Nirat Luang Prabang : A study from Literature to a field research
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Nirat Mueng Luang Prabang is a literature composed in Rattanakosin period during King Chulalongkorn’ s Reign. The content described a journey to Luang Prabang in 1885. The author told about the direction, outstanding places, culture, tradition of Luang Prabang. This article aims to review the landscape in Luang Prabang described in the literature which was composed 100 years ago. Additionally, the study aims to compare the previous form of Luang Prabang with the present one by a field research. Indeed, the route march from Nan to Luang Prabang.
Article Details
ข้อความรู้ใดๆ ตลอดจนข้อคิดเห็นใดๆ เป็นของผู้เขียนแต่ละท่านโดยเฉพาะ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และกองบรรณาธิการวารสารมนุษยศาสตร์ฯ ไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วย
References
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2544). หอมกลิ่นจำปาเบิกฟ้าเมืองลาว. กรุงเทพฯ: ภัคธรรศ.
ชาย แก้วสมสัก. (2559, 9 พฤศจิกายน). สัมภาษณ์.
ไทยรัฐออนไลน์. (2560). ทัวร์ บขส. น่าน-หลวงพระบาง. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2560 จาก https://www.thairath.co.th/content/1121652.
น้อมนิจ วงศ์สุทธิธรรม. (2549). วรรณกรรมนิราศ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นิราศเมืองหลวงพระบางและรายงานปราบเงี้ยว. (2548). พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
บุญช่วย ศรีสวัสดิ์ และอรรคภาค เล้าจินตนาศรี. (2547). ราชอาณาจักรลาว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ศยาม.
บุหลง ศรีกนก. (2553). นิราศหลวงพระบาง. ใน นามานุกรมวรรณคดีไทย ชุดที่ 1 ชื่อวรรณคดี. (หน้า 637-639). พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา.
ประดิษฐ์ หว่าเกตุ. (2559, 6 พฤศจิกายน). สัมภาษณ์.
ประภัสสร์ ชูวิเชียร. (2557). ศิลปะลาว. กรุงเทพฯ: มติชน.
พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ของเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ (ขำ บุนนาค). (2548). พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: อมรินทร์.
รังสิต จงณานสิทโธ และคณะ. (2544). ออนซอนหลวงพระบาง. กรุงเทพฯ: สายธาร.
ศุภชัย สิงห์ยะบุศย์. (2553). หลวงพระบางในจักรวาลวิทยาแบบรัฐจารีต: พื้นที่พิธีกรรมและกระบวนการกลายเป็นราชธานีของราชอาณาจักรลาวล้านช้าง. วารสารอารยธรรมศึกษาโขง-สาละวิน. 1(2). 43-68.
สุดสาคอน สัยยะมงคน. (2559, 8 พฤศจิกายน). สัมภาษณ์.
สุภาพร พลายเล็ก. (2541). นิราศรัตนโกสินทร์: การสืบทอดขนบวรรณศิลป์จากพระนิพนธ์เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรศักดิ์ ศรีสำอาง. (2545). ลำดับกษัตริย์ลาว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
สุวิทย์ ธีรศาศวัต. (2543). ประวัติศาสตร์ลาว. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์.
อภิลักษณ์ เกษมผลกูล. (2560). สาธุสะพระประธมบรมธาตุ จงทรงศาสนาอยู่ไม่รู้สูญ ตามรอยนิราศพระประธมของสุนทรภู่ และแนวทางการประยุกต์ใช้ในมิติเศรษฐกิจสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ลกรุ๊ป.
