รูปแบบความสำเร็จของธุรกิจการให้บริการให้คำปรึกษาทางด้านวีซ่าและการขอใบอนุญาตทำงานแบบออนไลน์ให้กับชาวต่างชาติในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน
คำสำคัญ:
รูปแบบความสำเร็จ, กลยุทธ์การตลาดออนไลน์, ความได้เปรียบทางการตลาด, ธุรกิจบริการวีซ่าออนไลน์, แบบจำลองสมการโครงสร้างบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับศักยภาพทรัพยากรบุคคล กลยุทธ์การตลาดออนไลน์ การบริหารจัดการ ความได้เปรียบทางการตลาด และความสำเร็จของธุรกิจการให้บริการให้คำปรึกษาด้านวีซ่าและใบอนุญาตทำงานแบบออนไลน์ในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน (2) วิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุของปัจจัยดังกล่าวต่อความสำเร็จของธุรกิจ และ (3) พัฒนารูปแบบความสำเร็จของธุรกิจบริการให้คำปรึกษาออนไลน์สำหรับชาวต่างชาติ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้บริหารหรือผู้แทนธุรกิจจำนวน 266 ราย และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญจำนวน 20 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและแบบจำลองสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดี (χ²/df = 1.101, CFI = 0.996, GFI = 0.960, RMSEA = 0.019, SRMR = 0.044) และตัวแปรกลยุทธ์การตลาดออนไลน์ การบริหารจัดการ และศักยภาพทรัพยากรบุคคล มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความได้เปรียบทางการตลาดและความสำเร็จของธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญ ในเชิงการนำไปใช้ประโยชน์ ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นกรอบแนวทางในการวางกลยุทธ์ธุรกิจบริการออนไลน์ โดยเฉพาะผู้ประกอบการด้านวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน หน่วยงานส่งเสริมธุรกิจดิจิทัล และผู้กำหนดนโยบายด้านการพัฒนาธุรกิจบริการระหว่างประเทศ นอกจากนี้ โมเดลที่พัฒนาขึ้นยังสามารถประยุกต์ใช้เพื่อยกระดับความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจบริการในพื้นที่ท่องเที่ยวหรือพื้นที่เศรษฐกิจระหว่างประเทศอื่น ๆ ได้
เอกสารอ้างอิง
กษิติธร อัศวพงศ์วาณิช. (2568). กลยุทธ์การตลาดออนไลน์เพื่อการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์จากมะพร้าว. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 27(1).
บุษกร วัฒนบุตร. (2562). ศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์โดยภาคเอกชนเพื่อสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(4), 191-200.
ชลิดา ทิพย์มงคล. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการองค์กร กรณีศึกษา บริษัท ซุปเปอร์ วอเตอร์ จากัด. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นฤมล วิเวกจิตร. (2565). ประสิทธิผลการบริหารงานตามหลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีขององค์การบริหารส่วนตาบลช่องสะแก อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี. วารสารนวัตกรรมการศึกษาในอนาคต, 1(1), 29–39.
พรรณภา สรสิทธิ์. (2564). กลยุทธ์การตลาดแบบออฟไลน์ และออนไลน์กับการสนับสนุนจากภาครัฐที่ส่งผลต่อความสำเร็จทางการตลาดของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พีระสิทธิ์ เดชอนันตชาติ และ ปวิตพล ไพบูลย์. (2568). แนวทางการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันเพื่อความสำเร็จของผู้ประกอบการธุรกิจเครื่องสำอางไทยในการเข้าสู่ตลาดประเทศตะวันออกกลาง. วารสารพุทธจิตวิทยา, 10(2), 332–343.
ศิวกร อโนรีย์. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขัน และความสำเร็จของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตจังหวัดราชบุรี. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สาธินี หมัดสะและ. (2566). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อสมรรถนะการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทเจียไต๋. มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2562). รายงานประจำปี 2562 สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. สานักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). สถิติจำนวนนักท่องเที่ยวที่เข้ามาในประเทศไทย. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
Alt, M.A., Saplacan, Z., Benedek, B. and Nagy, B.Z. (2021), Digital touchpoints and multichannel segmentation approach in the life insurance industry, International Journal of Retail and Distribution Management, 49(5), 652-677.
Banmairuroy, W., Kritjaroen, T., & Homsombat, W. (2022). The effect of knowledge-oriented leadership and human resource development on sustainable competitive advantage through organizational innovation's component factors: Evidence from Thailand’s new S-curve industries. Asia Pacific Management Review, 27(3), 200-209.
Best J. W. (1981). Research in Education. 4th Edition. New Delhi. Prentice Hall of India Pvt. Ltd.
Byrne, B. M. (2010). Structural Equation Modeling with AMOS: Basic concepts, Applications, and Programming. 2nd Edition. New York: Routledge Taylor & Francis Group. 2010.
Cronbach. Lee J. (1970). Essentials of Psychological Testing. 3rd.ed., New York: Harper & Row.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
Diamantopoulos, A. & Siguaw, A. D. (2000). Introducing LISREL: A guide for the uninitiated. London: Sage Publications.
Javadian, A., Mehrara, A., Ebrahimi, S. A., & Bagerzadeh, M. (2019). Identifying dimensions and components of human resource efficiency in medical universities of Iran: to present a conceptual model. Iranian Journal of Educational Sociology, 2(3), 1-11.
Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J. & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). Pearson: New York.
HR NOTE. (2562). ทฤษฎีการบริหารจัดการ POCCC และหลักการจัดการองค์กรสู่ความสาเร็จตามแนวคิดของ Henri Fayol. สืบค้นเมื่อ 30 พฤศจิกายน 2564, จาก https://th.hrnote.asia/orgdevelopment/190626-poccc-henri-fayol/
Porter, M.E. (1985). Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. Free Press, New York, 557.
Singh, T. P. & RatnaSinha. (2017). The Impact of social media on business growth and performance in India. International Journal of Research in Management & Business Studies, 4(1), 36-40.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
