Effectiveness of Health Education Program Applying Self-Efficacy Theory on Dietary Behavior Change for Hypertension in the Elderly, Sarika sub-district, Nakhon Nayok province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this article was to study the effectiveness of health education activities by applying the theory of self-efficacy affecting dietary behavior modification of the elderly with hypertension. The model was quasi-experimental research using the TOWS Matrix self-analysis concept as the research framework. The research area was Village No. 3 and Village No. 4, Salika Sub-district, Mueang District, Nakhon Nayok Province, in the area of responsibility of the 60th Birthday Anniversary of Nawamintha Rachin Hospital. The sample consisted of 106 people, 77 women and 29 men. A sample of 60 people was selected using purposive sampling. There were divided into experimental and comparative groups of 30 people each. Data were analyzed using statistical t–test Dependent and t–test Independent.
The results showed that after the post-experiment, the experimental group had better knowledge about foods for high blood pressure, self-efficacy in controlling food for high blood pressure, and behavior to avoid consuming sweet, fatty, and salty foods than the pre-experiment and was significantly better than the control group at the .05 level. The results of the study formed the L–M–S model, which was valuable for integrating the theory of self-efficacy for behavior change. This included leading questions, environmental analysis along with successful direct experiences, and simulations.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ไพโรจน์ มะกล่ำดำ. (2558). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้สูงอายุที่ป่วยด้วย โรคความดันโลหิตสูง. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 10(1), 20-39.
บรรลุ ศิริพานิช และคณะ. (2558). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย ปี พ.ศ. 2557. สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2565,จาก https://www.dop.go.th/download/knowledge/knowledge_th_201616081 45901_1.pdf
ปฐมธิดา บัวสม และคณะ. (2562). ผลของโปรแกรมประสิทธิภาพตนเองต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพในกลุ่มผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อความดันโลหิตสูง ตำบลรมณีย์ อำเภอกะพง จังหวัดพังงา. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(4), 549-567.
ยุภาพร นาคกลิ้ง และปราณี ทัดศรี. (2560). ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมการรับรู้ความสามารถตนเองต่อพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงที่ควบคุมระดับความดันโลหิตไม่ได้. วารสารสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมย์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี, 6(1), 27-35.
ศิริรัตน์ ธะประวัติ, ชุภาศิริ อภินันท์เดชา และศิริวิทย์ หลิ่มโตประเสริฐ. (2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมสร้างเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อพฤติกรรมสุขภาพ ของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 18(2), 290-303.
สมจิตต์ สินธุชัย และคณะ. (2564). คู่มือการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพของผู้สูงอายุโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูง สำหรับบุคลากรสุขภาพ. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
สายฝน สุภาศรี, จักรกฤษณ์ วังราษฎร์ และวราภรณ์ บุญเชียง. (2564). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพต่อการรับรู้ความสามารถตนเองและความคาดหวังผลลัพธ์ต่อการดูแลตนเองของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง จังหวัดเชียงราย. วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 51(1), 33-42.
สำนักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว. (2556). มาตรฐานครอบครัวเข้มแข็ง. สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2565,จาก http://stat.thaifamily.in.th/StartpageFamily01.aspx
สุนันทา ศรีศิริ. (2555). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการปรบเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง ศูนย์บริการสาธารณสข 19 วงศ์สว่าง กรุงเทพมหานคร. วารสารคณะพลศึกษา, 15 (ฉบับพิเศษ), 208-315.
Bandura, Albert. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (1993). Research in Education (7thed.). New Jersey: Prentice Hall.
Schmidt, H.G. (1983). Problem-ased learning: rationale and description. Medical Education, 17(1), 11-16.
Turner, R. C. & Carlson, L. (2003).Indexes of Item–Objective Congruence for Multidimensional Items, International. Journal of Testing, 3(2), 163-171.
Weihrich, H. (1982). The TOWS matrix – A tool for situational analysis. Long Range Planning, 15(2), 54-66.
