ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการลงทุนในกองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืนของนักลงทุนเจเนอเรชั่นวายในกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • ธันญ์วริน วัชรปริญพัฒน์ นักศึกษาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์
  • ฉัตรพล มณีกูล บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการลงทุน, กองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืน, นักลงทุนเจเนอเรชั่นวาย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการลงทุนในกองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืนของนักลงทุนเจเนอเรชั่นวาย ในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage Sampling) กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s Correlation Analysis) และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า นักลงทุนเจเนอเรชั่นวายในกรุงเทพมหานครส่วนใหญ่มีความรู้ความเข้าใจ แรงจูงใจ และการรับรู้ข่าวสารในกองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืนอยู่ในระดับมาก ขณะที่มีพฤติกรรมการลงทุนและการยอมรับความเสี่ยงในการลงทุนในกองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืนอยู่ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า (1) การจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า นักลงทุนเจเนอเรชั่นวายที่มีช่วงปีเกิด สถานภาพ ระดับการศึกษาและรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่างกันมีพฤติกรรมการลงทุนในกองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืนโดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (2) แรงจูงใจในการลงทุนและการรับรู้ข่าวสารต่อการลงทุนมีผลต่อพฤติกรรมการลงทุนในกองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืนของนักลงทุนเจเนอเรชั่นวายในกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 โดยแบบจำลองสามารถอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมการลงทุนได้ร้อยละ 25.3 (Adjusted R² = 0.253) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F = 34.825, Sig. < 0.001)

เอกสารอ้างอิง

กรณิศ ช่วยชูวงษ์. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจลงทุนในกองทุน THAI ESG.การค้นคว้าอิสระ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (การบัญชีและการบริหารการเงิน).

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2558). รายงานประจำปี 2558. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก https://www.set.or.th (สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2568).

ธมนวรรณ ญาณรัตน์. (2565). พฤติกรรมการลงทุนของ Generation Y ในเขต กรุงเทพมหานคร. สาขาการบัญชี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคําแหง.

ธนาคารกรุงเทพ. (2565). รายงานแนวโน้มเศรษฐกิจและการลงทุนประจำปี 2565. กรุงเทพฯ: ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน).

ปรียานันท์ ช่วยบุดดา. (2565). ปัจจัยกำหนดพฤติกรรมการลงทุนที่นำไปสู่เป้าหมายในชีวิตของประชากร Generation Y ในเขตจังหวัดนครปฐม. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(3), 349–361.

เปมิกา กระแสงแก้ว. (2563). พฤติกรรมการออมและความรู้ด้านการลงทุนของ Gen Y ใน กรุงเทพมหานคร. สาขาวิชาการบัญชี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ภควัต วิจิตรสาร (2024). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลงทุนในกองทุนรวม Thai ESG ของ ประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร. Retrieved from: https://repository.nida.ac.th/handle/123456789/7189.

ลัดดา กุลนานันท์. (2543). ผลของเทคโนโลยีแห่งชาติที่มีต่อการปฏิบัติงานวิจัย. ปัญหาพิเศษรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารทั่วไป, มหาวิทยาลัยบูรพา.

Annabella Claudia Kurniadi, & Herdinata, C. (2024). Factors affecting investment decisions on Millennials and Gen Z. Jurnal Manajemen, 28(3), 477–494.

Barnard, C. I. (1938). The functions of the executive. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. New York, NY: Longman.

Reilly, P. A. (1979). Participation, democracy and control: Forms of employee involvement. London: British Institute of Management.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-29

รูปแบบการอ้างอิง

วัชรปริญพัฒน์ ธ. ., & มณีกูล ฉ. (2026). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการลงทุนในกองทุนรวมไทยเพื่อความยั่งยืนของนักลงทุนเจเนอเรชั่นวายในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 20(1), 243–257. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/hsjournalnmc/article/view/295578

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย