Problems with Teaching Speaking Skills of the Undergraduates, Rajamangala University of Technology Thanyaburi
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the way in which speaking skills are taught at undergraduate level, looking at problems and obstacles of utilizing curricula, syllabi, and teaching and learning materials for speaking skills courses, and at the same time studying the adequacy of materials used, activities and evaluation of speaking skills of the bachelor’s degree students of. Rajamangala University of Technology Thanyaburi. According to the research, it was found that speaking skills were very important and could be applied in an everyday life. A majority of teachers taking charge of this subject had been assigned to give lessons by a person responsible for this syllabus. It was found that the contents of the course were irrelevant, redundant and uninteresting. Teachers rarely evaluated speaking skills or did not have time to monitor the course properly. The quality of teaching materials used by teachers was rated at a moderate level. Individual practice was impossible due to a large number of students in the classroom.
Article Details
ข้อความรู้ใดๆ ตลอดจนข้อคิดเห็นใดๆ เป็นของผู้เขียนแต่ละท่านโดยเฉพาะ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และกองบรรณาธิการวารสารมนุษยศาสตร์ฯ ไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วย
References
กาญจนา วัฒายุ. (2544). การวิจัยในชั้นเรียนเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน.
กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา, กระทรวงศึกษาธิการ.
จุไรรัตน์ ลักษณะศิริ และวีรวัฒน์ อินทรพร. (2556). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ฉัตรวรุณ ตันนะรัตน์. (2546). การพูดเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ฐะปะนีย์ นาครทรรพ. (2556). “ทักษะเพื่อการสื่อสารตามจุดประสงค์ของหลักสูตรภาษาไทย” ใน เอกสารการสอนชุดวิชาการสอนภาษาไทย หน่วยที่ 1-8. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, สมเด็จพระ. (2529). การพัฒนานวัตกรรมเสริมทักษะการเรียนการสอนภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ธิดา โมสิกรัตน์. (2556). “การฟังและการพูดในการสื่อสาร” ใน เอกสารการสอนชุดวิชาการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร หน่วยที่ 1-7. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นพดล จันทร์เพ็ญ. (2557). หลักการใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ: เจเนซิส มีเดียคอม.
นิตยา กาญจนะวรรณ. (2551). ปัญหาการใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปรียา หิรัญประดิษฐ์. (2520). ปัญหาการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรทิพย์ พุกผาสุก. (2556). “ปัญหาการใช้ภาษาไทย” ใน ประมวลสาระชุดวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารหน่วยที่ 1-7. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2556). “ปัญหาการเรียนการสอนภาษาไทย” ใน เอกสารการสอนชุดวิชาการสอนภาษาไทย หน่วยที่ 9-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุคส์พับลิเคชั่นส์.
ลมโชย เจริญวงศ์. (2528). การนำเสนอโปรแกรมการจัดกิจกรรมการสอนทักษะการพูดในการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วราภรณ์ ทองสัมฤทธิ์ และวิภาวรรณ อยู่เย็น. (2549). “การพัฒนาทักษะการพูด” ใน ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ส่งศักดิ์ ทิตาราม และคณะ. (2556) “ประชากร กลุ่มตัวอย่าง และการเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อการวิจัย” ใน เอกสารการสอนชุดวิชา สถิติ วิจัย และประเมินผลการศึกษา หน่วยที่ 1-8. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Runkle, J. A. (1972). “A Survey of the Small Group Techniques Used in College Beginning Speech Classes. Dissertation Abstracts International. (xerox). Michigan, vol. 32(10)