Thai Panchavadya Music Ensemble

Main Article Content

Kason Amod
Surapon Nesusin
Prateep Nakpee

Abstract

          This research “Thai Panchavadya Music Ensemble ”aim to study the history of Thai Panchavadya Music Ensemble by using the specifically case of historical theory of France  Boas to  process  how to study and to gather the information. And then use descriptive analysis the information link to find the history Thai Panchavadya Music Ensemble, the main instruments consist of Pee and Klong which  received form from Panchavadya Music Ensemble in Kerela state, the south of India. Panchavadya  Music Ensemble of India spread to South East Asia Region  with the religion. For Thailand, this music  ensemble come  with  Brahminical and Hindu Religion. They passed from Funan, Dvaravati and Srivijaya Kingdom. Form of  Panchavadya Music Ensemble style Theravada Cult of Buddhism received influence from Blessings Link Kingdom and style Mahayana Sect from Srivijaya kingdom. All of them has roles in Thai society in  politics and religion ceremonies. They modify the styles of the music ensemble up to the localized

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Amod, K., Nesusin, S., & Nakpee, P. (2020). Thai Panchavadya Music Ensemble. Journal of Humanities Naresuan University, 17(2), 49-62. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jhnu/article/view/246326
Section
Research Article / Academic Article
Author Biographies

Kason Amod

นางเกษร เอมโอด

ครูชำนาญการพิเศษ ภาควิชาดุริยางคศิลป์ วิทยาลัยนาฏศิลปสุโขทัย สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

E-Mail: kasonamod18@gmail.com

Surapon Nesusin

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุรพล เนสุสินธุ์

ปร.ด. (ดุริยางคศิลป์) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

อาจารย์ประจำสาขาวิชาดนตรีและการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

E-Mail: nsurap@kku.ac.th

Prateep Nakpee

รองศาสตราจารย์ประทีป นักปี่

ศศ.ม. (วัฒนธรรมดนตรี) มหาวิทยาลัยมหิดล

นักวิชาการอิสระ

E-Mail:  prateepn@nu.ac.th

References

กรมการศาสนา. (2558). ศาสนาในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: รุ่งศิลป์การพิมพ์.

กรมศิลปากร. (2513). ลิลิตยวนพ่าย. กรุงเทพมหานคร: ศิลปาบรรณาคาร.

___________. (2527). จารึกสมัยสุโขทัย. กรุงเทพมหานคร: กรมศิลปากร.

เจนจิรา เบญจพงศ์, ผู้รวบรวม. (2555). ดนตรีอุษาคเนย์. กรุงเทพมหานคร: เรือนแก้ว.

ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยา. (2473). ตำนานเครื่องมโหรีปี่พาทย์. พระนคร: อักษรนิติ์.

ธนิต อยู่โพธิ์. (2518). ดนตรีในพระธรรมวินัย. กรุงเทพมหานคร: ประยูรวงศ์.

__________ . (2523). เครื่องดนตรีไทยพร้อมด้วยตำนานการผสมวงมโหรี ปี่พาทย์ และเครื่องสาย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: การศาสนา.

ปรมานุชิตชิโนรส, สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระ. (2545). ลิลิตตะเลงพ่าย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.

พระคลัง (หน) เจ้าพระยา. (2549). ลิลิตพยุหยาตราเพชรพวง ลิลิตพยุหยาตราทางสถลมารคและชลมารค. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

พระญาลิไทย. (2554). ไตรภูมิพระร่วง. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: โสภณการพิมพ์.

ยศ สันตสมบัติ. (2556). มนุษย์กับวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : สามลดา ยิปซี กรุ๊ป.

รวี สิริอิสสระนันท์, บรรณาธิการ. (2559). พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับหลวงประเสริฐ, คำให้การกรุงเก่า, คำให้การขุนหลวงหาวัด . นนทบุรี: ศรีปัญญา.

วิเชียร ณ นครและคณะ. (2521). นครศรีธรรมราช. กรุงเทพมหานคร: อักษรสัมพันธ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม เอกสารจากหอหลวง. กรุงเทพมหานคร: เซ็นจูรี่.

Mahitha Varma. (2013). The role of music in the temples of northern kerala. Retrieved March 6, From https://bit.ly/2JHg0DL