ไทยDeveloping a Strategic Management Model for Creative Urban Community-Based Tourism in Bangkok
Keywords:
Creative Urban Community-Based Tourism, Experience Quality Management, Behavioral Intention, Structural Equation Modeling, BangkokAbstract
This study aimed to: (1) examine the components and levels of Stakeholder Participation (SP), Creative Cultural Management (CM), Cultural Identity Communication (CI), Experience Quality Management (EQ), and Tourists’ Behavioral Intention (BI); (2) test the causal relationships among these variables; and (3) develop a strategic management model for creative urban community-based tourism. An exploratory sequential mixed methods design was employed. Qualitative data were collected from 30 stakeholders to develop the conceptual framework and research instruments. Subsequently, quantitative data were gathered from 480 Thai tourists. Data were analyzed using Confirmatory Factor Analysis (CFA), Structural Equation Modeling (SEM), and bootstrapping procedures to examine indirect effects.
The findings revealed that all variables were rated at a high level, and the structural model showed a good fit to the empirical data (χ²/df = 1.087, CFI = 0.997, TLI = 0.997, RMSEA = 0.014). Experience Quality Management (EQ) exerted the strongest direct effect on Behavioral Intention (BI) (β = 0.652, p < .001), while Stakeholder Participation (SP) and Creative Cultural Management (CM) functioned as upstream factors significantly influencing Cultural Identity Communication (CI) and Experience Quality Management (EQ). Significant indirect effects were identified through both parallel and serial mediation pathways, particularly along the SP → CM → EQ → BI route, confirming the key mediating role of EQ in transmitting the effects of participatory and cultural management processes to tourists’ behavioral intention.
Thematic analysis, integrated with the quantitative findings and expert focus-group discussions, highlighted key dimensions of value co-creation, cultural resource enhancement, cultural identity communication, and experience design. The integration of these findings led to the development of the CREATE Model as a strategic management framework for creative urban community-based tourism in Bangkok. The results suggest that the development of creative urban community-based tourism should prioritize stakeholder participation, transform cultural resources into meaningful creative experiences, and ...
References
Aas, C., Ladkin, A., & Fletcher, J. (2005). Stakeholder collaboration and heritage management. Annals of Tourism Research, 32(1), 28–48. https://doi.org/10.1016/j.annals.2004.04.005.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120. https://doi.org/10.1177/014920639101700108
Braun, V., & Clarke, V. (2021). Thematic analysis: A practical guide. SAGE Publications.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). SAGE Publications.
Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Pitman.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Hayes, A. F. (2022). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach (3rd ed.). Guilford Press.
Howkins, J. (2013). The creative economy: How people make money from ideas (2nd ed.). Penguin Books.
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
Kontogeorgopoulos, N., Churyen, A., & Duangsaeng, V. (2014). Success factors in community-based tourism in Thailand: The role of luck, external support, and local leadership. Tourism Planning & Development, 11(1), 106–124.
https://doi.org/10.1080/21568316.2013.852991.
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications.
Pine, B. J., & Gilmore, J. H. (2019). The experience economy: Competing for customer time, attention, and money (Updated ed.). Harvard Business Review Press.
Putnam, L. L., & Mumby, D. K. (Eds.). (2014). The SAGE handbook of organizational communication: Advances in theory, research, and methods (3rd ed.). SAGE Publications.
Rasoolimanesh, S. M., Seyfi, S., Hall, C. M., & Hatamifar, P. (2021). Understanding memorable tourism experiences and behavioural intentions of heritage tourists. Journal of Destination Marketing & Management, 21, 100621. https://doi.org/10.1016/j.jdmm.2021.100621.
Richards, G. (2020). Designing creative places: The role of creative tourism. Annals of Tourism Research, 85, 102922. https://doi.org/10.1016/j.annals.2020.102922
Tosun, C. (2006). Expected nature of community participation in tourism development. Tourism Management, 27(3), 493–504. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2004.12.004
UNESCO. (2022). Re|shaping policies for creativity: Addressing culture as a global public good. UNESCO Publishing.
Vargo, S. L., & Lusch, R. F. (2016). Institutions and axioms: An extension and update of service-dominant logic. Journal of the Academy of Marketing Science, 44(1), 5–23. https://doi.org/10.1007/s11747-015-0456-3
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
