ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริโภคอาหารกับคุณภาพชีวิตของนักกีฬา วิทยาลัยนครราชสีมา

ผู้แต่ง

  • วันฉัตร โสฬส สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย คณะสหเวชศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา
  • ธนาคาร เสถียรพูนสุข สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย คณะสหเวชศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา
  • รัชตะ รอสูงเนิน สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย คณะสหเวชศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา
  • ศญาดา ด่านไทยวัฒนา สาขาวิชาการแพทย์แผนจีน คณะสหเวชศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการบริโภคอาหาร, คุณภาพชีวิต, นักกีฬา, โภชนาการนักกีฬา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักกีฬา (2) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตของนักกีฬา และ (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริโภคอาหารกับคุณภาพชีวิตของนักกีฬา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ในรูปแบบการวิจัยเชิงสำรวจและความสัมพันธ์ โดยประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือนักกีฬาตามทะเบียนนักกีฬาจำนวน 103 คน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักกีฬาที่ได้จากการเก็บข้อมูลภาคสนามจำนวน 99 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหารและแบบสอบถามคุณภาพชีวิต สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน

            ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการบริโภคอาหารภาพรวมอยู่ในระดับดี ( = 3.52, S.D. = 0.54) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ ด้านโภชนาการสำหรับนักกีฬา  รองลงมาคือ ด้านการเลือกบริโภคและเครื่องดื่ม และด้านระเบียบวินัยและมื้ออาหาร ตามลำดับ คุณภาพชีวิตภาพรวมอยู่ในระดับดี (  = 3.82, S.D. = 0.52) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ ด้านความสัมพันธ์ทางสังคม ซึ่งอยู่ในระดับดีมาก รองลงมาอยู่ในระดับดี คือด้านจิตใจ ด้านร่างกาย และด้านสิ่งแวดล้อม ตามลำดับ และพบว่า ความสัมพันธ์พฤติกรรมการบริโภคอาหารมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับคุณภาพชีวิตของนักกีฬาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีความสัมพันธ์อยู่ในระดับสูง (r = .705) อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าพฤติกรรมด้านระเบียบวินัยและมื้ออาหารไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตด้านสิ่งแวดล้อม (r = 0.184, p > 0.05)

เอกสารอ้างอิง

กนกอร ธรรมแสง. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างสมดุลชีวิตในการทำงานและความสุขในการทำงานของนักกีฬาอาชีพ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยบูรพา. https://digital_collect.lib.buu.ac.th/dcms/files/57910105.pdf

กรมสุขภาพจิต. (2545). คู่มือการประเมินคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL-BREF THAI). โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กองโภชนาการ กรมอนามัย. (2563). คู่มืออาหารและโภชนาการสำหรับนักกีฬา. กระทรวงสาธารณสุข

ณัฐวุฒิ ลายน้ำเงิน. (2565). โภชนพันธุศาสตร์: โภชนาการเฉพาะบุคคลเพื่อสมรรถนะทางกีฬาและการออกกำลังกาย. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางอาหาร, 52(3), 5–14. https://kuojs.lib.ku.ac.th/index.php/JFRPD/article/view/5015/2382

พัชรินทร์ ปาวะลี. (2563). สภาพและแนวทางการพัฒนานักกีฬาตามหลักวิทยาศาสตร์การกีฬาเพื่อความเป็นเลิศของสำนักงานกีฬาในมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตภาคเหนือ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. NUIR มหาวิทยาลัยนเรศวร. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/4057/3/60061896.pdf

Balk, E. (2014). Nutrition knowledge, dietary habits, and use of dietary supplements of college athletes [Master’s thesis, Pennsylvania State University]. Penn State University Libraries. https://etda.libraries.psu.edu/files/final_submissions/9255

Bird, S. P., & Rushton, B. D. (2020). Nutritional knowledge of youth academy athletes. BMC nutrition, 6, 35. https://doi.org/10.1186/s40795-020-00360-9

Burke, L., & Deakin, V. (2015). Clinical Sports Nutrition (5th ed.). McGraw-Hill Education.

Desbrow, B., McCormack, J., Burke, L. M., Cox, G. R., Fallon, K., Hislop, M., Logan, R., Marino, N., Sawyer, S. M., Shaw, G., Star, A., Vidgen, H., & Leveritt, M. (2014). Sports Dietitians Australia Position Statement: Sports Nutrition for the Adolescent Athlete. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 24(5), 570-584. Retrieved May 8, 2026, from https://doi.org/ 10.1123/ijsnem.2014-0031

Gibbs, R. L., & Becker, T. B. (2025). General and sport-specific nutrition knowledge and behaviors of adolescent athletes. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 22(1), 2477060. https://doi.org/10.1080/15502783.2025.2477060

Hinkle, D. E., Wiersma, W., & Jurs, S. G. (2003). Applied statistics for the behavioral sciences (5th ed.). Houghton Mifflin.

Kerksick, C. M., Arent, S., Schoenfeld, B. J., Stout, J. R., Campbell, B., Wilborn, C. D., Taylor, L., Kalman, D., Smith-Ryan, A. E., Kreider, R. B., Willoughby, D., Arciero, P. J., VanDusseldorp, T. A., Ormsbee, M. J., Wildman, R., Greenwood, M., Ziegenfuss, T. N., Aragon, A. A., & Antonio, J. (2017). International society of sports nutrition position stand: nutrient timing. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 14, 33. https://doi.org/10.1186/s1970-017-0189-4

Malsagova, K. A., Kopylov, A. T., Sinitsyna, A. A., Stepanov, A. A., Izotov, A. A., Butkova, T. V., Chingin, K., Klyuchnikov, M. S., & Kaysheva, A. L. (2021). Sports Nutrition: Diets, Selection Factors, Recommendations. Nutrients, 13(11), 3771. https://doi.org/10.3390/nu13113771

Németh, Z., & Sanjaykumar, S. (2025). The role of nutrition in athletic performance: A systematic review of eating behavior and dietary intake patterns. Journal of Applied Movement and Sport Science, 1(1), 25-33. https://doi.org/10.65575/jamss.v1i1.6

Thomas, D. T., Erdman, K. A., & Burke, L. M. (2016). American College of Sports Medicine Joint Position Statement. Nutrition and Athletic Performance. Medicine and Science in Sports and Exercise, 48(3), 543–568. doi.org

World Health Organization. (1996). WHOQOL-BREF: Introduction, administration, scoring and generic version of the assessment: Field trial edition.who.int

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

โสฬส ว., เสถียรพูนสุข ธ., รอสูงเนิน ร., & ด่านไทยวัฒนา ศ. (2026). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริโภคอาหารกับคุณภาพชีวิตของนักกีฬา วิทยาลัยนครราชสีมา . วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 20(2), 384–402. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/hsjournalnmc/article/view/301832

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย