The Analysis of Translation Errors of the Students at Lampang Rajabhat University

Main Article Content

Ruethai Panich

Abstract

This research aims to analyze students’ translation errors. The data was collected from English translated texts into Thai. There are 4 levels of 1) word level (transcription, noun, pronoun, kinship terms, polysemy and place deixis) 2) phrases (noun phrases, verb phrases, prepositional phrases and adverbial phrases) 3) sentences (structure and tense) and 4) discourse (punctuations and conjunctions). There are 3 errors in translation such as meaning equivalence, language structure and culture. The translation errors lead to misinterpretation and bring lack of fluent in translation text.

Article Details

How to Cite
Panich, R. (2022). The Analysis of Translation Errors of the Students at Lampang Rajabhat University. Journal of Humanities Naresuan University, 19(1), 38–59. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jhnu/article/view/241296
Section
Research Article / Academic Article

References

จุฑามณี ทิพราช, สุพัฒน์ กู้เกียรติ, นิติรัตน์ อุทธชาติ และฐานิยา ทองไทย. (2560). แนวโน้มในการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยผิดในระดับ วลี และประโยค: กรณีศึกษาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(2), 352-372.

ดุษฎี รุ่งรัตนกุล. (2556). การศึกษาการใช้พจนานุกรมและปัญหาในการใช้พจนานุกรมในวิชาการแปลเบื้องต้นของนิสิตวิชาเอกภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 10(3), 1-16.

นพรัตน์ จันทร์โสภา. (2557). การแปลอดีตกาลและการณ์ลักษณะจากวรรณกรรมเรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 11(2), 17-36.

พรชัย พรวิริยะกิจ และวรินทร แดนดี. (2558). ข้อผิดพลาดในการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล. วารสารสังคมศาสตร์, 4(2), 16-24.

มณีรัตน์ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา. (2548). การแปล: หลักการและการวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: บริษัทด่านสุทธาการพิมพ์ จำกัด.

รัฐธิดา กระสินธุ์. (2557). การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดการใช้คำนำหน้านามภาษาอังกฤษของนักเรียนไทย. วารสารวจนะ, 2(2), 58-84.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ:ราชบัณฑิตยสถาน.

สัญฉวี สายบัว. (2560). หลักการแปล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2549). การแปลขั้นสูง. กรุงเทพฯ: บริษัทแอคทีฟ พริ้นท์ จำกัด.

สุพรรณี อาศัยราช, ทัศนีย์ จันติยะ และจิราภรณ์ กาแก้ว. (2560). ปัญหาและกลวิธีการแปลบทความทางการศึกษาจากภาษาอังกฤษเป็นไทยของนิสิตสาขาภาษาอังกฤษศึกษา. วารสารศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 1(1), 71-85.

อัญชลี สิงห์น้อย. (2547). สากลลักษณ์และเอกลักษณ์ของภาษาและวัฒนธรรม: สิ่งอำนวยและอุปสรรคในการสัมผัสภาษา. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2(1), 1-14.

Baker, M. (1992). In other Words: A Coursebook on Translation. London: Routeldge.

Grimm, J., and Grimm, W. (1994). Grimms’ Fairy Tales. London: Penguin Group.

Hatim, B., and Mason, I. (1998). Discourse and the Translator. New York: Longman Inc.

Isarankura, S. (2011). Research Report: Conceptualizations of Tense and aspect in English among Thai Learners. Bangkok: Dhurakij Pundit University.

Cambridge. (2020). Cambridge Dictionary Online. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2563 จาก https://dictionary.cambridge.org/