Quality School Administration Model in Surat Thani Province
Quality School Administration Model in Surat Thani Province
Keywords:
Administration model, Quality school, Quality School AdministrationAbstract
The objectives of this research were 1) to study the quality school administration model in Surat Thani province, (2) to develop the quality school administration model in Surat Thani province, and (3) to assess the quality school administration model in Surat Thani province. This research was mixed methodology research. The conceptual framework of the study was applied from the quality school administration model in Surat Thani province according of SomsakSinthuraveth;Suthep Pongsriwat; Education Department; SukhawichRangsitphon, Surat Sinlapaanun. The population of the study consisted of 541 school administrators in Surat Thani province determined by Krejcie& Morgan table. The samples consisted of 217 people selected by simple random sampling. The instrument used to collect the data are suitability assessment form of school administration model in Surat Thani province. Statistics used for data analysis were frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The research results revealed that:
- quality school administration model in Surat Thani province showed 8 components that (1) Professional administrators, (2) Atmosphere and environment conducive to education management, (3) Professional teachers and educational personnel (4) Student-centered curriculum, (5) Quality student support system, (6) Educational quality assurance, (7) Participation and (8) information technology system.
- The quality school administration model in Surat Thani province, the overall suitability was at the highest level. When considering each component, it was found that every component of quality school administration model in Surat Thani province was appropriate at the highest level.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 2) (พ.ศ. 2547- 2549) พ.ศ. 2545 พร้อมกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้องและพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.)
ชวนพิศ สิทธิธาดา. (2552). รูปแบบสมรรถณะของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีประสิทธิผล. ดุษฎีปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปกร,ถ่ายเอกสาร.
ทรงพล เจริญคำ.(2552). รูปแบบ ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาศิลปากร.
นงลักษณ์ เรือนทอง.(2550). รูปแบบการบริหารโรงเรียนที่มีประสิทธิผล.วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฏีบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น
พัฒศ์ศิวพิศ โนรี. (2556). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานเทคโนโลยีสารสนเทศในสถาบันการอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.ภาควิชาบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วันเพ็ญ บุรีสูงเนิน. (2552). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิชัย เจริญพระธรรมดี. (2552). การพัฒนารูปแบบการประกันคุณภาพภายในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต1. ภาควิชาการบริหารการศึกษา สถาบันการศึกษา มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น.
ศศกร ไชยคำหาญ. (2550). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศรีวรรณ เกียรติสุรนนท์. (2551). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาขององค์กรเอกชนจังหวัดศรีสะเกษ. ดุษฎีปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
สมนึก ภัททิยธนี. (2541). การวัดผลการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
สมศักดิ์ สินธุระเวชญ์. (2542). เอกสารทางวิชาการการพัฒนากระบวนการเรียนการสอน.เอกสารลำดับที่ 33. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.
สุขวิต รังสิตพล. (2541). บรรยายเรื่องนโยบายการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ.ณ โรงแรมสีหราช จังหวัดอุตรดิตถ์.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ภาวะผู้นำ : ทฤษฎีและการปฏิบัติ. เชียงราย : สถาบันราชภัฎเชียงราย.
สุสุรัฐ ศิลปอนันต์. (2545). กระบวนการปฏิรูปโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: ด่านสุทธาการพิมพ์.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542และที่แก้ไข. เพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553.กรุงเทพฯ : สํานักนายกรัฐมนตรี.
Austin and Reynolds. (1990). I. Chester. The Functions of the Executive. Cambridge, Mass :Harward University Press.
Baskett, S. and Miklos. (1992). Perspectives of Effective Principals. The Canadian Administrator, 32 (1) : 1-9.
Fuller, Armand. (1991). Total Quality Control. (3rd ed). New York : McGraw – Hill.
Krejcie, R.V. Morgan, D.W.(1970,Autumn). Determining Sample size for Research Activities. in Educational and Psychological Measurement. Vol. 30 (No.3): pp 608-61.
Sergiovanni,Thomas. (1991). J “Ten Principles of Quality Leadership.”Educational Leadership.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
