิลปากร. คณะอนุกรรมการพิจารณาจารึกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทย ในคณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ไทย. (2548). ประชุมจารึก ภาคที่ 8 จารึกสุโขทัย. กรุงเทพฯ: อมรินทร์ พริ้นท์ติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

กรรณิการ์ ชินะโชติ. (2522). คำไทยและอิทธิพลบางประการของภาษาไทยในภาษาเขมร. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

กาญจนา นาคสกุล. (2501-2502). คำสันนิษฐานในภาษาไทยที่มีมูลรากเป็นคำภาษาเขมร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

คณะกรรมการทุนพระยาอนุมานราชธน. (2517). พจนานุกรมเขมร-ไทย ฉบับทุนพระยาอนุมาน- ราชธน เล่ม 1 ก-ต. กรุงเทพฯ: จงเจริญการพิมพ์.

คณะกรรมการทุนพระยาอนุมานราชธน. (2521). พจนานุกรมเขมร-ไทย ฉบับทุนพระยาอนุมาน- ราชธน เล่ม 2 ถ-ผ. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์.

คณะกรรมการทุนพระยาอนุมานราชธน. (2523). พจนานุกรมเขมร-ไทย ฉบับทุนพระยาอนุมาน-ราชธน เล่ม 3 พ-ร. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์.

คณะกรรมการทุนพระยาอนุมานราชธน. (2525). พจนานุกรมเขมร-ไทย ฉบับทุนพระยาอนุมาน- ราชธน เล่ม 4 รา-สมฺ. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์.

คณะกรรมการทุนพระยาอนุมานราชธน. (2528). พจนานุกรมเขมร-ไทย ฉบับทุนพระยาอนุมาน- ราชธน เล่ม 5 สร-อ. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์.

จตุพร โคตรกนก. (2557). “การแปลงรูปคำยืมภาษาเขมรในวรรณกรรมเรื่องสมุทรโฆษคำฉันท์.” เอกสารประกอบการบรรยายโครงการ “วิชาการตะวันออก” ประจำปี 2557 เรื่อง “นานาภาษาในจารึกและเอกสารโบราณไทย” เนื่องในโอกาสเกษียณอายุราชการ 66 ปี ของรองศาสตราจารย์กรรณิการ์ วิมลเกษม.

จตุพร โคตรกนก. (2557). “การศึกษารูปคำศัพท์และความหมายของคำยืมภาษาเขมรในสมุทรโฆษคำฉันท์.” วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ .

ประสงค์ ทองประ. (2546). การศึกษาคำที่มีความสอดคล้องกันในภาษาไทยและภาษาเขมร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2515). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2493. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: การศาสนา.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2539). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2525. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.

วัฒนชัย หมั่นยิ่ง. (2552). วิเคราะห์คำศัพท์เขมรจากพจนานุกรมเขมร ฉบับพุทธศาสนบัณฑิต พ.ศ.2512 ที่ใช้ตรงกันกับคำศัพท์ไทย (หมวดอักษร ก.). วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 6(1), หน้า 75-106.

วัฒนชัย หมั่นยิ่ง. (2556). คำศัพท์เขมรจากพจนานุกรมเขมร ฉบับพุทธศาสนบัณฑิต พ.ศ. 2512 ที่ใช้ตรงกันกับคำศัพท์ไทย (หมวดอักษร ข.). วารสารอารยธรรมศึกษา โขง-สาละวิน. 4(1), หน้า 7-18.

วัฒนชัย หมั่นยิ่ง. (2560). วิเคราะห์คำศัพท์เขมรจากพจนานุกรมเขมรฉบับพุทธศาสนบัณฑิตย์ พ.ศ.2512 ที่พ้องกับคำศัพท์ไทย (หมวดอักษร ง.). วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 14(1), หน้า 21-27.

เสถียรโกเศศ (พระยาอนุมานราชธน). 2497. แหลมอินโดจีนสมัยโบราณ. พระนคร: ชาญชัย.

ภาษาเขมร

នូ ហាច. (២៥១៦). មាលាដួងចិត្ត. ភ្នំពេញ: សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ. ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ. (២៥១២). វចនានុក្រមខ្មែរ. បោះពុម្ពគ្រាទី ៥. ភ្នំពេញ: រោងពុម្ពកម្ពុជា.