Development indicators of English instructor’s competency according to the learning in 21 st century
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
The purposes of this research was to develop the English Language instructors’ competency according to the learning in the 21st century. The samples were 315 teachers which selected by stratified random sampling.The instruments employed were interview and questionnaire.The research consisted of 2 stages.The first stage was the creation and check of performance indicators of English instructors according to the learning in the 21st century in each aspect by using Delphi technique which corrected data from the specialists three rounds and a reliability 0f 0.8 , The second stage was a confirmatory factor analysis of English Language instructors’ competency according to the learning in the 21st century found that the English Language instructors’ competency according to the learning in the 21st century which was in five aspects, 21 indicators which related to the empirical data.The factor loading were positive, with values ranging from 0.17 to 0.55 with a statistical significance level .05 , =178.14 ,df=169 ,p=0.2999,/df=1.05, GFI=0.95, AGFI =0.93,RMSEA=0.013 ,RMR=0.011 ,SRMR=0.036.
Keywords: competency, indicator
Article Details
ข้อความรู้ใดๆ ตลอดจนข้อคิดเห็นใดๆ เป็นของผู้เขียนแต่ละท่านโดยเฉพาะ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และกองบรรณาธิการวารสารมนุษยศาสตร์ฯ ไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วย
References
ณรงค์วิทย์ แสนคำ.(2547). มารู้จัก COMPETENCY กันเถอะ. กรุงเทพ: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
เดชา เดชะวัฒนไพศาล.(2543). Competency-based Human Resource Management. วารสารการ
บริหารคน. ปีที่ 21 ฉบับที่ 4 (ตุลาคม – ธันวาคม 2543).หน้า 11-18.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง.[1 พ.ย 2561] การเรียนรู้ในสมัยหน้า:ตอนอนาคตครูไทยครูพันธ์ C .
[เข้าถึงเมื่อวันที่ 1 พ.ย 2561] เข้าถึงได้จาก https://ruionlineblog.wordpress.com/ครูในศตวรรษที่-21/
ทิพวรรณ สังขศิลา. (2553). การวิเคราะห์องค์ประกอบตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพการสอนของครู
วิทยาศาสตร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
ประวิทย์ รักษาแสง. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ในศตวรรษที่
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
พิณสุดา สิริรังธศรี. (2557). การยกระดับคุณภาพครูไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักส่งเสริมสังคมแห่ง
การเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน.
สำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู. กรุงเทพ: โรงพิมพ์คุรุสภา
ลาดพร้าว.
สุรชัย จิ่มมี. (2553). การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณภาพการปฏิบัติงานด้านการสอนของครูผู้สอนช่วงชั้นที่ 3-4. วิทยานิพนธ์การศึกษษสาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
Boam, R. and Sparrow, P. (1992). Designing and Achieving Competency. McGraw-Hill,Reading,
Boyatzis,R. (1982). The competency manager: a model for effective performance.
New YorK: Wiley.
Spencer,M.,& Spencer,M.S. (1993). Competence at work: model for superiors performance. New York: John wiley &Sons.
