การเสริมสร้างกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกของนักเรียน ที่มีความหลากหลายทางเพศโดยการให้คำปรึกษารายบุคคล

สุริษา สุทธิวรรณ; พัชราภรณ์ ศรีสวัสดิ์; ครรชิต แสนอุบล

ผู้แต่ง

สุริษา สุทธิวรรณ หลักสูตร กศ.ม. สาขาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
พัชราภรณ์ ศรีสวัสดิ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ครรชิต แสนอุบล คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

การเผชิญความเครียดเชิงรุก, ผู้มีความหลากหลายทางเพศ, การให้คำปรึกษา, สุขภาพจิตวัยรุ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกของนักเรียนที่มีความหลากหลายทางเพศ และ 2. เปรียบเทียบกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการให้คำปรึกษารายบุคคล โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ การศึกษาเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 436 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบวัดกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะเชิงคุณภาพและการทดลอง คัดเลือกนักเรียนที่มีคะแนนอยู่ในเปอร์เซ็นไทล์ที่ 25 ลงมา จำนวน 5 คน เข้าร่วมโปรแกรมการให้คำปรึกษารายบุคคลจำนวน 8 ครั้ง และเปรียบเทียบคะแนนก่อน–หลังด้วยสถิติทดสอบอันดับแบบวิลคอกสัน การวิจัยได้รับความยินยอมจากสถานศึกษา ผู้ปกครอง และนักเรียนก่อนดำเนินการเก็บข้อมูล

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( $\bar{x}$ = 2.75) โดยด้านการตั้งเป้าหมายและการจัดการเชิงรุกมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ( $\bar{x}$ = 2.85) ขณะที่ด้านการหลีกหนีปัญหามีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด ( $\bar{x}$ = 2.59) สะท้อนว่า นักเรียนมีศักยภาพในการจัดการตนเองเชิงรุกในระดับ $\bar{x}$ ฤติกรรมหลีกเลี่ยงปัญหา 2. ภายหลังเข้าร่วมโปรแกรม นักเรียนมีคะแนนกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (Z = -2.023, p = .043) ข้อมูลเชิงคุณภาพสนับสนุนผลเชิงปริมาณ โดยสะท้อนการเปลี่ยนแปลง ด้านการยอมรับตนเอง การมองความเครียดเป็นความท้าทายและการวางแผนชีวิตเชิงรุกอย่างเป็นรูปธรรม

เอกสารอ้างอิง

ชเนตตี โกสุมรัตนา. (2564). ยุทธศาสตร์สุขภาวะ LGBTIQN+ ในประเทศไทย. นครปฐม : สมาคมเพศวิถีศึกษา.

ลักขณา สริวัฒน์. (2560). ทฤษฎีและเทคนิคการให้คำปรึกษา. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

Aspinwall, L. G., & Taylor, S. E. (1997). A stitch in time: Self-regulation and proactive coping. Psychological Bulletin, 121(3), 417–436.

Garthe, R. C., Blackburn, A. M., Kaur, A., Sarol, J. N., Goffnett, J., Rieger, A., Reinhart, C., & Smith, D. C. (2022). Suicidal ideation among transgender and gender expansive youth: Mechanisms of risk. Transgender Health, 7(5), 416–422.

Mansell, P. C., & Turner, M. J. (2023). The mediating role of proactive coping in the relationships between stress mindset, challenge appraisal tendencies, and psychological well-being. Frontiers in Psychology, 14, Article 1140790.

Meyer, I. H., Russell, S. T., Hammack, P. L., Frost, D. M., & Wilson, B. D. M. (2021). Minority stress, distress, and suicide attempts in sexual minority youth: Prospective evidence from a population-based study. American Journal of Preventive Medicine, 61(1), 72–80.

UNESCO. (2022). Out in the open: Education sector responses to violence based on sexual orientation and gender identity/expression. Paris, France: UNESCO.

UNICEF Thailand. (2021). Situation analysis of LGBTQI+ children and youth in Thailand. Bangkok, Thailand: UNICEF Thailand.