การพัฒนาและแนวทางการประยุกต์ใช้กรอบสมรรถนะการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่สอดคล้องกับบริบทของสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากรอบสมรรถนะการเรียนรู้สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาในศตวรรษที่ 21 2) ยืนยันความเหมาะสมของกรอบสมรรถนะการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น และ 3) เสนอแนวทางการประยุกต์ใช้กรอบสมรรถนะดังกล่าวในการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนที่สอดคล้องกับบริบทของสังคมไทยรูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสำรวจทักษะและความรู้ที่จำเป็นในอนาคตของนักเรียนระดับประถมศึกษา เพื่อให้ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน ยืนยันกรอบสมรรถนะที่สังเคราะห์ได้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า
กรอบสมรรถนะมี 4 มิติ ได้แก่ ทักษะพื้นฐานที่ครอบคลุมการรู้หนังสือ การคำนวณ การรู้เท่าทันดิจิทัล และการคิดเชิงวิพากษ์ สมรรถนะการเปลี่ยนแปลงที่เน้นสร้างคุณค่า ความรับผิดชอบต่อสังคม และการจัดการความขัดแย้ง กระบวนการเรียนรู้ผ่านวงจรการคาดการณ์ การลงมือปฏิบัติและการสะท้อนคิด และทักษะทางสังคมและอารมณ์ที่ส่งเสริมความร่วมมือ ผู้เชี่ยวชาญทั้ง 7 คน เห็นว่ามีความเหมาะสมทั้ง 4 มิติ ตัวชี้วัดส่วนใหญ่ ผู้เชี่ยวชาญเห็นชอบร้อยละ 57.14 ขึ้นไปในแต่ละมิติ มีตัวชี้วัดที่นำไปใช้ประเมินและพัฒนาหลักสูตรได้จริง โดยทักษะพื้นฐานมี 9 ตัวชี้วัด สมรรถนะการเปลี่ยนแปลงมี 8 ตัวชี้วัด กระบวนการเรียนรู้มี 8 ตัวชี้วัด และทักษะทางสังคมและอารมณ์มี 6 ตัวชี้วัดหลักและย่อย ทั้งนี้ สามารถประยุกต์ใช้พัฒนาหลักสูตรบูรณาการที่ตอบสนองความจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะการศึกษาระดับประถมศึกษาของไทย มีความยืดหยุ่นในการปรับใช้ในท้องถิ่น
องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้ คือ กรอบสมรรถนะ 4 มิติที่เชื่อมโยงบริบทไทย ตัวชี้วัดชัดเจน โคราชโมเดลบูรณาการท้องถิ่น เน้นลงมือทำ ประเมินหลากหลาย และพัฒนาผู้เรียนรอบด้าน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Kankaras, M. & Suarez, J. (2019, January 21). Assessment framework of The OECD study on social and emotional skills. OECD Education Working Papers, No. 207. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/5007adef-en
McClelland, D. C. (1999). Testing for competence rather than for intelligence. American psychologist, 28(1), 1-14.
Nakhon Ratchasima Provincial Education Office. (2023, February 21). Educational development plan (2023-2027) Nakhon Ratchasima Province (Revised Edition) fiscal year 2024. https://plan.nrru.ac.th/wp-content/uploads/2022/08/Nrru-plan-66-70.pdf
OECD. (2018, January 10). The future of education and skills: education 2030. OECD publishing. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2018/06/the-future-of education-and-skills_5424dd26/54ac7020-en.pdf
OECD. (2019, January 10). OECD Learning compass 2030: An evolving model of learner agency for an uncertain world. OECD Publishing. https://www.oecd.org/en/about/projects/future-of-education-and-skills-2030.html
Office of the Basic Education Commission. (2024, May 17). 5 core competencies. https://cbethailand.com/ curriculum/competency-basedcurriculum/5corecompetencies
Office of the Education Council. (2019, May 29). Guidelines for developing student competence at the basic education. https://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/1686-file.pdf
Office of the Education Council. (2021, October 15). Guidelines for developing core competencies of basic education students during the transition to a competency-based curriculum. https://searchlib.utcc.ac.th/library/ebook/315917.pdf
Office of the Education Council. (2024, December 15). A variety of aapproaches to sharing management experiences, learning from competency-based approaches. https://backoffice.onec.go.th/ uploads/Book/2059-file.pdf
Polsri, Th. (2022, January 17). Guidelines for developing a new competency-based curriculum management model: a case study of Ban Pathai School, following the pilot project for using a competency-based curriculum in the educational innovation area of Sisaket Province [Master’s Thesis, Surindra Rajabhat University].
Ponomariovien, J., Jakavonyte, D. & Torterat, F. (2025). Implementing competency based education through the personalized monitoring of primary students' progress and assessment. Education Sciences, 15(2), 252.
Sakworawich, A. (2004). The concept of competency: An old story that has lost its way. Chulalongkon Review, 16(64), 57-72.
Shoemaker, B. (1989). Integrative education: A curriculum for the 21 century. Oregon School Study Council, 33(2), 5-12.
Tanya, S. (2013). Research methodology in education. Nakhon Ratchasima Rajabhat University.
Thonsri, T. (2022). Guidelines for developing competency-based curriculum management: A case study of Ban Pathai School under the pilot project of competency-based curriculum in educational innovation areas, Si Sa Ket Province [Master’s thesis, Surindra Rajabhat University].
Thummaphan, P., Sripa, K. & Prakobthong, W. (2022). Competency-based school curriculum: A development and implementation framework. Rajabhat Chiang Mai Research Journal, 23(3), 185-205.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
UNESCO. (2015, January 11). Rethinking education: Towards a global common good? UNESCO Publishing. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000232555
Wongwanich, S. (2003). Performance appraisal in new learning assessment. Chulalongkorn University.
Wongyai, W. (2011). Higher education curriculum development (2nd ed.). R & Print
