The Effect of Social Cognitive Behavioral Modification Program and Using Token Economy Collaborate With Social Reinforcement Program In improving public mind On Students In Mathayomsuksa 3 at Seekan (Watthana Uppayum) Secondary School
The Effect of Social Cognitive Behavioral Modification Program and Using Token Economy Collaborate With Social Reinforcement Program In improving public mind On Students In Mathayomsuksa 3 at Seekan (Watthana Uppayum) Secondary School
Keywords:
Public Mind, Token Reinforcement, Social Reinforcement, Social CognitiveAbstract
The purposes of this research were: 1) to study the effect of behavioral modification using social cognitive with social reinforcement and token reinforcement program for enhancing public mind of student in mutthayomsuksa 3at Seekan (Wattanananuppatum) School. The population consisted 346 students of Mutthayomsuksa 3 at Seekan (Wattanananuppatum) School in the second term, Academic Year 2020. The researcher selected 2 times by Simple random sampling without replacement method. The first was a experimental group and the other was a control group. The 40 students in experimental group participated in this program 11 sessions and each session take 60 minutes. Research instruments were 1) Behavioral modification using social cognitive with social reinforcement and token reinforcement program 2) The public mind test assessment. The data were analyze by Mean, Standard Deviation, Parametric Statistics Paired – Sample t – test and Parametric Statistics Independent – Sample t – test.
Theresult found that:
- The experimental group was higher score of public mind than pretest scores at .01 level of significance.
- The posttest scores from the Public Mind Test of the experimental group were higher than posttest scores of the control group at .01 level of significance.
- The experimental group students had a consistent opinion that after they participated in this program that it made them improve themselves, get knowledge, understanding and realize the importance of a public mind, use and look after a public property. accepts responsibility with an opinion for common interest; to be generous to help others. This resulted in the students being a person with a public mind and contributing to society
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551.กรุงเทพมหานคร : ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กรวิกา โสรัจจะวงค์ และ มนัสนันท์ หัตถศักดิ์ . (2563). ผลของโปรแกรมการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกร
และการเสริมแรงทางสังคมที่มีต่อการพัฒนาจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1โรงเรียนวัดธรรมาภิรตาราม กรุงเทพมหานคร. วารสารการวัดผลการศึกษา. 37 (102):178-188.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2566). ภาพอนาคตและคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์.กรุงเทพฯ : สำนักพัฒนาการเรียนรู้และมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
เจษฎา หนูรุ่น. (2551). ปัจจัยจิตลักษณะที่ส่งผลต่อจิตสาธารณะของนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธัญญาภรณ์ อุปมัยรัตน์. (2562). ผลของโปรแกรมการกากับตนเองต่อทัศนคติการใชวความรุนแรงและพฤติกรรมการควบคุมตนเองในนักเรียนวัยรุ่น. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต. 33(2): 13-18.
นพมาศ อุวงพระ (ธีรเวคิน). (2551). ทฤษฎีบุคลิกภาพและการปรับตัว. กรุงเทพมหานคร :สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นภาพร ปรีชามารถ. (2565). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาจิตวิทยาการปรับพฤติกรรมในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ : ภาคจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นุสสรี คันธิก. (2553). ผลของโปรแกรมการปรับพฤติกรรมทางปัญญาที่มีต่อการพัฒนาจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 1 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยนนทบุรี.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ปนพงษ์ งามมาก. (2556). ผลของโปรแกรมการเสนอตัวแบบและการเสริมแรงทางสังคมที่มีต่อการพัฒนาจิตสาธารณะของ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์ จังหวัดสุรินทร์. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 2 (3), 161-168
ปวีร์ ม่วงชื่น. (2563). ผลการใชวโปรแกรมทางกายภาพตามทฤษฎีการกากับตนเองที่มีต่อการลดพฤติกรรม
ติดเกมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 68 (3):184-196.
พิชชาพัชร อรรถบท และ มนัสนันท์ หัตถศักดิ์. (2560). ผลของโปรแกรมการปรับพฤติกรรมทางปัญญาที่ส่งผลต่อพฤติกรรมกลวาแสดงออกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนวิเชียรกลิ่นสุคนธ์อุปถัมภ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 3 (2):10-21.
มนัสนันท์ หัตถศักดิ์. (2566). การปรับพฤติกรรม: แนวคิดสู่การประยุกต์ใช้และวิจัย. นนทบุรี: ซีเอที.โซลูชั่น.
ระเวียง ดอนศรีชา. ( 2556). การใชวกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่
วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 5 (6), 119-129
ศศิธร พงษ์โภคา. (2557). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการแก้ปัญหาอนาคตร่วมกับแผนผังความคิด. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. (2556). ทฤษฎีและเทคนิคการปรับพฤติกรรม. กรุงเทพมหานคร :สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สราวุฒิ พลตื้อ. (2559). การสรวางเสริมคุณลักษณะจิตสาธารณะด้วยการสอนแบบสรวางองค์ความรู้จากตัว
แบบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 10 (2): 143-147.
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. (2562). วาระการวิจัยแห่งชาติในภาวะวิกฤตเพื่อฟื้นฟูชาติ. สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ.
สุริยเดว ทรีปาตี. (2556). ต้นทุนชีวิตเด็กและเยาวชนไทย. วารสารกุมารเวชศาสตร์. 52 (1): 36-43.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์