The Effectiveness of Homan Resource Management of Educational Institution of Office of the Vocational Education Commission
Keywords:
The Homan Resource Management, Effectiveness, Office of the Vocational Education CommissionAbstract
The purposes of this research were: This research aims to study and estimate the effectiveness of personal Management of educational institution of the office of the Vocational education commission. The research methods are divided into three parts as follows: Fist, the character of educational of the effectiveness of personal management of educational institution of the office of the vocational education commission, using 205 people for sample group and the reliability average of questionnaire tool is 0.95 and 0.95 for the standard deviation. Second, the creation the conversation group by seven experts which making course outlines and document of the effectiveness of personal management of educational institution of the office of the vocational education commission. Third, the assessment of educational of the effectiveness of personal management of educational institution of the office of the vocational education commission by seven experts to assess the possibility and benefit of the research. The reliability average of questionnaire tool is assessed by using the percentage value, average value and standard deviation value.
The research result, the satisfied research is in high level, this research shows the recruitment, personnel development and work assessment are very important. Next, there are five components of the effectiveness of personal management of educational institution of the office of the vocational education commission. Three are the principle, reason, objective and essence text. Finally, in addition, there are the recruitment, personnel development and assessment which these will make the work successful.
References
คมสัน อยู่เป็นสุข, โยธิน ศรีโสภา และจิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2560). รูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธของสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 7(2), 201-214.
ชูศักดิ์ เที่ยงตรง. (2549). การบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ดัชนีย์ จะวรรณะ. (2557). การพัฒนาวิชาชีพครูอาชีวศึกษา ในยุคปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง. รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการระดับชาติ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ครั้งที่ 1 (403 - 412). กำแพงเพชร : มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
บุญศรี แสงศรี. (2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานบุคคลโดยใช้หลักธรรมภิบาลของ สถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. (วิทยานิพนธ์ ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด.). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มีชัย พลทองมาก. (2558). รูปแบบการบริหารงานบุคคลตามหลักธรรมาภิบาลในสถานศึกษาขั้น พื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์ ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สมหวง ขุนพรหม. (2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานบคุคลสำหรับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ :มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สุมณฑา สาธุกานนท์. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานบุคคลที่มีประสิทธิผลของ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ ปริญญา ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
เสนาะ ติเยาว์. (2546). การบริหารงานบุคคล (พิมพ์ครั้งที่7). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์หาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10. (2563). คู่มือการปฏิบัติงานพรรณนางานและบทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบตามโครงสร้างการบริหาร โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ สมุทรสาคร ประจำปีการศึกษา 2563. โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ สมุทรสาคร อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10 : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2552). ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ว่าด้วยการบริหารสถานศึกษา พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2560). แผนพัฒนาการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
อนิวัช แก้วจำนงค์. (2552). การจัดการทรัพยากรมนุษย์= Human resource management. สงขลา : ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยทักษิณ.
อัมพร สงคศิริ, จักรกฤษณ์ โปณะทอง และจตุพล ยงศร. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงแบบพลิกผันของสถาบันอุดมศึกษาในกับของรัฐ. วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ, 45(2), 193-214.
อุทัย หิรัญโต. (2550). หลักการบริหารบุคคล. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
เอมรินทร์ จันทร์บุญนาค, สิน งามประโคน และระวิง เรืองสังข์. (2561). การพัฒนารูปแบบการ บริหารงานบุคคลสู่ความเป็นเลิศของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 6(3), 1041-1055.
Allui, A. & Sahni, J. (2016). Strategic Human Resource Management in Higher Education Institutions: Empirical Evidence from Saudi. Procedia- Social and Behavioral Sciences, 361-371.
Ichsan, R. N., Khaeruman, Santosa, S., Shara, Y., and Liriwati, F. Y. (2020). Investigation of Strategic Human Resource Management Practices in Business After COVID-19 Disruption. Pal Arch’s Journal of Archaeology of Egypt / Egyptology, 17(7), 13098-13110.
Mallin, L. L. D. (2017). Human Resource Management in Selected Higher Education Institutions (HEI): Towards Enhancing Employees' Work. International Journal of Advanced Research in Management and Social Sciences, 6(1), 58-74.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
