โยนิโสมนสิการ : แสงในใจที่นำทางพบกัลยาณมิตร

ผู้แต่ง

  • ฉัตรชนก โตวัฒนกูร คณะกรรมาธิการการบริหารราชการแผ่นดิน วุฒิสภา ถนนสามเสน แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

คำสำคัญ:

โยนิโสมนสิการ, กัลยาณมิตร, พุทธจิตวิทยา, การคิดเชิงเหตุผล, จริยธรรมสังคม

บทคัดย่อ

บทความวิชาการฉบับนี้มุ่งนำเสนอกรอบคิดและการประยุกต์ใช้โยนิโสมนสิการ  เป็นฐานแห่งปัญญาเพื่อพิจารณา คัดกรองและบ่มเพาะกัลยาณมิตรในสังคมร่วมสมัยที่เผชิญปัญหาความไม่จริงใจและการเอารัดเอาเปรียบ โดยมีเป้าหมาย 1. เพื่อป้องกันตนจากอันตรายทางกายใจและสังคม 2.  เพื่อสร้างชีวิตที่สงบสุขจากการอยู่ร่วมกับผู้มีคุณธรรม 3.  เพื่อพัฒนาตนทางธรรมอย่างต่อเนื่องมั่นคง และ 4. เพื่อถ่ายทอดแนวคิดสู่สังคมเพื่อเสริมสร้างความมั่นคงทางจริยธรรม บทความสังเคราะห์แนวคิดโยนิโสมนสิการเชิงพุทธจิตวิทยา อธิบายความหมาย องค์ประกอบ และ “วิธีคิด 10 ประการ” พร้อมกรอบขั้นตอนเชิงปฏิบัติ 3 ขั้น ได้แก่ การวางฐานจิตให้แยบคาย การพิจารณาคุณลักษณะของมิตรด้วยวิธีคิดเชิงเหตุผล–รอบด้านและการสัมผัสคุณค่าของกัลยาณมิตรด้วยจิตที่ตื่นรู้ ผลที่คาดหมายคือ ผู้อ่านสามารถใช้โยนิโสมนสิการประเมินผู้คนและความสัมพันธ์อย่างเป็นระบบ แยกแยะคุณค่าแท้–เทียม เห็นคุณ–โทษ–ทางออก และดำเนินชีวิตสอดคล้องความจริงของธรรม จนนำไปสู่การคบหากัลยาณมิตร การพัฒนาปัญญาและการอยู่ร่วมกันอย่างมีศีลธรรมและสันติสุข

เอกสารอ้างอิง

จำลอง ดิษยวณิช. (2549). วิปัสสนากรรมฐานเชาว์อารมณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชียงใหม่ : โรงพิมพ์แสงศิลป์.

ทิศนา แขมมณี. (2540). ทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อการพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนโอเดียนสแควร์.

ปัญญา อ.โพธิ์ทอง. (ไม่ระบุปี). การพัฒนาผลการเรียนรู้เรื่องหลักธรรมของพระพุทธศาสนาและความสามารถในการคิดอย่างมีเหตุผลด้วยวิธีสอนแบบโยนิโสมนสิการสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. (2546). กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.

พระภัททันตะ อาสภมหาเถระ ธรรมจริยะ อัคคมหากัมมัฐานาจริยะ. (2541). การปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานตามหลักสติปัฏฐาน 4. ชลบุรี : สำนักวิปัสสนามูลนิธิวิเวกอาศรม.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2548). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุดคำวัด. กรุงเทพฯ : วัดราชโอรสาราม.

พระประเสริฐ ปิยสีโล (รอดดียิ่ง). (2567). วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของโยนิโสมนสิการกับโลกธรรม 8 ในพระพุทธศาสนา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2548). ขอบฟ้าแห่งความรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์อัมรินทร์.

ลักขณา สริวัฒน์. (2549). การแนะแนวเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : โอ เอส ปริ้นติ้งเฮ้าส์.

วริยาพัชร วรภัสร์สรกุล. (2566). กระบวนการคิดแบบโยนิโสมนสิการกับการเสริมสร้างทักษะการจัดการองค์กรของผู้บริหารสถานศึกษายุค BANI World. วารสารปราชญ์ประชาคม, 1(5), 42-56.

วศิน อินทสระ. (2545). โยนิโสมนสิการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เรือนธรรม.

วิบูลย์พงศ์ พันธุนนท์. (2565). ศึกษาวิเคราะห์โยนิโสมนสิการของผู้สูงอายุเพื่อการดำเนินชีวิตในพระไตรปิฎก (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา.

วิไลลักษณ์ บุญเคลือบ. (2538). ผลของการใช้รูปแบบการสอนกระบวนการพัฒนาความคิดต่อการคิดอย่างมีเหตุผลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนวิชาวรรณคดีไทย (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2563). พุทธธรรม : ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 54). กรุงเทพฯ : ผลิธัมม์.

เสฐียรพงษ์ วรรณปก. (2540). พุทธวิธีสอนจากพระไตรปิฎก. กรุงเทพฯ : เพชรรุ่งการพิมพ์.

สุรเชษฐ์ ฆังนิมิตร. (2564). การคิดแบบโยนิโสมนสิการและการรับรู้การมีกัลยาณมิตรที่เกี่ยวข้องกับการให้อภัยผู้อื่นของวัยรุ่นชายตอนต้น (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2540). ทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการคิด : ต้นแบบการเรียนรู้ด้านทฤษฎีและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

อกนิษฐ์ ศรีภูธร. (2566). เอกสารคำสอนรายวิชา การคิดเชิงเหตุผล. นครปฐม. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-04

รูปแบบการอ้างอิง

โตวัฒนกูร ฉ. (2026). โยนิโสมนสิการ : แสงในใจที่นำทางพบกัลยาณมิตร. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์เพื่อสังคม, 12(1), 477–494. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/human/article/view/290980